Κυριακή 19 Αυγούστου 11:01      23°-36° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ξανά την Κυριακή...

Ξανά την Κυριακή...



Τι ωραίες που είναι οι Κυριακές και μάλιστα τους καλοκαιρινούς μήνες!
Σηκώνεσαι για να πας στην τουαλέτα με κλειστά μάτια και μετά ξαναπέφτεις στο κρεβάτι… Απλώνεις το χέρι σου και ενεργοποιείς το ραδιοφωνάκι σου… η ένρινη φωνή της Camila Castello τραγουδάει Havana και συ τεντώνεις κάθε μέλος του κορμιού σου, σα να θέλεις να το σπάσεις.
Ανάβεις την τηλεόραση. Χωρίς ήχο. Περνάει έτσι ένα τέταρτο με μισή ώρα… Σηκώνεσαι. Βάζεις φίλτρο στην καφετιέρα, τον αντίστοιχο καφέ και πατάς το κουμπί. Φεύγοντας από την κουζίνα σε προλαβαίνει το πρώτο άρωμά του. Το αγνοείς και μπαίνεις κάτω από το ντους που σε δέρνει ανελέητα… αν το νερό έχει πίεση. Φοράς το μπουρνούζι σου και διαλέγεις κούπα για τον καφέ σου.
Δεν βάζεις ζάχαρη, επί ποινή θανάτου… Πίνεις μια γουλιά και… βάζεις φαγητό στον γάτο που κουτρουβαλιάζεται μπροστά σου για να του δώσεις σημασία… αν έχεις γάτο…
Βγαίνεις στο μπαλκόνι. Η πόλη απλώνεται μπροστά σου. Σκέφτεσαι πως η μέρα σού ανήκει. Φοράς την καθημερινότητα, ρούχα άνετα και αποφασίζεις…
Να περπατήσεις στους άδειους δρόμους της μεγάλης ή μικρή σου πόλης και ν' αφήσεις τα χνάρια σου στα μισοκαταστραμμένα πεζοδρόμια με σταθερό βήμα.
Να πάρεις μια διαδρομή αναμνήσεων και μαζί με λίγα λουλούδια ν' ανάψεις το καντήλι των ψυχών σου. Χαμηλώνεις το κεφάλι, κάνεις τον σταυρό σου και λες ένα νοητό γεια. Θυμάσαι… αυτούς που έφυγαν. Φεύγεις με αργό βήμα… τα μάρμαρα αστράφτουν στο φως του ήλιου.
Κοιτάς το ρολόι σου. Είναι ώρα. Σε περιμένουν στο σπίτι. Αρνάκι στον φούρνο με πατάτες… και κάποια πίτα… και γλυκό; Αλλάζεις δρόμο, μπαίνεις σε γνωστό ζαχαροπλαστείο της πόλης και ζητάς τούρτα μους σοκολάτα ή προφιτερόλ…
Δεν χτυπάς το κουδούνι. Μπαίνεις από την πόρτα του κήπου… Φωνές, φιλιά, αγκαλιάσματα… Το γλυκό στο ψυγείο… Ανταλλαγή ειδήσεων… όλα τα νέα επί τάπητος καρυκευμένα με μπόλικο κουσκούς!
Στα ποτήρια κρασί λευκό. Ντόπια ποικιλία… ροδίτης, με λίγο σιδερίτη και γεύση φρούτων. Η γλώσσα λύνεται και ο αυτοέλεγχος χαλαρώνει. Ανακαλύπτεις ότι συμμετέχεις στη συζήτηση με λέξεις γλυκές.
Πολύ αργότερα αποχωρείς με το απαραίτητο ταπεράκι. Δε θέλεις να τελειώσει η μέρα κι όμως επιστρέφεις στο σπίτι. Με το που ανοίγεις με το κλειδί σου, ο γάτος τρέχει να σε υποδεχτεί. Ανάβεις τα φώτα, του βάζεις φαγητό και φοράς την τριμμένη και ξεφτισμένη φόρμα που τόσο σου αρέσει…
Επιστρέφεις στο άγχος και τις εκκρεμότητες:
Να καθαρίσεις την άμμο του γάτου.
Να αλλάξεις σεντόνια.
Να βγάλεις τα ρούχα που θα φορέσεις αύριο.
Να καθαρίσεις την τροφιμαποθήκη.
Να δεις τα νέα της περιοχής στον υπολογιστή.
Να συνεχίσεις το βιβλίο από την τσακισμένη σελίδα που το άφησες.
Να δεις την ταινία που σου σύστησε η Αγγελική.
Ξαπλώνεις… Ο γάτος γουργουρίζει στα πόδια σου…
Η Κυριακή σβήνει!


της Σοφίας Χριστοπούλου



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 16:28]  Όταν η Πάτρα δέχθηκε να την...
[χθες 09:07]  Οι αθόρυβοι εργάτες
[χθες 10:26]  «Αρνούμαι! Τι δεν καταλαβαίνεις,...
[χθες 08:46]  Το μικρό … και χάριν έχει
[χθες 16:15]  Επιτακτική ανάγκη η επανεκκίνηση...
[χθες 15:15]  Η αναμόρφωση του Κράτους στα χέρια...
[χθες 14:55]  Το Κάστρο Του Ρίου
[χθες 08:53]  Τα ΑμεΑ και ο πολιτισμός της...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:01:08]