Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 21:50      16°-25° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η χαμένη, αλλά όχι ματαιωμένη, ευκαιρία

Η χαμένη, αλλά όχι ματαιωμένη, ευκαιρία



H Πάτρα στον νέον αιώνα, βρέθηκε, ως μείζον περιφερειακό κέντρο στον σχεδιασμό μεγάλων έργων υποδομής, ίσως όχι αντάξιό της, δεδομένης της υπερτοπικής της σημασίας, αλλά με αξιόλογο μέγεθος και σημασία, που την προβίβασε σε στρατηγικό κέντρο της Δυτικής Ελλάδας, όπως εξάλλου ήταν και η πρόθεση της ελληνικής διοίκησης από την Ανεξαρτησία και εφεξής.
Στον νέον αιώνα, η ζεύξη Ρίου Αντιρίου, με την γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» και το δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων που εντέλει την πλαισίωσε, οδήγησε την πολη (και την περιοχή της) ίσως πρώτη φορά στην νεότερη εποχή σε μια δραστική μεταμόρφωση. Ενα νέο λιιμάνι, η πρόθεση αξιοποίησης της βιομηχανικής αργούσας υποδομής της, μια ενεργή συμμετοχή στην τουριστική ανάπτυξη της Δυτικής Ελλάδας και ένα εκρηκτικά γιγαντωμένο Πανεπιστήμιο, καλλιέργησε την ελπίδα πως η διεκδίκηση της πολιτιστικής υποψηφιότητας για το 2006, θα ήταν ένα λαμπρό έναυσμα για την πρόοδό της.
Επίσης, στο ίδιο διάστημα, βελτιώθηκε η σύνδεση με την υπόλοιπη Πελοπόννησο και Δυτική Ελλάδα, της οποίας οι αρχαιολογικοί τόποι βρέθηκαν συνεχώς σε νέα ενδιαφέρουσα «αποκάλυψη» (με την παγκοσμια φήμη της Αρχαίας Ολυμπίας που ανανεώθηκε το 2004) ενώ χρήσιμες αθλητικές εγκαταστάσεις προέκυψαν στη διαδρομή.
Η εξέλιξη, μετά το 2006 και την κρίση που δεν άργησε, δεν έφεραν την αναμενόμενη ανάπτυξη, αλλά η πόλη ευθύνεται οριακά γι αυτό.
Σήμερα, οι προοπτικές της Πάτρας παραμένουν ανεπηρέαστες από το πρόσφατο παρελθόν της. Δίχως καμία διάθεση για μνημόσυνα, το αποτέλεσμα των εκδηλώσεων της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας του 2006 και η αποσπασματική συνέχεια υποδομών που προτάθηκαν σχεδιάστηκαν και μόλις εν μέρει υλοποιήθηκαν εξηγείται από οργανωτικές παθογένειες που ταλάνισαν τη χώρα και επηρέασαν πολύ πιο επιδραστικά μεγαλύτερες διοργανώσεις όπως η κληρονομιά των υποδομών των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας του 2004.
Στην Πάτρα, κτίρια που ανακαινίστηκαν ή διαμορφώθηκαν χάριν εκδηλώσεων, όπως η Εκθεση Da Vinci στο συγκρότημα Λαδόπουλου και η συναφής θεατρική δραστηριότητα, φυλλορρόησαν ή υπολειτούργησαν επειδή εγκαταλείφθηκαν- όπως το «Εργοστάσιο Τέχνης»- χωρίς να αποδοθούν σε φορείς διαχείρισης ή έλειψαν οι δαπάνες συντήρησης.
Ωστόσο, οι πολίτες κατάλαβαν πως έγινε μια καλή αρχή, και το ότι δεν ευοδώθηκε ο αρχικός σχεδιασμός δεν σημαίνει πως στη συνείδησή τους, ένα πλήθος κτιρίων, λειτουργιών και θεσμών δεν αντιμετωπίζεται θετικά ως επένδυση στο μέλλον. Ολόκλήρος ο ιστορικός, αρχαιολογικός, πολιτιστικός κα κοινωνικός ιστός της Πάτρας, μπορεί πραγματικά να ξανανιώσει με παρεμβάσεις και νέες λειτουργίες όπως έγινε κατά καιρούς στο παλιό Πτωχοκομείο, στο Αρσάκειο, στο παλιό Νοσοκομείο, στις αποθήκες Μαραγκοπούλου, στους Μύλους Αγίου Γεωργίου και σε λειτουργικές διευθετήσεις των εξαιρετικών πλατειών και γειτονιών της Πάτρας.
Γενικά, αποδείχτηκε περίτρανα πως οι πολιτιστικές υποδομές ρημάζουν κυρίως στο κρίσιμο διάστημα ανάμεσα στην τέλεση των εκδηλώσεων και στην μη παράδοσή τους σε φορέα διαχείρισης ικανό να συνεχίσει τον πολιτιστικό εμπλουτισμό, συντηρώντας με συνέπεια το πολύτιμο απόθεμα που δικαιωματικά ανήκε στην διοργανώτρια πόλη.
Σε σύγκριση με την Θεσσαλονίκη του 1997, η Πάτρα υστέρησε κυρίως σε εκδόσεις και αξιοποίηση τοπικών πολιτιστικών φορέων με λίγες εξαιρέσεις: Η Ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων ήταν μια εξαιρετική πραγμάτωση.
Οι εκ των υστέρων κριτικές και τα πολλές φορές δίκαια παράπονα, κάποια στιγμή ακυρώνονται από την ανανέωση του ενδιαφέροντος για τον Πολιτισμό, από την επόμενη γενιά πολιτών, και είμαστε ακριβώς σε αυτήν τη φάση: παράδειγμα, οι νέες ρυθμίσεις των πόλεων του πολιτισμού, με κύριο χαρακτηριστικό πως προηγείται εσωτερικός διαγωνισμός σε κάθε υποψήφια χώρα, για προεπιλογή και τελική επιλογή της Πολιτιστικής πρωτεύουσας, έφερε νέο ενδιαφέρον στον θεσμό. Ετσι κέρδισε η Πάφος τη διοργάνωση του 2017, έτσι κέρδισε η Ελευσίνα την τέλεση του 2021 στην Ελλάδα. Ο συναγωνισμός, στην προδιαδικασία, ενός πολύ μεγάλου αριθμού πόλεων, απέδειξε πως θα υπάρξει συνέχεια. Οι προτεραιότητες πρόκρισης, βασίζονται πολύ στην δραστηροποίηση κοινωνικών ομάδων και στην ικανότητα διατήρησης και συντήρησης των υποδομών.
Αυτό σημαίνει πως εάν η Πάτρα, σήμερα, μελετούσε την ευρωπαϊκή προκήρυξη και τις προδιαγραφές που ισχύουν, θα διέθετε δωρεάν έναν αξιόπιστο οδηγό ανάπτυξης πολιτιστικού πλαισίου και ευδόκιμης διατήρησης και επέκτασης των υποδομών της, παλαιών και νέων.
Ενας τομέας που και σήμερα παραμένει ως ανοιχτός λογαριασμός στην πόλη είναι ο πολεοδομικός και χωροταξικός σχεδιασμός ,δηλαδή χρόνια αιτήματα που είχαν εγκαίρως επισημανθεί από πρόσωπα και φορείς του παρελθόντος, και ακόμη δεν έχουν ευδοκιμήσει.
Ανάμεσα σε αυτά, αναφέρομαι και στην πολύτομη μελέτη που συντάχθηκε και παραδόθηκε στον Δήμο την περίοδο της υποψηφιότητας, με ευρύτατη καταγραφή του αποθέματος σε οκτώ ογκώδη τεύχη με καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης, του πολιτιστικού γίγνεσθαι και των σημαντικών αξόνων ανάπτυξης της πόλης, και συγκεκριμένες προτάσεις.
Σε εκείνο το ρυθμιστικό σχέδιο, προτείνεται, μεταξύ άλλων, η βύθιση της σιδηροδρομικής γραμμής ώστε να ενοποιηθεί το παλαιό λιμάνι με τον αστικό ιστό (σήμερα προβλέπεται «πετσοκομμένη»), η δημιουργία Τοποσήμου πέραν του Φάρου στον Μόλο, αξιοποίηση των βιομηχανικών κελυφών της πόλης με επίκεντρο το συγκρότημα Λαδόπουλου και σύνδεση του παραλιακού μετώπου, έως το νέο λιμάνι και πολλές ακόμη προτάσεις.
Από εκείνο το οργανωμένο και ταξινομημένο υλικό, που κρίνεται σκόπιμο να αξιοποιηθεί, θα μπορούσε να προκύψει μαγιά για εκτενείς μελέτες και εκδόσεις σχετικά με την περιοχή. Χαρακτηριστικά αναφέρονται δύο παραδείγματα θεματικών:
-Ο αρχιτεκτονικός χαρακτήρας της Πάτρας μετά τον Καποδίστρια, με τους αρχιτέκτονες και τις σχολές που επηρέασαν την εξέλιξή της, ιδίως εάν αξιοποιηθεί και ερευνηθεί όσο γίνεται η μελέτη τόσο των υπαρχόντων όσο και των κατεδαφισμένων σήμερα κτισμάτων, αστικών ή βιομηχανικών, μνημείων και συνόλων.
-Μια προσωπογραφία επιδραστικών Ελλήνων και ξένων που έζησαν ή βρέθηκαν στην Πάτρα και άσκησαν αξιόλογη επιρροή με τη ζωή και την πνευματική κληρονομιά τους, όπως η Βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα, ο Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Κωστής Παλαμάς κ.λπ. Οι πολιτικοί, οι βιομήχανοι, οι έμποροι, οι διανοούμενοι, οι περιηγητές, αυτοί που υπηρέτησαν σε θέσεις διαχείρισης ή εξουσίας, άφησαν τη σφραγίδα τους στην πόλη και σίγουρα χρειάζεται η τεκμηριωμένη συμβολή τους, ώστε να προκαλέσουν μιμητές στο παρόν και στο μέλλον.
Οι χαμένες ευκαιρίες σε μια πόλη είναι συνήθεις, αλλά η προσεκτική αποτίμησή τους, προφυλάσσει από ενδεχόμενες επαναλήψεις στο μέλλον. Δεν πρέπει να επαναληφθεί η ματαίωση του μεγαλειώδους ανοιχτού θεάτρου στον Ριγανόκαμπο που διέθετε έτοιμη και πλήρη μελέτη. Η ευκαιρία που χάσαμε με τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009 για παράδειγμα, στέρησε την πόλη από 830 νεότευκτα διαμερίσματα για δωρεάν εργατικές κατοικίες στα Καμίνια. Η επιμονή συμμετοχής σε μεγάλους διεθνείς η διακρατικούς θεσμούς, δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί.
Η ευκαιρία των Παρακτίων Αγώνων για το 2019, είναι μια συγκυρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί η πόλη.

του Πέτρου Συναδινού




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[09:31]  Φίλε μου, τα πρωτοσέλιδα θα αλλάξουν
[χθες 13:54]  Τα μηνύματα των εκλογών του...
[χθες 11:21]  Αυτό το κτήριο να γίνει info...
[χθες 10:03]  Η Πολυτεχνική Σχολή σε κρίσιμο...
[χθες 09:00]  Η Ελληνική Αστυνομία έρμαιο στις...
[χθες 13:16]  Με την ανοχή του ΣΥΡΙΖΑ το...
[χθες 12:35]  Μας συνδέει η βαθιά αγάπη για τη...
[χθες 11:00]  Είναι τελικά ο άνθρωπος μηχανή;








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:50:46]