Τρίτη 21 Αυγούστου 16:50      21°-36° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μπροστά σε έναν απροκάλυπτο φασισμό

Μπροστά σε έναν απροκάλυπτο φασισμό



Από τις πολλές αντιδράσεις που προκλήθηκαν για τις βιαιοπραγίες κατά του Γιάννη Μπουτάρη, ξεχωρίσαμε αυτήν του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. «Αυτοί που επιτέθηκαν στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, Γιάννη Μπουτάρη, δεν είναι ούτε αγανακτισμένοι πολίτες, ούτε συγκεντρωμένο πλήθος. Είναι απλά ακροδεξιοί τραμπούκοι που πρέπει να βρεθούν άμεσα αντιμέτωποι με τις συνέπειες των πράξεών τους», διαβάσαμε σε σχετική ανακοίνωση του πρωθυπουργικού γραφείου, στην οποία αναφέρονταν και τα εξής: «Οσο πολιτικές δυνάμεις επιτρέπουν σε ακροδεξιά περιθωριακά στοιχεία να κρύβονται πίσω από ένα δήθεν αίσθημα πατριωτισμού, τόσο το φίδι του φασισμού θα απειλεί ευθέως τη Δημοκρατία».
Δηλαδή, εάν οι δράστες ήταν «αγανακτισμένοι πολίτες», μπορεί κατά τον Πρωθυπουργό να υπήρχε και μια… δικαιολογία; Αναμενόμενη, όμως, προσέγγιση, εάν αναλογιστούμε ότι τον καιρό που ήταν στην αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ υποδαύλισε το κίνημα των «Αγανακτισμένων» και τα όσα ακολούθησαν. Επομένως, αξίζει να προβληματιστούμε για το ποιοι και υπό ποιες συνθήκες εξέθρεψαν τα τελευταία χρόνια το φίδι του φασισμού που δεν έχει μια, συγκεκριμένη, απόχρωση. Προφανώς οι σημερινοί κυβερνώντες, που επιμένουν να προσδίδουν ιδεολογικό πρόσημο στη βία, όποτε αυτό τους εξυπηρετεί πολιτικά, έχουν σοβαρές ευθύνες.
Ακροδεξιοί ήταν κι αυτοί που ξυλοκόπησαν τον Γιώργο Κουμουτσάκο, στην πλατεία Συντάγματος, δεν λέμε, πάλι σε συγκέντρωση Ποντίων. Ωστόσο, υποθέτουμε βάσιμα ότι δεν ευθύνονται ακροδεξιά στοιχεία για τον ανηλεή ξυλοδαρμό του Κωστή Χατζηδάκη. Ομοίως εικάζουμε ότι δεν ήταν ακροδεξιοί αυτοί που έθεσαν επανειλημμένως στο στόχαστρό τους το βιβλιοπωλείο του Αδωνι Γεωργιάδη, απαραίτητα ακροδεξιοί δεν ήταν όσοι προπηλάκισαν τον Θόδωρο Πάγκαλο και άλλους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ την πρώτη μνημονιακή περίοδο. Οπως βέβαια δεν προέρχονται από τις τάξεις των ακροδεξιών όλοι όσοι απαρτίζουν τον περιβόητο «Ρουβίκωνα», οι αλλεπάλληλες θέσεις του οποίου αντιμετωπίζονται από κυβερνητικά στελέχη σαν ακτιβιστικές δράσεις.
Επομένως, ο τραμπουκισμός που υπέστη ο Γιάννης Μπουτάρης δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται απλώς σαν ένα μεμονωμένο κρούσμα που είχε ως πρωταγωνιστές ακραίους εθνικιστές. Είναι ένα ακόμη θλιβερό επεισόδιο που προστίθεται σε μια μακρά αλυσίδα βίαιων επιθέσεων που σημειώνονται πια σχεδόν σε καθημερινή βάση, σχεδόν παντού.
Είναι πασίδηλο ότι η βία, όπως εκδηλώνεται στις μέρες μας σε όλες τις εκφάνσεις της, είναι μια κοινωνική μάστιγα που τείνει να γίνει ανεξέλεγκτη, ενώ τροφοδοτείται και από τη δυσεξήγητη ανοχή που επιδεικνύει έναντι αυτής η συντεταγμένη πολιτεία, τουτέστιν η σημερινή Κυβέρνηση. Επιπλέον, ας συμφωνήσουμε ότι, ανεξαρτήτως του όποιου ιδεολογικού μανδύα περιβάλλει τόσο τις βιαιοπραγίες όσο και τις λεκτικές επιθέσεις και απειλές στο διαδίκτυο, κοινός παρανομαστής τους είναι ένας απροκάλυπτος φασισμός, που δεν ανέχεται τη διαφορετική άποψη και επιχειρεί τη φίμωσή της με κάθε μέσο.
Κι αυτό είναι το χειρότερο, το πλέον επικίνδυνο, για μια κοινωνία που σπρώχνεται όλο και περισσότερο στην αποδοχή της βίας και στην αντιμετώπισή της σαν κάτι σύνηθες. Για να θυμηθούμε και τον Μάνο Χατζιδάκη, που είχε πει κάποτε πως «όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος πάει να πει ότι του μοιάζει», δυστυχώς εκεί κοντεύουμε να φτάσουμε, εάν δεν έχουμε, ήδη, φτάσει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:50:16]