Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 03:04      4°-14° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Μίμης Ανδρουλάκης στην «ΠτΚ»: «Τα πάντα στον Μίκη είναι στον υπερθετικό βαθμό»

Ο Μίμης Ανδρουλάκης στην «ΠτΚ»: «Τα πάντα στον Μίκη είναι στον υπερθετικό βαθμό»



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Το «Σαλός Θεού-Ο Μυστικός Μίκης» είναι ένα βιβλίο-ποταμός. Σαν τον Θεοδωράκη, στην πολυδιάστατη προσωπικότητα του οποίου μας μυεί, έχοντας μοιραστεί μαζί του χρόνια φιλίας, «ένας ταπεινός Πυλάδης δίπλα στον Ορέστη», όπως αυτοπροσδιορίζεται: Ο χειμαρρώδης Μίμης Ανδρουλάκης. Ο οποίος μιλάει στην «ΠτΚ», με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του τη Δευτέρα 12 Φεβρουαρίου και ώρα 7.30 μ.μ. στο King George Hall της πλ. Γεωργίου.
Στις 527 σελίδες του βιβλίου σας φωτίζετε πάμπολλες πτυχές της πολυδιάστατης προσωπικότητας του Μίκη Θεοδωράκη -άθλος πραγματικός. Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τον ερωτικό Μίκη.
Στα ερωτικά του Μίκη δεν υπάρχει ούτε μισή λέξη φαντασίας. Ανασύρω με τη δική του συναίνεση το πέπλο της Ισιδος από τα πρόσωπα των γυναικών που σημάδεψαν τη ζωή του. Είτε παγκόσμια γνωστές είτε άσημες. Ο Μίκης, όμως, δεν είναι Δον Ζουάν. Μέσα του συγκρούονται δύο τάσεις. Ενα ασκητικό ιδεώδες μιας μακρόχρονης παρθενίας και ταυτόχρονα ένας διονυσιακός παροξυσμός. Στον Μίκη διαρκώς διασταυρώνονται ο έρως, η μουσική και η επανάσταση σε όλες τις παραλλαγές τους.
Πραγματικότητα και φαντασία μπλέκονται η μια μέσα την άλλη. Παράδειγμα, στο κεφάλαιο «μουσική», η συνομιλία Μίκη-Μπετόβεν.
Σαφώς η συνάντηση Μίκη-Μπετόβεν είναι φανταστική, όμως, όλη η ζωή του Μίκη είναι μία διαρκής συνομιλία με τον Μπετόβεν. Οπως και με τον Σοστακόβιτς, που του είχε απονείμει το Χρυσό Βραβείο τον Αύγουστο του '57. Η ζωή του Μίκη ήταν ένας διαρκής ανταγωνισμός με τον Σοστακόβιτς. Ο Μίκης δεν περίμενε, βέβαια, ότι θα γνώριζε μέσω εμού τον Βάγκνερ, αλλά ο Βάγκνερ μάς οδηγεί στη βαθιά Ελλάδα, ενώ έρχονται για πρώτη φορά στο φως άγνωστες πλευρές του μεγάλου μουσουργού. Δεν θα έγραφα το βιβλίο αν δεν είχα να πω κάτι καινούργιο για τον Μπετόβεν ή τον Σοστακόβιτς ή τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Παπανδρέου, λοιπόν. Μία εκ των «συμπληγάδων». Η άλλη ήταν ο Μητσοτάκης. Να μείνουμε σ' αυτές τις δύο σχέσεις;
Με τον Παπανδρέου ήταν η πιο συγκλονιστική σχέση. Πρώτη φορά ο αναγνώστης θα δει τα κρυφά ραντεβού του Μίκη με τον Ανδρέα, με οικοδέσποινα, πάντα, τη Σύλβα Ακρίτα. Γιατί, και οι δυο ανταγωνίζονταν για το μυαλό και την καρδιά της Σύλβας, στο βάθος. Σ' αυτά, λοιπόν, τα κρυφά ραντεβού, η οποιαδήποτε ενδεχόμενη συνεργασία τους πάντα χαλούσε την τελευταία στιγμή. Κανείς δεν διανοείται ότι προ του '89, ο Μίκης έφαγε με τον Ανδρέα στο Καστρί. Μια συγκλονιστική συνάντηση που δεν προχώρησε. Σαν να υπήρχε μια κατάρα να μη συναντηθεί οριστικά η Κρήτη με την Αχαΐα.

Και με τον Μητσοτάκη;
Ο Μίκης από το '47 μέχρι το '70 είναι ο μεγάλος αντίπαλος του Μητσοτάκη. Δεν τον αφήνει σε χλωρό κλαρί, ιδιαίτερα με τα Ιουλιανά. Ο Μητσοτάκης δεν πήγε ποτέ σε συναυλία του Μίκη. Ο Μίκης, αργότερα στο Παρίσι, συναντιέται με τον Μητσοτάκη, τον λυπάται που τον αντιμετωπίζουν όλοι σαν λεπρό, και αρχίζει μια κάποια σχέση. Στο βιβλίο, θα δείτε πολύ αποκαλυπτικά ραντεβού των δυο τους. Κι όταν, σε μια στιγμή απελπισίας, το '89, ο Μίκης συμμετείχε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη και έγινε βουλευτής -θα δείτε τους λόγους στο βιβλίο- το θεώρησε «πικρό ποτήρι».

«Σε κάθε εφήμερη σύγκρουση ενυπάρχει το σπέρμα μιας μελλοντικής συμφιλίωσης, καμιά φορά εκτός ορίων» διαβάζουμε.
Είναι ένα φαουστικό παιχνίδι με τον διάβολο, που του αρέσει του Θεοδωράκη. Ποτέ δεν πήρα τοις μετρητοίς αυτά που λέει ο Μίκης. Λέω, και του αρέσει: «Μη δίνετε σημασία στο τι λέει. Προσέξτε καλά τι εννοεί. Λέει ό,τι δεν λέει και δεν λέει ό,τι λέει». Γίνεται εναλλάξ θέση αντίθεση ο Μίκης. Τη σύνθεση την αφήνει σ' εμάς. Μπορεί να γίνει εναλλάξ αθώο παιδί ή δαίμων. Συντηρητικός ή προοδευτικός. Αντιεξουσιαστής ή εξουσιαστής. Λαϊκός ή συμφωνικός. Αδιάλλακτος συμφιλιωτικός. Αυτός είναι ο Μίκης. Το μάξιμουμ και το μίνιμουμ. Το όπτιμουμ το αφήνει σ' εμάς να το βρούμε. Δεν υπάρχει το μέτρο στον Μίκη. Τα πάντα είναι στον υπερθετικό βαθμό.
Οταν απομακρυνθούμε λίγο από τον Μίκη, τότε θα καταλάβουμε τον πραγματικό Θεοδωράκη. Είναι η πιο πολυδιάστατη προσωπικότητα, όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρώπης, εν ζωή. Ενα πολυδιάστατο «τέρας».
Κοιτάξτε τώρα την αντίφαση. Γιατί είναι ο Μίκης στενοχωρημένος και τον βλέπετε να αντιδρά έτσι; Νιώθει σαν κακή μητριά την Ελλάδα. Το παράπονό του είναι ότι δεν ακούγεται, εδώ και 20 χρόνια, συμφωνικό του έργο στη χώρα, ενώ την ίδια στιγμή, τον καλούν μεγάλες όπερες στη Γερμανία. Αυτή είναι η μεγάλη του πίκρα και από τη σημερινή κυβέρνηση. Ολοι οι κρατικοδίαιτοι πολιτιστικοί θεσμοί είναι ερμητικά κλειστοί απέναντι στον Μίκη. Αυτό του προκαλεί μια βαθιά απογοήτευση και αγανάκτηση. Αισθάνεται ότι θεωρούν ότι δεν υπάρχει. Ο Μίκης δεν είναι μόνο ο «Ζορμπάς» και τα λαϊκά τραγούδια. Πρέπει να πεθάνει για να ανεβάσουν στη Λυρική τη «Μήδειά» του…



Η Πάτρα, ο επικήδειος και η εξέγερση
Στο βιβλίο σας αφιερώνετε κι ένα πολύ «δυνατό» κεφάλαιο στην Πάτρα.
Στην Πάτρα ερωτεύτηκε για πρώτη φορά ο Μίκης, εκεί έμαθε τις πρώτες νότες, εκεί πρωτοπήγε στο ωδείο, εκεί πρωτοσυνέθεσε τραγούδια, εκεί μυήθηκε στη συμφωνική μουσική, εκεί τραγούδησε Αττίκ και Σουγιούλ… Ισως να μη γινόταν ούτε καν μουσικός, παρά το έμφυτο ταλέντο του, αν δεν περνούσε από την Πάτρα.

Ωστόσο ένιωθε αποξενωμένος…
Του άρεσε να λέει «Ο θεός της Πάτρας δεν με πάει», αλλά μετά την εκπληκτική ανοιχτή συγκέντρωση στην πλ. Γεωργίου, πριν σαράντα χρόνια, είπε: «Ο θεός της Πάτρας άλλαξε γνώμη για μένα». Ενα παιχνίδι είναι. Οταν ο Μίκης δεν μπορεί να κατακτήσει κάτι, εμφανίζει αυτή την ερωτική αμφιθυμία, αλλά στο βάθος τη λατρεύει την Πάτρα, όπως κι εγώ τη λατρεύω.

Καθ' οδόν για την Πάτρα, εκφωνείτε τον συγκλονιστικό επικήδειό του. Συνέβη όντως;
Δεν έχω αλλάξει ούτε μία λέξη από τον επικήδειο που του έβγαλα τότε. Στο Κιάτο, εξαιτίας ενός μεγάλου κατακλυσμού, εγκλωβιστήκαμε στο αυτοκίνητο. Τότε μου συνέβη ένα σπάνιο ψυχικό φαινόμενο. Ενιωθα τον Μίκη δίπλα μου έναν ποταμό ολόκληρο, και τον άγριο ποταμό που κατέβαινε από τα βουνά της Αχαΐας, να γίνονται ένα. Μου λέει, λοιπόν: «Αν πεθάνω, εσένα θα βάλουν να γράψεις τον επικήδειο. Θέλω να τον ακούσω τώρα». Τον βάζω να ξαπλώσει, βγαίνω από το αυτοκίνητο, κόβω κλαδιά δάφνης, τον στολίζω, κι εκφωνώ αυτή την ομιλία που ξεκινάει με την κραυγή «Πυροβολήστε τα ρολόγια». Ακολουθεί η νεκροφάνεια του Μίκη, δεν μπορούσα να τον ξυπνήσω, και ύστερα η ιερή πομπή του τέλους του. Κι έπειτα συζητήσαμε για την ανάληψή του.

Πάμε στο σήμερα. Στα «ενενήντα τρία με χίλια δυο βάσανα» γράφετε, εξεγείρεται: Η πρόσφατη εμφάνισή του στο συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, σχολιάστηκε αρνητικά. Πείτε μας.
Ο Μίκης κρατάει μέσα του ένα μεγάλο παράπονο και μια μεγάλη θεοδωράκεια αγωνία. Μέσα του σφαδάζει κυριολεκτικά ένα παθιασμένο, ένα αχόρταγο, ένα άναρχο, ένα παράλογο απελπισμένο πρωτεϊκό Εγώ. Το οποίο μουσικοποιείται, πολιτικοποιείται, ερωτικοποιείται, και τώρα που πολλά από αυτά δεν λειτουργούν, όταν εξεγείρεται ο Μίκης εξεγείρεται στο βάθος κατά του θανάτου. Ετσι να βλέπετε υπαρξιακά, τον κυκλώνα Μικης Θεοδωράκης και τον ιλιγγιώδη στροβιλισμό του. Στο βιβλίο θα βρείτε τα ψυχολογικά και πολιτικά κλειδιά για να εξηγήσετε τα πάντα στον Μίκη. Ακόμα και το σύνδρομο της κλεψύδρας. Ο τελευταίος κόκκος άμμου αργεί να πέσει -«ή τώρα ή ποτέ». «Πρέπει με μια ζαριά να ρεφάρω όλες τις αποτυχίες, να αντισταθμίσω όλες τις ματαιώσεις, όλες τις απογοητεύσεις». Είναι συγκλονιστικό αυτό το αίσθημα. Θυμηθείτε τον Ελευθέριο Βενιζέλο στο κίνημα του '35. Παρ' όλα αυτά, ο Μίκης είναι οικουμενικός. Ο φανατικός Μίκης σε βάθος χρόνου αφήνει πίσω του μια διανοητική, ηθική και πολιτική μετριοπάθεια σαν καταστάλαγμα. Ο φανατικός Μίκης παρωδεί, στην ουσία, τον φανατισμό, και διά των εναντίων, όπως έλεγαν οι αρχαίοι Ελληνες, γίνεται οικουμενικός. Ας τον αντιμετωπίσουμε ως οικουμενικό.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 22:14]  Ο Στέφανος Ξενάκης στην «ΠτΚ»: «Ο...
[χθες 20:03]  Η Πηνελόπη Τσούνη μιλάει στην «Π»...
[χθες 15:22]  Πάτρα:Η ποιητική συλλογή της...
[χθες 22:53]  Παρουσίαση του λευκώματος του Αρη...
[χθες 22:29]  Παρουσιάζεται η ποιητική συλλογή...
[χθες 22:13]  Η Λίλα Κονομάρα στην «ΠτΚ»: «Μνήμη...
[χθες 11:57]  Πάτρα: Τη Δευτέρα η παρουσίαση του...
[χθες 15:50]  Ένα παραμύθι για την αλληλεγγύη...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [03:04:49]