Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 16:17      4°-12° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Διαπιστώσεις με αφορμή μια απεργία

Διαπιστώσεις με αφορμή μια απεργία



Για κάποιο λόγο που δεν γνωρίζουμε, τα τελευταία χρόνια οι 24ωρες πανελλαδικές απεργίες διεξάγονται συνήθως ημέρα Πέμπτη.
Η σχετική… παράδοση τηρήθηκε και προχθές, μόνο που αυτή η απεργία είχε μερικές αξιοσημείωτες διαφοροποιήσεις, συγκριτικά με τις προηγούμενες.
Σε τοπικό επίπεδο, τη διαφορά έκανε η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ έξω από το Εργατικό Κέντρο της Πάτρας. Ως γνωστόν, από τον εορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς έως και την οποιαδήποτε απεργιακή κινητοποίηση, το ΠΑΜΕ επιλέγει ως τόπο συγκέντρωσης την πλατεία Γεωργίου.
Τούτη τη φορά, όμως, είχαμε την προαναφερόμενη εξαίρεση, απόρροια της στρατηγικής επιλογής του ΠΑΜΕ να καταστήσει το Εργατικό Κέντρο της Πάτρας πεδίο σύγκρουσης, σε ένα σίριαλ με πολλά επεισόδια που περιλαμβάνουν από την κατάληψη του έως και μηνύσεις.
Αλλά και η πορεία του ΠΑΜΕ που ακολούθησε, φτάνοντας μέχρι το χώρο της διεξαγωγής του συνεδρίου που διοργάνωσε η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος, καθώς και η διαμαρτυρία του εκεί, ήταν επίσης κάτι που ξεχώρισε.
Μια ακόμη διαφοροποίηση ήταν η στάση του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπέπεσε στην αντίληψη μας κάποια ανακοίνωση από τα κεντρικά όργανα του που να μάς προτρέπει για συμμετοχή στη συγκεκριμένη απεργία, όπως είχε κάνει στο παρελθόν το Τμήμα Εργατικής Πολιτικής του κυβερνώντος κόμματος.
Ποιος, όμως, ήταν ο απολογισμός της τελευταίας απεργιακής κινητοποίησης; Μάλλον πενιχρός, τόσο ως προς τη συμμετοχή όσο και ως προς το μέγεθος των συγκεντρώσεων και των πορειών που πραγματοποιήθηκαν.
Σε γενικές γραμμές, η αντίδραση της κοινωνίας έναντι των σκληρών μέτρων που βιώνει (και με τους πλειστηριασμούς να αποτελούν πλέον μια οδυνηρή πραγματικότητα) φαίνεται ότι είναι υποτονική, πάντα σε σχέση με την οξύτητα της πολιτικής που εφαρμόζεται.
Παράλληλα, το γεγονός αυτό δείχνει να δικαιώνει την εκτίμηση, που διατυπώνεται από πολλούς, ότι «αυτά τα μέτρα μόνο με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσαν να περάσουν».
Και από κοντά, τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: «Τι θα συνέβαινε εάν τα εφάρμοζε μια κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη;».
Μπορούμε να εικάσουμε μετά βεβαιότητας ότι οι αντιδράσεις δεν θα περιορίζονταν σε σποραδικές 24ωρες απεργίες. Το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας που διακατέχεται από μια αριστερόστροφη αντίληψη θα είχε ανεβεί, κατά το κοινώς λεγόμενο, στα κεραμίδια. Ενδεχομένως να είχαμε φτάσει και στα όρια ενός γενικού ξεσηκωμού.
Άλλωστε, το ζήσαμε αυτό και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη επιχείρησε να εφαρμόσει μια φιλελεύθερη, «αντιδραστική» για τους πολιτικούς του αντιπάλους πολιτική, η οποία στις μέρες μας φαντάζει πια… φιλολαϊκή, μπροστά σε όσα επιβάλλονται από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Με τις εντολές των εταίρων μας βέβαια όλα αυτά, που δεν μάς παρακαλάνε για να μάς δανείσουν, ούτε εμείς βαράμε το νταούλι κι αυτοί χορεύουν.
Δυστυχώς, για εμάς…



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:17:05]