Τρίτη 23 Οκτωβρίου 11:25      13°-19° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Για ένα σχέδιο που δεν έχουμε

Για ένα σχέδιο που δεν έχουμε



Μια καλή ερώτηση (και) για όσες και όσους έθεσαν υποψηφιότητα στις εκλογές του Επιμελητηρίου Αχαϊας, θα αφορούσε τη δική τους άποψη για το πώς θα πρέπει να πορευθούμε, ως πόλη και κατ' επέκταση ως νομός, τα επόμενα χρόνια. Ποιο πλάνο πρέπει να εκπονήσουμε και προς τα πού θα πρέπει να κινηθούμε;
Πρόκειται για έναν αυτονόητο κατά την άποψή μας προβληματισμό, καθώς μετά από την αποβιομηχάνιση που μάς έπληξε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 δεν υπήρξε κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο, ένας σαφής προσανατολισμός για να αποκτήσουμε μια νέα οικονομική ταυτότητα.
Έως και πριν από μερικές δεκαετίες η τοπική οικονομία στηριζόταν σε έναν διόλου ευκαταφρόνητο παραγωγικό ιστό, που συνέθεταν εργοστάσια και σημαντικές παραγωγικές μονάδες στον τομέα της βιοτεχνίας.
Υπήρχαν, δηλαδή, οι μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά από κοντά λειτουργούσαν και ουκ ολίγες μικρομεσαίες. Στο σύνολο τους, από κοινού, είχαν απορροφήσει ένα αξιοσημείωτο εργατικό δυναμικό, που έμεινε στο δρόμο όταν τα εργοστάσια που ήταν σήμα κατατεθέν μας (Πειραϊκή - Πατραϊκή, Χαρτοποιία Λαδόπουλου, ΜΙΣΚΟ, κ.α.) και οι βιοτεχνίες έκλεισαν. Και μάλιστα σε μια εποχή που δεν είχε ξεσπάσει ακόμη μια ατέρμονη οικονομική κρίση.
Μετά από το κύμα της αποβιομηχάνισης, που σάρωσε τα πάντα στο πέρασμα του, βρεθήκαμε σε μια κατάσταση περιδίνησης με πολλούς να αναζητούν σωσίβιο στη λεγόμενη επιχειρηματικότητα ανάγκης. Απόδειξη αυτού αποτελούν και τα πολλά καφέ που ξεφύτρωσαν σαν τα μανιτάρια σε κάθε γωνιά μιας πόλης που κινείτο και εξακολουθεί να κινείται στα τυφλά, χωρίς πυξίδα και προορισμό.
Ένα από τα θέματα που θίχτηκαν από τους συνδυασμούς που κατήλθαν στις εκλογές του Επιμελητηρίου Αχαϊας ήταν κι αυτό του τουρισμού. Δεν είναι λίγοι αυτοί που βλέπουν στη λεγόμενη «βαριά βιομηχανία» της χώρας τη μεγάλη μας ευκαιρία, έναν κινητήριο μοχλό για τη μελλοντική ανάπτυξη μας, με τα μεγάλα έργα υποδομής που αποκτήσαμε ή πρόκειται να αποκτήσουμε (νέοι οδικοί άξονες, νέα σιδηροδρομική γραμμή) να είναι ούριος άνεμος στα πανιά μας.
Καμία αντίρρηση. Αλλά και η προσέλκυση ενός σταθερού τουριστικού ρεύματος απαιτεί σχέδιο με μακροχρόνιους και διευρυμένους ορίζοντες, το οποίο θα έχει ως (αυτονόητη) αφετηρία την αναβάθμιση της αισθητικής μας μέσα από το «λίφτινγκ» των αξιοθέατων μας.
Με άλλα λόγια, αν θέλουμε επισκέπτες στο σπίτι μας, θα πρέπει προηγουμένως να το φτιάξουμε, να το καλλωπίσουμε και κατόπιν να τους υποδεχθούμε.
Καλές ήταν οι δράσεις που υλοποιήθηκαν ή πρόκειται να υλοποιηθούν (και) από το Επιμελητήριο Αχαϊας για τον τουρισμό, δεν λέμε. Ωστόσο, αδικούνται από την αξιοθρήνητη κατάσταση στην οποία βρίσκονται εμβληματικά μέρη μας.
Ας σκεφτούμε μόνο ποιες εντυπώσεις θα αποκομίσει ο επισκέπτης μας αντικρίζοντας, μεταξύ άλλων, το χάλι των σιντριβανιών στην πλατεία Γεωργίου και ανεβαίνοντας τις εγκαταλειμμένες σκάλες της οδού Αγίου Νικολάου.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:25:40]