Σάββατο 23 Ιουνίου 19:09      18°-28° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Όταν ο Πείρος λεγόταν "Πίερος" (μέρος 1ο)

Όταν ο Πείρος λεγόταν "Πίερος" (μέρος 1ο)



Ο αρχαίος γεωγράφος και περιηγητής Παυσανίας περιδιάβηκε την Αχαΐα για τις ανάγκες του βιβλίου του Αχαϊκά μετά από τα μέσα του 2ου αι. μ.Χ., καταγράφοντας και περιγράφοντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του τόπου, που έχουν σήμερα ανεκτίμητη ιστορική αξία, διασώζοντας παράλληλα μοναδικές πληροφορίες, που χωρίς τη δική του συγγραφή θα είχαν χαθεί.
Ολόκληρο το έργο του, η Ελλάδος Περιήγησις, χαρακτηρίζεται από επιμέρους θεματική ομοιομορφία και ο αναγνώστης γρήγορα εντοπίζει τα ποικίλα θεματικά ενδιαφέροντα του συγγραφέα. Ο συνοπτικός και περιεκτικός τρόπος παρουσίασης του πολύτιμου αυτού υλικού επέτρεψαν στο δημιουργό του να συμπεριλάβει πλήθος πληροφοριών και ειδήσεων. Αυτές αφορούν κυρίως την τοπική μυθολογία, την ιστορία, τη θρησκεία, την τέχνη, την αρχιτεκτονική, την πολεοδομία, την καθημερινή ζωή και τις ποικίλες αντιλήψεις και δοξασίες, που συνάντησε στις πολύχρονες εξορμήσεις του στους τόπους που παρουσιάζει.
ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΑΔΙΑ
Ένα ιδιαίτερο θεματικό κεφάλαιο, το οποίο εμφανίζεται διάσπαρτο και διανθίζει όλο το έργο του, είναι η φύση και το τοπίο που συνάντησε περπατώντας ατελείωτα «στάδια» (ΣΣ: μονάδα μήκους, της αρχαιότητας), γεγονός που του επέτρεψε να γνωρίσει προσωπικά το περιβάλλον και τους ανθρώπους του. Επομένως, ο Παυσανίας παρουσιάζει την πραγματική εικόνα του φυσικού περιβάλλοντος του 2ου αι. μ.Χ., όπως ο ίδιος την αποκόμισε από τα ταξίδια του, και μάλιστα παραλείποντας τα τετριμμένα και εστιάζοντας σε αυτά που τον εντυπωσίασαν ως καλοπροαίρετο επισκέπτη.
Συνήθως αναφέρει ποτάμια, πηγές, άλση και ακρωτήρια, άλλοτε για τοπογραφικούς συσχετισμούς και οριοθετήσεις τόπων, άλλοτε για μυθολογικούς και θρησκευτικούς λόγους και ενίοτε εντυπωσιασμένος από το φυσικό κάλλος, λειτουργώντας έτσι ως κάποιος που προτείνει την επίσκεψη σε αυτούς τους τόπους ή ως το έργο του να αποτελεί παράλληλα και έναν ταξιδιωτικό οδηγό προς τους φυσιολάτρες.
Ο ΛΑΡΙΣΟΣ ΚΙ Ο ΠΕΙΡΟΣ
Εισερχόμενος στην Αχαΐα από την περιοχή της Ηλείας σημειώνει τον ποταμό Λάρισο ως σύνορο των δύο τόπων. Ο ποταμός ταυτίζεται με το Ριολίτικο ποτάμι που εκβάλλει κοντά στον Άραξο, διασχίζοντας και διχοτομώντας μία εύφορη πεδινή περιοχή, στην οποία κανένα άλλο φυσικό όριο δεν υπήρχε στον ορίζοντα. Η πλατιά αυτή πεδιάδα υπήρξε και το μήλο της έριδος μεταξύ Ηλείων και Δυμαίων και η αιτία χρόνιων πολέμων. Δεν παραλείπει να αναφέρει εδώ και το ναό της Αθηνάς Λαρισαίας, στις όχθες του ποταμού και σε αχαϊκό έδαφος, αφού ήδη περιγράφει τα αχαϊκά.
Φεύγοντας από την πόλη της Δύμης (Κάτω Αχαΐα) γράφει για τον ποταμό Πείρο, ως αφορμή για να δώσει τις αποστάσεις από το σημείο αυτό έως την Πάτρα και τη Δύμη αλλά και για να αναφέρει την παλιά αχαϊκή πόλη Ώλενο, που βρισκόταν κοντά του. Ο Ηρακλής ήρθε εδώ προσκαλεσμένος από το βασιλιά της πόλης, αμέσως μετά από τον άθλο της κόπρου του Αυγεία, και τον απάλλαξε από τον κένταυρο Ευρυτίωνα που ήθελε με τη βία να παντρευτεί την κόρη του. Μερικά κεφάλαια πιο κάτω αναφέρει και πάλι το ποτάμι με το τοπικό όνομα Πίερος, περιγράφοντας τη μεσόγεια πόλη των Φαρών, από την οποία περνούσε το μεγαλύτερο αυτό ποτάμι της δυτικής Αχαΐας.
ΠΟΙΟΙ ΕΚΝΕΥΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΡΤΕΜΗ
Πλησιάζοντας στην Πάτρα σημειώνει τον Γλαύκο στις σημερινές Ιτιές ως τοπογραφικό σημείο, ενώ στην περιγραφή της πόλης και κατά την αποχώρησή του από αυτή μιλά αρκετές φορές για τον ποταμό Μείλιχο, στην αρκτική πλευρά των Πατρών. Τον συνδέει με τον κοινό τόπο λατρείας του τοπικού ιωνικού πληθυσμού, δηλαδή το τέμενος και το ναό της Τρικλαρίας Άρτεμης, αλλά και με την ερωτική ιστορία του νεαρού Μελάνιππου και της παρθένας ιέρειας της θεάς, της Κομαιθούς. Η ιερόσυλη ερωτική τους σχέση τιμωρήθηκε από την Άρτεμη με την ετήσια ανθρωποθυσία ενός νέου και μιας παρθένας. Από τον επαχθή αυτό φόρο απάλλαξε τον τόπο ο Ευρύπυλος, που κόμισε εδώ το άγαλμα του Διόνυσου μέσα σε λάρνακα, λάφυρο της Τροίας και έργο του ίδιου του Ήφαιστου.
Και τα υπόλοιπα ποτάμια στην αρκτική πλευρά των Πατρών, που αναφέρει ο Παυσανίας, τα συσχετίζει με ερωτικές ιστορίες ή με τη γονιμότητα, διασώζοντας τοπικούς μύθους και δοξασίες, που φρόντισε να μάθει στην Πάτρα πριν αναχωρήσει πλέοντας προς το Αίγιο. Έτσι προσδιορίζει το ποτάμι του Χάραδρου (σημερινός Βελβιτσάνος) εκείθεν του Μειλίχου και πριν από το ακρωτήριο του Ρίου και αναφέρει, ότι τα ζώα που έπιναν νερό εκεί την άνοιξη γεννούσαν συνήθως αρσενικά. Γι' αυτό και οι βοσκοί τα απομάκρυναν εκείνη την περίοδο από το ποτάμι, εκτός από τις αγελάδες, αφού οι ταύροι ήταν χρησιμότεροι τόσο για τις αγροτικές εργασίες όσο και στις θυσίες.
ΤΟ ΜΑΡΑΖΙ ΤΟΥ ΣΕΛΕΜΝΟΥ
Πιο πέρα από το Ρίο ρέει ο Σέλεμνος, πιθανότατα το ποτάμι του Καστριτσίου, για τον οποίο ο Παυσανίας είχε μάθει ότι ήταν ένας όμορφος νέος που είχε ερωτευθεί τη θαλάσσια νύμφη Αργυρά. Όταν αυτή τον εγκατέλειψε ο Σέλεμνος πέθανε από το μαράζι του και η Αφροδίτη τον έκανε ποτάμι. Επειδή όμως και ως νερό δεν έπαψε η αγάπη του, η θεά τον ευεργέτησε με τη λησμονιά. Από τότε όσοι ήταν ερωτευμένοι αλλά δεν έβρισκαν ανταπόκριση λούζονταν στα νερά του και ξεχνούσαν τον έρωτα. Μάλιστα ο Παυσανίας εντυπωσιάστηκε από τις ιδιότητες αυτές και σημείωσε στο κείμενό του πως αν όλα αυτά είναι αλήθεια, τότε το νερό του ποταμού είναι ένας αληθινός θησαυρός.
Τέλος, στην περιοχή της δυτικής Αχαΐας αναφέρει και τον ποταμό Βολιναίο, ίσως κοντά στο Δρέπανο. Κατά το μύθο ο Απόλλωνας είχε αγαπήσει μία κόρη με το όνομα Βολίνη, η οποία όμως ρίχτηκε στη θάλασσα στην παραπάνω περιοχή. Ο θεός για το λόγο αυτό της χάρισε την αθανασία.


Του Ιωάννη Μόσχου, αρχαιολόγου
Η συνέχεια την επόμενη εβδομάδα:





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[12:45]  Μια ακόμα χαμένη ευκαιρία
[03:00]  Η Δημοτική περιουσία δεν ανήκει σε...
[χθες 05:00]  Εθνικό Χρέος
[χθες 21:17]  Λάθη, αλαζονείες και...
[χθες 14:12]  ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ - ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ...
[χθες 12:54]  Διεκδικεί τη γοητεία του...
[χθες 10:36]  Δωρεάν παροχή internet στους νέους...
[χθες 08:46]  Ενα άλλο ηλιοβασίλεμα…








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:09:03]