Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 23:02      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το κράτος είμαστε (κι) εμείς, ως πολίτες

Το κράτος είμαστε (κι) εμείς, ως πολίτες



Για αρχή, ας προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε την ουσιαστική έννοια του κράτους, το οποίο συνηθίζουμε να αναφέρουμε ως κάτι γενικό και αόριστο, που αρεσκόμαστε (κάθε φορά που μάς βολεύει) να βάζουμε υπεράνω ημών.
Σύμφωνα με το συνταγματικό δίκαιο, το κράτος αποτελεί τη σύνθεση τριών στοιχείων, τα οποία συναρμολογούνται σε μια οργανωμένη (εξουσιαστική νομικά) πολιτική ενότητα, η οποία μορφοποιεί μια κοινή διαβίωση. Αυτά είναι η έκταση, ο λαός και η εξουσία.
Για να έχουμε, δηλαδή, κράτος πρέπει να υπάρχει μια έκταση εντός της οποίας ασκείται εξουσία επί των προσώπων που είναι εγκατεστημένα ή διαμένουν σ' αυτήν ως πολίτες της ή αλλοδαποί.
Από τη σύντομη αυτή ανάλυση, αντιλαμβανόμαστε ότι χωρίς κάποιο από τα προαναφερόμενα συστατικά στοιχεία δεν νοείται κράτος. Κι ένα απ' αυτά, όπως επισημάναμε, είναι και οι πολίτες. Εν προκειμένω, εμείς.
Επομένως, όταν μπροστά σε μια ολιγωρία, σε μια αδράνεια του κρατικού μηχανισμού ή μετά από κάποια φυσική καταστροφή κυριαρχεί η ισοπεδωτική προσέγγιση περί «διαλυμένου κράτους», οφείλουμε να ξέρουμε ότι ασκούμε κι ένα είδος αυτοκριτικής.
Αυτή η… σαρωτική αντίληψη επικράτησε, όπως ήταν αναμενόμενο, και μετά από τις φονικές πλημμύρες στη δυτική Αττική. Οι κραυγές και οι καταγγελίες κατά του κράτους (ιδίως από τις οικογένειες των θυμάτων) δίνουν και παίρνουν, με την παράλληλη απαίτηση τους για την απόδοση ευθυνών. «Οι υπεύθυνοι πρέπει να πληρώσουν», είναι η επωδός της οργής τους. Ουδείς βέβαια μπορεί να τους ρίξει άδικο μέσα στον πόνο που βιώνουν.
Ωστόσο, πέραν της προφανούς σύγχυσης, με τις ευθύνες να μετατοπίζονται διαρκώς και να πετιούνται σαν ένα ανεπιθύμητο μπαλάκι, αγνοείται και στην προκειμένη περίπτωση μια σημαντική παράμετρος, που δεν είναι άλλη από το μερίδιο της ατομικής ευθύνης, της ευθύνης του πολίτη.
Κανένα ρέμα δεν μπαζώνεται από μόνο του, το ίδιο και κανένας χείμαρρος. Και αν τα κενά της νομοθεσίας, η ολιγωρία ή και η συγκάλυψη του κρατικού μηχανισμού σε αυθαιρεσίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση επιβαρυντικών καταστάσεων για το κοινωνικό σύνολο που «ξεσπούν» σε δύσκολες περιστάσεις και εξελίσσονται ακόμη και σε τραγωδίες, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα γινόταν χωρίς την ανοχή ή και την ευθεία παρέμβαση του ανθρώπινου παράγοντα. Εννοείται προς ίδιον όφελος, που σκεπάζει το συλλογικό συμφέρον, ενίοτε και με τραγικά αποτελέσματα, όπως αυτά που ζήσαμε πρόσφατα.
Με άλλα λόγια, αυτοί που κτίζουν αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις, ακόμη και πάνω σε ρέματα, είναι επίσης πολίτες, άρα είναι μέρος του κράτους που το καταγγέλλουν (και οι ίδιοι) όταν πέφτουν θύματα της αυθαιρεσίας των άλλων, οι οποίοι με τη σειρά τους είναι, επίσης, πολίτες. Τουτέστιν, είναι κράτος κι αυτοί.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:02:44]