Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 23:00      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά…

Με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά…



Ηταν από την Κύμη. Υπηρετούσαμε μαζί στον στρατό και ήταν ένας από τους ανθρώπους που συναντάς κάποια στιγμή στη ζωή σου αλλά δεν ξεχνάς εύκολα. Εκείνο που τον έκανε να ξεχωρίζει, μεταξύ άλλων, ήταν το πάθος του για τα φορτηγά.
Εκτός από τις φωτογραφίες της κοπέλας του, είχε μαζί του σαν συντροφιά και πολλές άλλες από το αγαπημένο του φορτηγό. Κι εκεί που άλλοι διάβαζαν διάφορα αντρικά περιοδικά, ο ίδιος μελετούσε από εξειδικευμένες εκδόσεις τα νέα μοντέλα νταλικών που κυκλοφορούσαν.
Τα χρόνια πέρασαν, χαθήκαμε. Ενδεχομένως, όμως, ο Δημήτρης να συμμετείχε στην εντυπωσιακή πορεία των φορτηγών που έγινε το Σάββατο στην Πάτρα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για μια σειρά από μέτρα που πλήττουν τις Μεταφορές, εννοείται και τους επαγγελματίες αυτοκινητιστές που εργάζονται σ' αυτές.
«Ο κλάδος των Μεταφορών αριθμεί 33.000 φορτηγά και 60.000 περίπου ιδιοκτήτες και εργαζόμενους. Όμως, από το 2016 και μετά, ο υπουργός Μεταφορών Χρ. Σπίρτζης, έχει ξεκινήσει ένα οργανωμένο σχέδιο αφανισμού του ελληνικού φορτηγού, χρησιμοποιώντας ως δούρειο ίππο τη νομοθεσία και τις υπουργικές αποφάσεις», δήλωσε μιλώντας στην «Π» ο πρόεδρος του σωματείου Φορτηγών ΔΧ Αχαΐας «Ο Φάρος» Διονύσης Πλέσσας, προσθέτοντας:
«Επί της ουσίας έχουμε υπουργικές αποφάσεις και νόμους που μας εγκλωβίζουν και μας φορτώνουν με τεράστιες υποχρεώσεις, τις οποίες δεν μπορούμε αναλάβουμε, με αποτέλεσμα, ο κλάδος να οδηγείται σε αφανισμό».
Ένα από τα κυριότερα μέτρα που πλήττουν τις Μεταφορές είναι κι αυτό που αφορά την απαγόρευση της κυκλοφορίας των βαρέων οχημάτων στο 70% του οδικού δικτύου της χώρας, που ήλθε να προστεθεί στη φοροκαταιγίδα που αντιμετωπίζει (και) ο συμπαθής αυτός κλάδος.
Συμπαθής, αλλά ενίοτε και παρεξηγημένος, αφού στη συνείδηση αρκετών η συγκεκριμένη δουλειά γίνεται από ανθρώπους κατωτέρου μορφωτικού επιπέδου. «Βρίζει σαν νταλικέρης», είναι μια φράση που χρησιμοποιείται συχνά για όσους βωμολοχούν.
Αλλά τα πράγματα δεν είναι έτσι. Πρόκειται για τίμιους στο σύνολο τους βιοπαλαιστές, που αξίζουν τον ειλικρινή σεβασμό μας. Παλεύουν νυχθημερόν για το μεροκάματο, μακριά από τις οικογένειες τους επί μέρες, εβδομάδες, ακόμη και μήνες.
Το επάγγελμα του φορτηγατζή ή του νταλικέρη (όπως συνηθίζουμε να λέμε) δεν είναι, απλώς, δύσκολο. Είναι και μοναχικό. Ακόμη και «με τα φώτα νυσταγμένα και βαριά», που λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα, είναι υποχρεωμένοι να «καταπίνουν» πάνω στο τιμόνι αμέτρητα χιλιόμετρα.
Δίνουν μια συνεχή μάχη με την κόπωση, ενώ στην πραγματικότητα η νύστα δεν επιτρέπεται. Και άσε το τραγούδι να λέει ό, τι θέλει. Όταν αρχίζουν να νυστάζουν ένα σύντομο διάλειμμα για έναν υπνάκο στην άκρη του δρόμου είναι το μοναδικό αντίδοτο που έχουν, ώστε να πάρουν λίγο τα πάνω τους και να συνεχίσουν το ταξίδι που πρέπει να ολοκληρωθεί στην ώρα του.
Αλήθεια, πόσοι θα ήθελαν να είναι στη θέση τους; Κι όμως, κάποιοι πρέπει να κάνουν κι αυτήν τη δουλειά, που εμπεριέχει μια σοβαρή κοινωνική διάσταση. Αρκεί μόνο να αναλογιστούμε ότι χάρη σ' αυτούς φτάνουν στο σπίτι μας όλα τα καλά…




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:00:15]