Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 11:05      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Ρωξάντρα Μποττέα-Νούλα στην «ΠτΚ»: «Πατρίδα θεωρώ την Ελλάδα, γιατί εδώ ζω ευτυχισμένα»

Η Ρωξάντρα Μποττέα-Νούλα στην «ΠτΚ»: «Πατρίδα θεωρώ την Ελλάδα, γιατί εδώ ζω ευτυχισμένα»



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Γόνος αστικής οικογένειας Ελλήνων της Ρουμανίας, η Ρωξάντρα Μποττέα-Νούλα «έκλεισε» σε βιβλίο τις περιπέτειες της γιαγιάς, μητέρας και θείας της, που περιπλανήθηκαν σε καινούργιες πατρίδες κρατώντας τη σημαία του κοσμοπολιτισμού ψηλά. Το αφήγημά της παρουσιάστηκε την περασμένη Τρίτη στο «Πολύεδρο», δίνοντάς μας την ευκαιρία για τη συνέντευξη που ακολουθεί.
Η τρομοκρατική επίθεση το 1986 στην πτήση της TWA Nέα Υόρκη-Αθήνα, όπου επιβαίνατε, ήταν η αφορμή να γράψετε τις «Κοσμοπολίτισσες». Υπήρχε και βαθύτερη;
Οταν απειλείσαι με θάνατο τόσο άμεσα περνάει μπροστά από τα μάτια σου -σαν κινηματογραφική ταινία- όλη η μέχρι τότε ζωή σου. Ξυπνούν και μνήμες και αισθήματα που νομίζεις πως έχεις ξεχάσει. Τα κουβαλούσα, λοιπόν, μέσα μου αυτά όλα για πολλά χρόνια μετά το συμβάν στο αεροπλάνο. Βρήκα, όμως, την ηρεμία και τη διάθεση να τα αφηγηθώ μετά τον θάνατο και της τρίτης ηρωίδας, της Αλίκης -σαν αφιέρωμα και στις τρεις. Συνδυάστηκε δε αυτό και με την όλο και περισσότερο ενοχλητική συνειδητοποίηση της παρεξηγημένης αντίληψης πολλών Ελλήνων για τη Ρουμανία και τους Ρουμάνους. Ενιωσα έντονα την ανάγκη αποκατάστασης αυτής της παρεξήγησης. Επρεπε να μάθει περισσότερα ο κόσμος γι' αυτή τη τόσο κοντινή κι όμως τόσο άγνωστη χώρα.

Τι θέλατε να αναδείξετε μέσα από την πορεία ζωής των ηρωίδων σας Ελλης-Λουκίας-Αλίκης;
Την τύχη της αστικής τάξης στη Ρουμανία και του ελληνισμού της, όπως αυτή διαμορφώθηκε, πέρα από προσωπικούς παράγοντες, από τα συνταρακτικά πολιτικά γεγονότα του 20ού αιώνα.

Πόσο εύκολη ήταν η ανασύσταση της εποχής;
Αρκετά εύκολη. Αφησα τον εαυτό μου, αχαλίνωτο, να αφηγείται ιστορίες που είχα ακούσει από τη γιαγιά, τη θεία μου αλλά κι από φίλους των γονιών μου και άλλους συγγενείς. Αξιοποίησα σχόλια και παρατηρήσεις και δημιούργησα διαλόγους πιστεύοντας πως η ατμόσφαιρα της καθημερινότητας και η χιουμοριστική διάθεση κάνουν την ιστορία πιο προσιτή και εύπεπτη. Μην ξεχνάτε, επίσης, πως, παρ' ότι μακριά της, δεν διέκοψα ποτέ την επαφή με τη γενέτειρά μου. Στις επισκέψεις μου, κυρίως όταν ζούσαν ακόμη οι παππούδες μου, έβρισκα πάντα υπόλοιπα της προπολεμικής νοοτροπίας και νοσταλγία για την εποχή εκείνη. Εξάλλου, το πλούσιο ακόμη και σήμερα αρχιτεκτονικό απόθεμα, στο Βουκουρέστι και στις άλλες σημαντικές πόλεις, εύγλωττα μαρτυρά γι' αυτήν. Να ένα μεγάλο θετικό του κομμουνιστικού συστήματος: Δεν υπήρχε η αντιπαροχή!

Οι ηρωίδες σας θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρότυπα για την αντιμετώπιση αντιξοοτήτων, πάντως.
Δεν το έχω σκεφτεί έτσι, ομολογώ. Η ευρύτητα του μυαλού και η δυνατότητα προσαρμογής σε νέες και δύσκολες καταστάσεις -και τα δυο, χαρακτηριστικά του κοσμοπολιτισμού- είναι πολύ χρήσιμα για τη ζωή. Με την έννοια αυτή, θα μπορούσαν οι γυναίκες αυτές, όντως, να αποτελέσουν πρότυπα.

Ο κοσμοπολιτισμός αυτός ενέπνευσε και τον τίτλο, φαντάζομαι.
Ακριβώς. Ηταν ιδέα της φίλης μου, δικηγόρου Δέσποινας Τζούμα. Κοσμοπολιτισμός δεν σημαίνει μόνο το να ταξιδεύεις πολύ και να κάνεις γκλαμουράτη ζωή, αλλά είναι μια νοοτροπία, μια ψυχοσύνθεση. Ο κοσμοπολίτης προσαρμόζεται εύκολα στις καταστάσεις, στις αλλαγές, τις αντιμετωπίζει με κομψότητα. Ούτε με τραγικότητα ούτε με ηττοπάθεια.

Θίγετε, επίσης, την αντιστρόφως ανάλογη σχέση ρατσισμού και παιδείας. Εμπειρία με ρατσιστικές συμπεριφορές εσείς είχατε;
Ναι, όχι, όμως, στην Αμερική, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, αλλά στην Ελλάδα. Και μάλιστα όχι στην Ελλάδα του '60 όταν έφτασα και δεν μιλούσα ούτε τη γλώσσα. Στην Ελλάδα του σήμερα, όπου ο κόσμος φαίνεται να έχει αλλοιωθεί από τη μεγάλη εισροή του βαλκανικού πληθυσμού, στη δήλωσή μου πως είμαι από τη Ρουμανία, εισπράττω το σχόλιο «α, δεν πειράζει!», συνοδευόμενο από ένα συγκαταβατικό χαμόγελο.

Η μητέρα σας, σας προέτρεψε να φύγετε στην Αμερική για ένα καλύτερο μέλλον. Προσφυγικό και μετανάστευση σήμερα επανέρχονται…
Είναι ενδιαφέρον πως τότε λέγαμε «προσφυγιά», ενώ τώρα λέμε «προσφυγικό». Εγινε δηλαδή θέμα, ζήτημα παγκόσμιο και σημαντικότατο. Τώρα είναι και τρομακτικό, βέβαια, λόγω των τεραστίων αριθμών. Τότε ήμασταν λίγοι, εύκολα απορροφηθήκαμε. Κατά τ' άλλα, η ιστορία σαφώς επαναλαμβάνεται: 1ον, οι πρόσφυγες είναι θύματα των παιχνιδιών των μεγάλων και 2ον, η Ελλάδα είναι εφαλτήριο για άλλες χώρες με οικονομικές προοπτικές. Δεν μπορεί αυτό παρά να μου δημιουργεί θλίψη.

Ανοιξη '75 επιστρέψατε από τη Νέα Υόρκη στην Αθήνα, όπου όπως γράφετε «η χούντα είχε πέσει, η Μεταπολίτευση ξεκινούσε κι όλα έμοιαζαν γεμάτα υποσχέσεις». Σήμερα, τι βλέπετε; Δεύτερες σκέψεις κάνατε, αλήθεια, ως προς την επιστροφή σας;
Νομίζω πως η Ελλάδα θα μπορούσε να βρίσκεται σε πολύ καλύτερη μοίρα αν έλειπε ο εγωισμός και κυρίως ο νεοπλουτισμός που έκανε παρά πολλούς να ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους, καταντώντας έτσι οι ίδιοι τη ζωή τους κόλαση με τα χρέη τους. Θέλω να πιστεύω πως όταν συνέλθει η χώρα και γυρίσουν οι ξενιτεμένοι μας νέοι -ή έστω οι μισοί απ' αυτούς- θα έχουν αποκτήσει διαφορετική νοοτροπία και θ' αποτελέσουν τον πυρήνα μιας νέας κοινωνίας. Οσο για την τότε απόφασή μας να επιστρέψουμε οικογενειακώς από την Αμερική, δεν μετανιώσαμε ποτέ. Είναι θέμα προτεραιοτήτων, όπως γράφω και στο βιβλίο.


Τα «κληρονομικά», η Πάτρα και η Ναύπακτος

Ποια στοιχεία κληρονομήσατε από γιαγιά, μητέρα και θεία;
Μερικά στοιχεία του χαρακτήρα μου σίγουρα είναι κληρονομικά, και άλλα είναι μάλλον αποτέλεσμα μεγάλης επιμονής της μητέρας μου. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που νιώθω ότι οφείλω και στις τρεις είναι η αυτοπεποίθηση. Θεωρώ πως είναι το μεγαλύτερο εφόδιο για τη ζωή. Οχι υπερβολική, γιατί τότε γίνεται αλαζονεία -ό,τι χειρότερο-, αλλά σε σωστή δοσολογία με την ταπεινοφροσύνη. Ειδικότερα, τώρα, από τη γιαγιά Ελλη πρέπει να πήρα την άνεση στην επικοινωνία με τους ανθρώπους και την αγάπη για τα λουλούδια και το καλό φαΐ. Από τη μητέρα μου τη Λουκία, την ευσυνειδησία, την αίσθηση του καθήκοντος και της συνέπειας, το ταλέντο της καλής φίλης. Από τη θεία Αλίκη, την έφεση στις ξένες γλώσσες, το κέφι για τη ζωή και τη διασκέδαση, όπως και γενικά την τρέλα.

Η μητέρα σας θεωρούσε πατρίδα της τη Ρουμανία. Εσείς;
Η μητέρα μου θεωρούσε πατρίδα της τη Ρουμανία γιατί μόνο εκεί υπήρξε ευτυχισμένη. Αγαπώ πολύ τη Ρουμανία, αλλά πατρίδα θεωρώ την Ελλάδα, γιατί εδώ ζω ευτυχισμένα, μετά από δική μου επιλογή. Το «όπου γη και πατρίς» είναι πολύ αληθινό στη δική μου αντίληψη. Εξάλλου, από μικρή στη Ρουμανία ένιωθα υπερήφανη για την ελληνική μου καταγωγή και έλεγα πως θα παντρευτώ Ελληνα.

Επαγγελματικές σας υποχρεώσεις, σας συνέδεσαν με την Πάτρα. Εντυπώσεις;
Ως εκπρόσωπος του τότε ΥΠΕΧΩΔΕ, στο παρελθόν συνεργάστηκα με αρκετούς μηχανικούς της Πάτρας. Με μερικούς από αυτούς μας συνδέει μια διαχρονική φιλία. Και χάρηκα πολύ που τους ξαναείδα στον όμορφο κήπο του «Πολύεδρου» τη βραδιά της παρουσίασης του βιβλίου μου. Θαύμαζα από τότε την πόλη για τη ζωντάνια της. Χαίρομαι που και σήμερα, σε πείσμα των καιρών και παρ' ότι υπήρξαν από τα πρώτα θύματα της κρίσης, οι Πατρινοί μοιάζουν ακόμη να περνούν καλά και να αξιοποιούν τις πολιτιστικές δυνατότητες της πόλης. Βέβαια, το κυκλοφοριακό χάος φαίνεται να επιμένει και η Περιμετρική, με τη πονεμένη της ιστορία, να υπολειτουργεί.

Πώς νιώθει ένα «city girl» όπως σας χαρακτήριζαν Αμερικανοί συνάδελφοί σας, ζώντας πλέον στη Ναύπακτο;
Ξέρετε, «κάθε πράγμα στον καιρό του...» (αφήνω τον κολιό έξω γιατί δεν είναι Αύγουστος). Πιο νέα, μου φαινόταν αδιανόητο να ζω σε μια μικρή πόλη όπως η Ναύπακτος. Ηθελα δράση, ψηλά κτίρια, πολύ κόσμο και ανωνυμία. Τώρα θέλω λίγους φίλους μόνο και χαμηλά κτίρια. Ενοχλούμαι πολύ, βέβαια, από την άσχημη αρχιτεκτονική και μου λείπουν τα θεάματα. Στη Ναύπακτο, όμως, όλα αναπληρώνονται από την αισθητική του λιμανιού και της θάλασσας. Το να κολυμπά κανείς μέσα της και να πίνει ένα τσίπουρο δίπλα της είναι, σίγουρα, ευτυχία. Και είναι και καθημερινή.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 




Πρόσφατα
[χθες 19:18]  Ο Πάνος Σόμπολος στην «ΠτΚ»: «Δεν...
[χθες 15:23]  Πάτρα:19 δευτερόλεπτα πριν... δυο...
[χθες 15:38]  Πάτρα:Η ποιητική συλλογή του...
[χθες 09:50]  Πάτρα:Παρουσίαση του βιβλίου της...
[χθες 18:50]  Η συγγραφέας παιδικών βιβλίων...
[χθες 15:03]  Πάτρα:Παρουσιάζεται το βιβλίο του...
[χθες 22:57]  Το «575» παρουσιάζεται την...
[χθες 07:49]  Πάτρα:Από τις εκδόσεις "Π" απόψε...

 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:05:18]