Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 06:35      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Βικτόρια και οι λούζερ

Η Βικτόρια και οι λούζερ



Το να διαβάσεις τι έγραψε η Βικτόρια Χίσλοπ για την Πάτρα, είναι η μισή δουλειά. Αν είσαι δημοσιογράφος, πρέπει να δεις και την άλλη μισή.
Αλλά ας κάνουμε την πρώτη μισή. Η λάθος ανάγνωση, είναι να υποθέσουμε ότι η Χίσλοπ μας βαθμολογεί, δίκην τουριστικού επιθεωρητή, λες και είναι κριτικός εστιατορίων που βρίσκει ατέλειες στις σος και τα κριθαρότο.
Στην πραγματικότητα, το κείμενό της είναι μια άσκηση κατανόησης του χώρου, της κοινωνίας, του πνεύματος. Ανιχνεύει στοιχεία παρακμής, όχι ως τεκμήρια υστέρησης και παθογένειας, αλλά ως κατάλοιπα της υποχώρησης του αστικού χαρακτήρα της πόλης. Η οποία είναι η τρίτη πόλη στην Ελλάδα, αλλά δεν υπερασπίζεται αυτή τη θέση. Εχει ωραία στοιχεία. Αλλά θέλουν ξεσκόνισμα και γυάλισμα. Και αυτοπεποίθηση. Απαιτούν μια άλλη θεώρηση της θέσης σου στον κόσμο, μια φιλοδοξία διεκδίκησης ενός καλύτερου ρόλου.
Οταν μπαίνει στον Αγιο Ανδρέα και εκπλήσσεται ευχάριστα- περίμενε, γράφει, έναν ναό προσαρμοσμένο στο πνεύμα και την αισθητική της ορθόδοξης αυστηροτητας, και βλέπει μια φωταγωγημένη, χαρούμενη εν τέλει και εξωστρεφή εκκλησία (αλλά η Πάτρα είναι μια δυτική πόλη, μάνταμ)- αντιδιαστέλλει τη διάψευσης της προκατάληψης με ένα λουθηρανικών καταβολών σχόλιο, για τον ήχο του κινητού που ακούστηκε στην εκκλησία, αλλά και τον κάτοχο του κινητού που δεν είχε την αίσθηση του ανάρμοστου που θα του επέβαλλε να το κλείσει, αλλά το σήκωσε.
Το σχόλιο είναι ένα απόσταγμα υπαινιγμού ότι η σύγχρονη κοινωνία (ίσως) είναι (ή δεν έχει αντίρρηση να είναι) κατώτερη των παρακαταθηκών που της προόρισε η ιστορία. Αλλά βέβαια η Χίσλοπ δεν ισχυρίζεται ότι ειδικά στην Πάτρα συμβαίνει αυτό και όχι στα μέρη της. Δεν γενικεύει, άλλωστε. Μίλησε για ένα τηλέφωνο που χτύπησε. Δεν είπε "στην Πάτρα ο κόσμος μιλάει στο τηλέφωνο μέσα στις εκκλησίες". Αν και πολλοί το κάνουν. Γιατί όχι; Τηλέφωνο είναι, δεν είναι αμαρτωλό. Το νόμιμο είναι και ηθικό. Το αντιαισθητικό, δεν είναι απαραίτητα ανήθικο.
Η άλλη πλευρά της ιστορίας, δεν έχει να κάνει με την ιστορία, αλλά με τον τρόπο που διαχειρίστηκαν η ίδια και η "Γκάρντιαν" το άρθρο. Το σέρβιραν σε έναν πολύχρωμο δίσκο από φωτογραφίες του αστικού και περιαστικού χώρου της πόλης. Χρησιμοποίησαν υλικό από πρακτορείο και συνδύασαν τις αναφορές της συγγραφέα με τις εικόνες που τις ενέπνευσαν τις παρατηρήσεις της. Το τελικό αποτέλεσμα εξέπληξε και τους πατρινούς: Κοίτα ωραίες φωτογραφίες της πλατείας Γεωργίου και από τις φουσκοθαλασσιές του Ρίου. Η δουλειά έχει σεμιναριακά χαρακτηριστικά για όσους υπηρετούμε την έντυπη και την ηλεκτρονική ειδησεογραφία με τη ρηχή αντίληψη του ξεπετάγματος των θεμάτων, με φωτογραφίες "αρχείου", πολύ συχνά εντελώς ακατάλληλες ή και απολύτως αντιδεοντολογικές ως συνοδευτικά μέσα των θεμάτων μας.
Ψύλλους στα άχερα αναζητάς, λένε οι κυνικοί ή οι απογοητευμένοι και συμβιβασμένοι, σε μια εποχή ευκολίας και πληθωριστικής παραγωγής "ύλης", χωρίς διάκριση ανάμεσα στην ουσία και την ποιότητα, και την τιποτατζίδικη ευτέλεια των φθηνών αφορμών για χαχανητά ή αφορισμούς. Λάθος. Η στάση μας απέναντι στην επί του ψύλλου επιμονή θα είναι το κριτήριο μέσω του οποίου θα πάρει κανείς τη θέση του στο μέλλον.
Η "Γκάρντιαν" είναι ψηλά, πάντως.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:35:32]