Τετάρτη 23 Αυγούστου 14:59      23°-34° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σε διαρκή επιστράτευση

Σε διαρκή επιστράτευση



Στα τραγούδια σε επισκέπτονται λέξεις άγνωστες. Ποιό είναι το "Τεπελένι"; Και τι πράγμα είναι η "χλαίνη"; Τι θα πει "με το κεφάλι του στ' αυτί;". Α, "σταχτί" λέει. Και τι σημαίνει αυτό; Πλησίασε κανένα τζάκι; Και ποιά είναι η "Αμφιλοχία";
Οταν ο ήρωας πέτυχε στο ταβερνάκι τον Σταμούλη τον λοχία, ήταν λίγο μετά το '70. Ο πόλεμος έγινε το '40, ήταν εικοσάχρονα παιδιά, άρα ο Σταμούλης, όταν ανταμώσανε, δεν πρέπει να ήτανε πάνω από 55 χρόνων, αλλά τον τραγουδούσαμε σαν να επρόκειτο για ραμολιμέντο. Κάποια στιγμή αργότερα έμελλε να διασταυρωθούμε και με την περιβόητη Αμφιλοχία, την πόλη όπου κάνεις το γρηγορότερο μπες- βγες μεταξύ όλων των υπολοίπων, σου δίνει μια εντύπωση ότι αυτή είναι η εργασία της, έχει στηθεί και σταθεί με μοναδική αποστολή να προσφέρει καφέ και νερό στον περαστικό κόσμο, που έφιδρως διασχίζει τις τραχιές διαδρομές της Ακαρνανίας για να φτάσει σε μια Λευκάδα, σε κάποια Γιάννινα, σε μια Ηγουμενίτσα για ένα φέρι ή στην Πάργα, να πάρει βάρκα για τους Παξούς.
Αλλά άμα ξεναγηθείς στην πόλη λίγο πιο προσεκτικά, θα δεις σε κάδρα φωτογραφίες του παλιού εαυτού της, τότε που η πόλη ήταν μια αρχοντοκυρία, με μεγάλα κτίσματα, καθισμένη στο σαλόνι του Αμβρακικού, αρχιτεκτονημένη αρμονικά με βάση τις ταχύτητες των παλαιών αμαξών που έσερναν άλογα από τους γύρω κάμπους με προορισμό την ακτή, τις υπηρεσίες της και τα αγαθά της. Αντιλαμβάνεσαι τότε ότι οι πόλεις και τα κτίσματα κρίνονται ως προς το μέτρο τους με βάση την ταχύτητα που απαιτεί η περιήγηση σ' αυτές και η διάσχισή τους. Αν ο Παρθενώνας και η Αγία Σοφία ήταν τα θαύματα του καιρού τους, σήμερα ηττώνται στο πεδίο της αναλογικότητας έχοντας να αναμετρηθούν με πολεοδομικές σαλάτες που χωρούν εκατομμύρια τυφλούς ανθρώπους.
Η Ιονία οδός έρχεται να ακυρώσει τον ρόλο της Αμφιλοχίας. Σε μια διαδρομή δύο ωρών, άνετη, ερκοντισιονάτη, τι λόγο έχεις να σταθείς για έναν καφέ κακοφτιαγμένο και να ατενίζεις τα μονίμως ανακατωμένα νερά του μυχού, που όμοια με τον Θερμαϊκό, έχουν όλη την ώρα ζοχάδα και γαλαζοπρασινίλα;
Η Ιονία έρχεται σήμερα. Ολοκληρώνεται και παραδίδεται. Μεταμορφώνει τον κόσμο. Φέρνει την Αρτα και τα Γιάννινα παρέα, έτσι όπως ο παρωδός μιας άλλης εποχής σκέφτηκε να σατιρίσει την αφελή φολκλορική επίδειξη πληθωρικότητας στις αμφιέσεις και τους στολισμούς, με στοιχεία παραπλήσια των γεωφυσικών μεταπτώσεων μιας στενής περιοχής που ποτίζεται από τους Αχελώους και τη βόρεια ποταμοπαρέα που κατρακυλάει από την Πίνδο.
Ετσι όπως την πρώτη φορά που κινηθήκαμε στην Εγνατία νιώσαμε σαν σύγχρονοι Παυλομελάδες που γλυστρούν στις σελίδες των Μυστικών του Βάλτου, καθώς δεξιά κι αριστερά μας, παρέλαυναν ακατάσχετα τα Σιάτιστα κι η Βέροια, η Κοζάνη και η Πτολεμαϊδα, τα Γρεβενά κι η Καστοριά, έτσι και με την Ιονία, ανακαλείς τον μαθητή εαυτό σου, που ξεπατίκωνε στο στρατσόχαρτο τους νομούς της Ηπείρου, με πράσινο οι πεδιάδες, με καφέ τα βουνά, με κίτρινο οι κοιλάδες, για να ανακαλύψεις αργότερα πως τα βουνά είναι τα πράσινα και οι πεδιάδες οι καφέ και κίτρινες, με οσμές από λιπάσματα και χωματίλα.
Σε δυόμιση ώρες Γιάννινα. "Για να κάνουμε τι;" αστειευτήκαμε χθες που τα λέγαμε εδώ στο γραφείο. Στην πραγματικότητα, είναι οι δρόμοι που επινοούν τους λόγους να τους χρησιμοποιήσεις, τις αιτίες για τις οποίες γίνονται.
Κάπου σε έναν καφενέ, ένας Σταμούλης, ξεπερασμένος από τα χρόνια, θα πίνει αμίλητος κρασί. Πώς καταντήσαμε λοχία, αναφωνεί ο στιχουργός. Σιγά ρε φίλε. Μια χαρά ηλικία είναι τα πενήντα και. Ωρα να ανακαλύψουμε και άλλον κόσμο, ανάμεσα σε Κραβασαρά και Τεπελένι. Εχουμε καιρό, μέχρι τα εξήντα και, ή τα εβδομήντα και, όλο και κάποια αλλαγή στις συντεταγμένες του κόσμου μας θα μας τραβά από το μανίκι για κυνήγια και ταξίδια, ή έστω για ένα νέο χρονογράφημα των εξακοσίων λέξεων.
Να μας ζήσει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [14:59:23]