Σάββατο 21 Οκτωβρίου 13:27      13°-23° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η κληρονομιά των μεταρρυθμίσεων του 1974

Η κληρονομιά των μεταρρυθμίσεων του 1974



Σχετικά με την 43η επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας στη χώρα μας εκδόθηκαν από τα κόμματα και πολιτικούς παράγοντες τα συνήθη μηνύματα, οι σχετικές εθιμοτυπικές ανακοινώσεις. Βέβαια, όλα όσα ειπώθηκαν και γράφτηκαν για την ημέρα αυτή, εκπορεύτηκαν από την ιδεολογικοπολιτική ματιά του καθενός, προσαρμοσμένης πάντα στα ισχύοντα δεδομένα.
Εκείνο που δεν ακούσαμε ή δεν διαβάσαμε αφορά την κληρονομιά του 1974, την οποία δεν αξιοποιήσαμε όπως θα έπρεπε στο πέρασμα των δεκαετιών που ακολούθησαν. Κι αυτή δεν έγκειται, απλώς, στην αποκατάσταση της δημοκρατίας. Είναι πρωτίστως οι τολμηρές για την εποχή τους μεταρρυθμίσεις που συνέβαλαν στην εδραίωσή της και στη μετέπειτα ένταξη της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.
Θεμέλιος λίθος ήταν αναμφίβολα η εισαγωγή και ψήφιση, το 1975, ενός χωρίς προηγούμενο δημοκρατικού Συντάγματος, το οποίο αναγνωρίζεται ακόμη και σήμερα ως ένα από τα πιο προχωρημένα, σε διεθνές επίπεδο, εκείνης της εποχής.
Είχαν προηγηθεί, το 1974, ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, οι πρώτες εκλογές της Μεταπολίτευσης, αλλά και το δημοψήφισμα της 8ης Δεκεμβρίου για το πολιτειακό ζήτημα, με το ΚΚΕ να έχει πλέον νομιμοποιηθεί ως κόμμα.
Ακολούθησαν κι άλλες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες για τα ελληνικά μέτρα και σταθμά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ιδιαίτερα ριζοσπαστικές. Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει αναμφίβολα η σταδιακή γλωσσική μεταρρύθμιση, ιστορικό πλέον σημείο αναφοράς.
Η μετάβαση της χώρας από μια επτάχρονη δικτατορία (κάτω από μια ιδιαίτερα κρίσιμη εθνική περίσταση που σηματοδοτούσε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο) σε μια σύγχρονη δημοκρατία, χωρίς αστερίσκους και υπογραμμίσεις, ήταν πράγματι ταχύτατη και εντυπωσιακή.
Αναμφίβολα φέρει τη σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η εντεκάχρονη παραμονή του οποίου στο Παρίσι ήταν ευεργετική για τον ίδιο, υπό την έννοια ότι του διεύρυνε αισθητά τους ορίζοντες και του μεταλαμπάδευσε για τα καλά τις αξίες των δυτικών δημοκρατιών, πέραν του ότι του έδωσε τη δυνατότητα να αντιληφθεί πόσο σημαντικό θα ήταν για την Ελλάδα να ενταχθεί τότε στην ΕΟΚ, τον πρόδρομο του ενιαίου ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Κοντολογίς, άλλος Καραμανλής έφυγε το 1963 από την Ελλάδα, άλλος Καραμανλής επέστρεψε το 1974.
Και ήταν ο… Ευρωπαίος Καραμανλής που κατάφερε και εμπέδωσε και στον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο την πεποίθηση ότι η χώρα δεν μπορούσε να πορευτεί στο μέλλον με τη νοοτροπία και την αντίληψη που πορευόταν κατά την προδικτατορική περίοδο.
Ετσι η Ελλάδα έκανε συντεταγμένα πολλά και μεγάλα βήματα μπροστά, άσχετο εάν αργότερα βάδιζε σημειωτόν για να μείνει τελικά στάσιμη και να φτάσει στο σημερινό τέλμα.
Είναι προφανές ότι στις μέρες μας χρειαζόμαστε μια ανάλογη εκείνων των χρόνων μεταρρυθμιστική πορεία, περισσότερο από ποτέ, για να οδηγηθούμε στην πολυπόθητη ανάκαμψη, στην αναγέννησή μας.
Επομένως, το 1974 μας δείχνει τον δρόμο, μας δείχνει ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε και πάλι, αρκεί να το πάρουμε απόφαση, να το πάρουμε και λίγο… αλλιώς.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:27:47]