Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 14:27      8°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Βραχεία απασχόληση

Βραχεία απασχόληση



Η χώρα χρειάζεται μεταρρύθμιση σε ορθολογικό πνεύμα. Αυτό το λέμε όλοι. Αλλά τι λέει το ορθολογικό πνεύμα; Ο ορθολογισμός δεν μπορεί να έχει διάφορες εκδοχές στη διαχείριση των καταστάσεων. Μία πρέπει να είναι η ορθή απάντηση. Οι άλλες είναι ανορθόδοξες.
Λέει ο ορθολογισμός ότι η απάντηση στα οργανικά (και πρακτικά) κενά των νοσοκομείων είναι η πρόσληψη νοσηλευτών με 12μηνη σύμβαση; Αυτό το μέτρο εξήγγειλε στα μέρη μας ο υπουργός Υγείας. Δεν αμφιβάλλουμε ότι θα ήθελε να εξαγγείλει κάτι καλύτερο, το μέτρο δεν είναι δικής του εμπνεύσεως. Παλεύει με τα εργαλεία που του δίνουν οι μνημονιακές προβλέψεις και τα περιθώρια του προϋπολογισμού.
Τα κενά σε νοσηλευτές δεν τα έχουμε επειδή μας χτύπησε ένας λοιμός με παροδικά χαρακτηριστικά. Είναι μια πάγια κατάσταση. Εκτός αν οι τεχνοκράτες των νομοθεσιών εικάζουν ότι είναι στα σκαριά μια δέσμη Αποτρεπτικών Φαρμακευτικών ουσιών που θα μας προστατεύουν από μικρόβια, ιούς, βακτήρια, κατάγματα, εγκαύματα, αλλοιώσεις ιστών, αιματολογικά σύνδρομα. Οπότε, σου λέει, πάμε με λογικές βραχείας απασχόλησης, ώστε να μη μας μείνουν τίποτε περισσευούμενοι μονιμάδες στα νοσοκομεία, και θα τους πληρώνουμε ενώ δεν θα έχουν να νοσηλεύσουν ούτε γάτο.
Αλλά επειδή δεν έχουμε τέτοιου είδους εκτίμηση για επικείμενη φαρμακευτική κοσμογονία, είναι πλέον ή βέβαιον, που θα έλεγε και ο Θουκυδίδης, τον οποίο λατρεύει ο υφυπουργός της Παιδείας, ότι σε 12 μήνες θα υφίστανται οι ίδιες ανάγκες, συνεπώς θα περιστρεφόμαστε γύρω από το ίδιο ζήτημα και το ίδιο ζητούμενο.
Δεν τον έχουμε καταλάβει καλά τον εξελιγμένο ορθολογισμό του 21ου αιώνα. Προβλέπει να καλύπτεις με ανανεούμενο προσωπικό τα κενά σου, προκειμένου να έχεις χαμηλό μισθολογικό κόστος, διότι ο εκάστοτε "12μηνίτης" εργαζόμενος θα έχει ταπεινές απολαβές και δικαιώματα.
Ο νέας κοπής ορθολογισμός, βέβαια, δεν ενδιαφέρεται για το ψυχοδανοητικό σκέλος της απασχόλησης. Αν ενδιαφερόταν, θα διερωτάτο ποιά διάθεση και πόσο επαγγελματισμό θα εκδηλώνει ένας απασχολούμενος που δεν πολυβλέπει να έχει μακρύ μέλλον στον εργασιακό χώρο και στο επαγγελματικό του αντικείμενο. Θα αγαπήσει τη δουλειά του; Θα επιδιώκει να εξελίσσεται σ' αυτήν και μέσω αυτής; Ξέρουμε ότι το επάγγελμα, η διαδρομή και η προοπτική είναι θεμελιώδη συστατικά μιας προσωπικότητας, και επειδή οι προσωπικότητες είναι τα θεμελιώδη συστατικά μιας κοινωνίας, το κοινωνικό πνεύμα και κλίμα επηρεάζεται καθοριστικά από τις παραγωγικές επιδόσεις και σχέσεις που αναπτύσσουν τα μέλη και οι πυρήνες μιας κοινότητας.
Υπήρξαν οι εποχές όπου οι επαγγελματίες, σε ταπεινές ή μεγάλες δουλειές, ταυτίζονταν με τα αντικείμενά τους, λέγαμε ο Τάδε με τα βιβλία, ο Δείνα με τα λουλούδια, και για πολλές δεκαετίες, επώνυμο και οικογένεια γίνονταν ένα με αυτό που παρήγαγαν ή αυτό που υπηρετούσαν. Αυτό, εκτός από εισόδημα ή πλούτο, απέδιδε περηφάνεια, αξιοπρέπεια, μεράκι, εξειδίκευση, εξέλιξη . Σήμερα δεν ισχύει και τόσο αυτό. Εχουμε ορθολογισμό και απασχολούμε τον κόσμο ως "δωδεκαμηνίτες", με έναν όρο που συνειρμικά παραπέμπει σε στρατιωτικές θητείες ή έκτιση ποινής. Οσο αγάπησε το στράτευμα ο φαντάρος ή το κάτεργο ο κρατούμενος, άλλο τόσο θα αγαπήσει τον εργασιακό του χώρο ένας άνθρωπος που ξέρει ότι εκμεταλλεύονται την ανάγκη του, αντιλαμβάνεται την πρόσληψή του ως ψίχουλο, και ξέρει ότι σήμερα είναι εδώ και αύριο δεν θα είναι, ενώ δεν ξέρει πού θα είναι και αν θα είναι. Μην τα ρωτάς. Ορθολογισμός. Είναι μεταδοτικός, κι αν σου κολλήσει δεν σε αφήνει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [14:27:17]