Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 04:50      9°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Περί ομαδικών απολύσεων

Περί ομαδικών απολύσεων



Ενα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους εκπροσώπους των δανειστών για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης είναι το θέμα των ομαδικών απολύσεων.
Οι δανειστές απαιτούν την πλήρη απελευθέρωση τους, ενώ σε μια προσπάθεια να αποφύγει το άνοιγμα τους η κυβέρνηση έριξε στο τραπέζι, δια της υπουργού Εργασίας Εφης Αχτσιόγλου, τις δικές της προτάσεις για την «ελαστικοποίηση» των εργασιακών σχέσεων.
Μπορούμε να υποθέσουμε βάσιμα ποια θα είναι η κατάληξη των διαπραγματεύσεων. Παρά τα όσα ακούγονται περί «κόκκινων γραμμών», το πιο πιθανό είναι ότι (και) οι ομαδικές απολύσεις θα επιβληθούν από τους δανειστές στην κυβέρνηση, η οποία θέλει να κλείσει (και ορθώς) την τρέχουσα αξιολόγηση.
Άλλωστε, από την πρώτη συνάντηση οι (κατά το Μέγαρο Μαξίμου) θεσμοί έδειξαν τις προθέσεις τους.
Συγκεκριμένα, επιμένουν σε αύξηση του ορίου των απολύσεων από 5% σε 10% αλλά και στην κατάργηση της προέγκρισης των ομαδικών απολύσεων, μέτρο που θα οδηγήσει επί της ουσίας στην πλήρη απελευθέρωση τους.
Ποιους, όμως, στην πραγματικότητα αφορούν οι ομαδικές απολύσεις; Την απάντηση μας τη δίνει, εμμέσως πλην σαφώς, ο χάρτης της απασχόλησης στη σημερινή Ελλάδα.
Σχεδόν το 90% των 222.281 επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν το 2015 στη χώρα απασχολούσε από έναν έως το πολύ δέκα εργαζομένους, όπως προέκυψε από την επεξεργασία των καταστάσεων προσωπικού που κατέθεσαν όλοι οι εργοδότες στο πληροφοριακό σύστημα «Εργάνη».
Και σύμφωνα με την ανάλυση των ίδιων καταστάσεων, μόλις καμιά διακοσαριά επιχειρήσεις απέμειναν να απασχολούν από 500 εργαζόμενους και πάνω.
Με την ανάγνωση των προαναφερόμενων στοιχείων να δείχνει ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις ήταν και είναι η ραχοκοκκαλιά της εθνικής οικονομίας, γίνεται αντιληπτό ότι οι ομαδικές απολύσεις θα βρουν πεδίο εφαρμογής σε λιγοστές μεγάλες επιχειρήσεις, στις υπό ιδιωτικοποίηση ΔΕΚΟ και στις τράπεζες.
Κατά μία δε ερμηνεία που υποστηρίζεται σταθερά από ειδικούς αναλυτές, η εφαρμογή τους θα αφορά πρωτίστως τις τράπεζες, με το αιτιολογικό ότι στο σύνολο τους αυτές έχουν πλεονάζον προσωπικό.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, καλό θα είναι να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι σε λίγο καιρό οι ομαδικές απολύσεις θα είναι νόμος του κράτους, όπως επίσης και ότι οι εργασιακές σχέσεις δεν θα είναι αυτές που ήταν στο ξέσπασμα της κρίσης.
Αυτό θα είναι και το βαρύ τίμημα για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία θα ανοίξει το δρόμο για τη συνέχιση της (δανεικής) χρηματοδότησης της χώρας, ενδεχομένως και για τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Ομως, μια τέτοια (αναμφίβολα θετική) εξέλιξη δεν θα συνιστά από μόνη της ικανή συνθήκη για να επέλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη.
Εννοείται ότι αυτή δεν είναι εφικτή με τη νέα, επικείμενη, υπερφορολόγηση και επιπρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα που αποσκοπούν στην επίτευξη μη ρεαλιστικών για τα μέτρα της καταρρέουσας οικονομίας πρωτογενών πλεονασμάτων.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:50:51]