Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 13:49      5°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν η πολιτική δεν συναντά την κοινωνία

Οταν η πολιτική δεν συναντά την κοινωνία



Πριν από μερικές μέρες ένας παλιός μου γείτονας, πολύτεκνος, όταν διασταυρωθήκαμε τυχαία στο δρόμο, δεν με ρώτησε για τον Ομπάμα ή για τον νέο πρόεδρο του ΕΣΡ και πόσα κανάλια θα έχουμε, ούτε ζήτησε τη γνώμη μου για τον ανασχηματισμό της Κυβέρνησης.
Με κοίταξε στα μάτια και με ένα βλέμμα που πρόδιδε μια εμφανή αγωνία, με ρώτησε: «Εσύ που είσαι μέσα στα πράγματα, τι βλέπεις; Θα καταργήσουν τα προνοιακά επιδόματα;».
«Δεν νομίζω» απάντησα κοφτά, θέλοντας να αναπτερώσω το ηθικό του και να τού δώσω μια ελπίδα ότι δεν θα χάσει το (ελάχιστα εγγυημένο) εισόδημα της πολύτεκνης οικογένειάς του.
Είναι αμφίβολο εάν έδωσα τη σωστή απάντηση, αν και θα ήθελα πολύ να μην διαψευστώ. Αλλωστε, κανείς μας δεν μπορεί να ισχυριστεί στα σοβαρά ότι είναι μέσα στα πράγματα, όταν οι δανειστές κι ένας Θεός ξέρουν τι μάς ξημερώνει.
Για να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, για τον πρόσφατο κυβερνητικό ανασχηματισμό αλλά και για το ότι έχουμε πλέον Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), δεν ενδιαφέρεται ο κοσμάκης που αγωνιά για το πώς θα τα βγάλει καθημερινά πέρα σε μια χώρα που βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση.
Τον άνεργο, που δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε τα στοιχειώδη προς το ζην, τον συνταξιούχο που βλέπει τους κόπους μιας ζωής να εξαντλούνται σε μια πενιχρή και διαρκώς μειούμενη σύνταξη, τον νέο που αναγκάζεται να μεταναστεύσει στο εξωτερικό προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης, μια ολόκληρη κοινωνία που στενάζει κάτω από μια εφιαλτική πραγματικότητα, ουδόλως απασχολεί ποιοι είναι οι υπουργοί που έφυγαν και ποιοι είναι αυτοί που ήλθαν, εάν επιτεύχθηκε απόφαση για το ΕΣΡ και πόσες θα είναι οι τηλεοπτικές άδειες.
Αυτό τουλάχιστον υπαγορεύει η κοινή λογική, την οποία προσπερνά ωστόσο με χαρακτηριστική ευκολία η πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων.
Ακριβώς στο σημείο αυτό βρισκόμαστε μπροστά στην προφανή άρνηση της πολιτικής να συναντηθεί με την κοινωνία. Ομως, κάπως έτσι, αργά αλλά σταθερά, μεταξύ πολιτικού συστήματος και πολιτών διευρύνεται ένα χάσμα που τείνει να καταστεί αγεφύρωτο.
Αυτό αποτυπώνεται στα υψηλά ποσοστά των αναποφάσιστων και όσων λένε ότι θα απόσχουν από μια εκλογική αναμέτρηση, σύμφωνα με όλες τις δημοκοπήσεις.
Ευτυχώς από μια άποψη, γιατί μην ξεχνάμε ότι πλην της αποχής και του λευκού υπάρχει και η επιλογή της λεγόμενης «αντισυστημικής» ψήφου, η οποία τελευταία έγινε άκρως ελκυστική, και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Ομως, σε κάθε περίπτωση, όταν σχεδόν το μισό ποσοστό του εκλογικού σώματος δηλώνει με εμφανή απογοήτευση είτε αναποφάσιστο για το τι θα ψηφίσει είτε ότι δεν θα πάει να ψηφίσει, αλλά οι πολιτικές δυνάμεις δεν λαμβάνουν και δεν αξιολογούν σωστά το σχετικό μήνυμα και περί άλλα τυρβάζουν, τα περαιτέρω σχόλια περιττεύουν.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:49:30]