Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 12:30      8°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πατίνι, πατινάκι, πάμε πιο γρήγορα

Πατίνι, πατινάκι, πάμε πιο γρήγορα



Πες πόσα χρόνια ασκείς δημοσιογραφία στην Πάτρα, για να σου πούμε πόσες φορές έχεις γράψει για το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης. Δεν είσαι ειδικός, εντάξει, αλλά στη δημοσιογραφία δεν απαιτείται να είσαι ειδικός για να εκφέρεις απόψεις. Τις παραθέτεις και σε κρίνουν το κοινό, η πραγματικότητα και η ιστορία. Θα σε έκρινε και η μνήμη, αλλά είναι λίγο κοντή. Σιγά μην προσέχει η μνήμη όλα όσα γράφουμε. Σε κρίνουν και οι πραγματικοί ειδικοί, αλλά εκείνοι ευτυχώς για σένα και δυστυχώς για την πόλη, είναι μειοψηφία.
Αλλά δεν μπορείς να μην ασχοληθείς. Το ζήτημα σου επιτίθεται με ποικίλες μορφές, σε καθημερινή βάση. Επιτίθεται και στον κόσμο, που το σχολιάζει συνεχώς. Επιτίθεται και στις επαγγελματικές- συνδικαλιστικές ομάδες, και να τώρα μια μεστή δέσμη σκέψεων και προτάσεων του Εμπορικού Συλλόγου, ενός φορέα που ουσιαστικά πολιτεύεται, εδώ και χρόνια, αλλά η υπεράσπιση των συμφερόντων και των επιδιώξεων μιας επαγγελματικής τάξης δεν μπορεί παρά να είναι υπόθεση πολιτική, στη χώρα μας, ιδιαίτερα, όπου πλείστα πράγματα δεν έχουν μπει σε βάσεις, κι έτσι αναγκάζεσαι να κάνεις τον δήμαρχο ή τον πρωθυπουργό για να βρεις αυτό που θεωρείς δίκιο σου.
Οπως με το κυκλοφοριακό. Είναι μια υπόθεση παρατημένη στην αυτορύθμιση, εδώ και καιρό. Σε έκλεισαν; Κορνάρεις, ξεσηκώνεις μια γειτονιά, σε ακούει ο παραβάτης, έρχεται, σε ελευθερώνει. Την άλλη μέρα οι ρόλοι αντιστρέφονται. Τον κλείνεις εσύ. Μπορείτε να ξαναβριστείτε μια χαρά, με το βρισίδι σε διπλή αντιδρόμηση. Σε βολεύει να κόψεις ανάποδα έναν δρόμο; Κόβεις ανάποδα τον δρόμο. Ας προσέχει εκείνος που τον κόβει κανονικά. Καλό είναι να μην στέλνει μηνύματα τώρα που οδηγεί.
Αυτό που ονομάζουμε "κυκλοφοριακό" θα μπορούσε να είναι πτυχή του φαινομένου μιας πόλης που αρνείται να ασχοληθεί στα σοβαρά με τον εαυτό της. Γιατί; Κουραστικό (και εύκολο) να αναζητάμε αιτίες στα πάντα. Οταν δεν ασχολείσαι σοβαρά με κάτι, αυτό σημαίνει, εν τέλει, ότι δεν είσαι σοβαρός. Αυτό αφορά και την πολιτεία: Περιμένει διαχείριση του κυκλοφοριακού, χωρίς να δίνει τροχονόμους. Και έχουμε εδώ το παράδοξο, ότι ενώ το κυκλοφοριακό, μέσω προστίμων, μπορεί να παράγει τα έσοδα από τα οποία θα χρηματοδοτείται η διαχείρισή του, δεν προβλέπεται αυτή η δυνατότητα.
Ισως είναι αναγκαίο να μπουν ορισμένα δόγματα στην πόλη και να τα σεβαστούμε σαν κοινωνία.
1. Οταν το ΙΧ σου δεν χωράει να παρκάρει, δεν χωράει να παρκάρει. Θα παρκάρεις μακριά, και θα περπατήσεις. Μπορεί να παρκάρεις πολύ μακριά, και να περπατήσεις πολύ. Οι Ιουδαίοι αντέξανε δέκα χρόνια στην έρημο.
2. Δεν υπάρχει δικαιολογία για οδήγηση ή στάθμευση σε πεζόδρομο και πεζοδρόμιο.
3. Οταν κατευθύνεσαι κάπου, φρόντισε να έχεις σχεδιάσει τρόπο στάθμευσης.
4. Αν έχεις αμφιβολία αν θα καταφέρεις, πήγαινε με τα πόδια ή πάρε λεωφορείο. Ενημερώσου για τα δρομολόγια.
5.Είσαι το Αστικό ΚΤΕΛ; Κάνε άνοιγμα στον κόσμο. Ενημέρωσέ τον για τα δρομολόγιά σου. Θα εκπλαγούμε όταν δούμε πόσα μας αφορούν και ταιριάζουν γάντι με την περίπτωσή μας.
6. Είναι βαριά τα ψώνια σου; Μα σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις σου τα στέλνουν στο σπίτι ή στο μαγαζί. Αλλωστε, εσύ προχθές έλεγες ότι δεν ψωνίζεις τίποτα, λόγω της κρίσης. Τώρα, και ψωνίζεις, και έχεις και τζιπ.
7. Κάνε συμφωνίες με ιδιωτικά πάρκινγκ.
8. Βρέχει; Πάρε ομπρέλα. Δεν καίει βενζίνη, ενώ το αυτοκίνητο καίει.
9. Μποτιλιαριστήκαμε; Εντάξει, κάποιες φορές είναι φυσιολογικό. Πάμε όλοι μαζί για μπάνιο ή στο γήπεδο ή στο Πανεπιστήμιο. Αυτό, δεν είναι κυκλοφοριακό.
Ο κατάλογος μπορεί να μεγαλώσει. Αλλά είναι εντυπωσιακό ότι, εν πολλοίς, το κυκλοφοριακό είναι το άθροισμα ανορθόδοξων επιλογών στη μικροκλίμακα, που γίνονται πέλαγος επειδή δεν αντιμετωπίζονται καθόλου, και άρα αποκτούν ασυλία, σε βαθμό που η νομιμοφροσύνη, ως στάση, όχι ως αποτέλεσμα φόβου, να αποτελεί ηλιθιότητα. Κάποτε, ήταν αδιανόητο να κινείσαι αντίθετα σε έναν δρόμο. Σήμερα γίνεται άνετα, λες και οδηγείς πατίνι, χωρίς έγνοια για συνέπεια ή για κίνδυνο.
Γίναμε χειρότεροι με τα χρόνια; Αμφίβολο. Αυτά τα μυαλά κουβαλούσαμε πάντοτε. Από τη μια όμως η αύξηση των οχημάτων, από την άλλη η κατάλυση του φόβου για τιμωρία, με καταλύτη την απέχθεια για οτιδήποτε λέγεται "σύστημα", διότι σε παραπέμπει σε κατεστημένα και άρχουσες τάξεις, απλώς έκαναν τα πράγματα χειρότερα.
Κι έτσι ξαναγράφουμε για "το κυκλοφοριακό". Και κάτι μας λέει ότι θα ξαναγράψουμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:30:36]