Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 20:34      8°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Της έλευσης του ΔΝΤ μύρια έπονται

Της έλευσης του ΔΝΤ μύρια έπονται



Πάνε πολλά χρόνια από τότε που ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε προβλέψει με προφητικό τρόπο ότι θα έφτανε μια μέρα που η Ελλάδα θα προσέφευγε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.
Ηταν το 1994 όταν ο πρώην πρωθυπουργός και επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είχε πει μιλώντας στη Βουλή: «Η Ελλάδα του κ. Παπανδρέου θα καταφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο».
Θα ακολουθούσε μια μακρά περίοδος ψεύτικης ευδαιμονίας, που στηριζόταν σε δανεικά, που δεν ήταν και αγύριστα, με αποκορύφωμα το «μαγικό» καλοκαίρι του 2004.
Και τελικά το 2010 ήλθε η μέρα που η Ελλάδα προσέφυγε στο Ταμείο. Δεν ήταν βέβαια η Ελλάδα του Ανδρέα Παπανδρέου, ήταν η Ελλάδα του γιου του, του Γιώργου Παπανδρέου. Η ουσία, όμως, είναι ότι το αποτέλεσμα μετράει. Αλλωστε, αμαρτίες γονέων…
Στη συνείδηση των περισσότερων Ελλήνων το ΔΝΤ έχει «δαιμονοποιηθεί», είναι ο «μπαμπούλας» που ευθύνεται για όλα τα δεινά της χώρας. Επιπλέον, έχει επικριθεί, και δικαιολογημένα, για το μίγμα της οικονομικής πολιτικής που μάς επέβαλε, ενώ ακόμη και η διευθύντρια του, η Κριστίν Λαγκάρντ, ομολόγησε ότι «υποτιμήσαμε την υφεσιακή επίπτωση ορισμένων μέτρων που προτείναμε».
Ωστόσο, κοντά σ' όλα αυτά δεν πρέπει να μάς διαφεύγει το γεγονός ότι εμείς προσφύγαμε στο ΔΝΤ, εμείς το προσκαλέσουμε να έλθει στα μέρη μας, δεν ήλθε από μόνο του.
Και πάμε παρακάτω. Τώρα έρχεται το Ταμείο και διατυπώνει μια θέση που φαινομενικά είναι βολική για εμάς. Ως απαραίτητη προϋπόθεση για να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα θέτει την ελάφρυνση του χρέους, μια εξέλιξη που επιδιώκουμε και επιθυμούμε διακαώς.
Αλλά οι Ευρωπαίοι, εν προκειμένω οι Γερμανοί που έχουν εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2017, δεν δέχονται καμία κουβέντα για ένα νέο «κούρεμα».
Εκτός αυτού, όμως, ακόμη κι αν συναινέσουν κάποια στιγμή και οι Ευρωπαίοι στην πολυπόθητη ελάφρυνση, αυτή περνάει από γενναίες μεταρρυθμίσεις κι επιπρόσθετα μέτρα, από το φτιάξιμο μιας νέας Ελλάδας από την αρχή με πολύ μεγάλο κοινωνικό κόστος.
Είμαστε διατεθειμένοι να το επωμιστούμε, υιοθετώντας εμπράκτως αυτά που θα μάς θέσουν ως όρους;
Η παρελκυστική τακτική που ακολουθούμε τα τελευταία χρόνια δεν το δείχνει, δεν φαίνεται ότι είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε. Κι όσο δεν το παίρνουμε απόφαση να αλλάξουμε, βυθιζόμαστε περισσότερο.
Δεν είναι τυχαίο ότι είμαστε η μοναδική χώρα που είναι δέσμια των μνημονίων.
Κι άλλες χώρες μπήκαν σε μνημόνια, όπως η Πορτογαλία και η Κύπρος, αλλά με τη γλώσσα της εθνικής συνεννόησης και κάνοντας τα απαραίτητα βήματα βγήκαν απ' αυτά. Εμείς εξακολουθούμε να πηγαίνουμε από το ένα μνημόνιο στο άλλο.
Και κάτι τελευταίο, που θα πρέπει επίσης να συνειδητοποιήσουμε. Ακόμη κι αν το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι αποφάσιζαν αύριο το πρωί να διαγράψουν το σύνολο του χρέους μας, με τη σημερινή διάρθρωση της οικονομίας μας και του κράτους, σε λίγα χρόνια θα ήμασταν πάλι υπερχρεωμένοι…












Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:34:52]