Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 04:08      5°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


6 ερωτήματα περί διαπλοκής

6 ερωτήματα περί διαπλοκής



Ολοι ξέρουμε ότι υπάρχει διαπλοκή στη χώρα. Αν ακούσουμε και τους πολιτικούς αρχηγούς, καθένας έχει τη δική του. Αλλη διαπλοκή καταλογίζει ο Α στον Β και άλλη ο Β στον Α. Αλλά ο Α δεν αναγνωρίζει τη δική του διαπλοκή. Ούτε ο Β τη δική του. Ο λαός όμως χρεώνει διαπλοκή στον Α, στον Β, στον Γ και στον Δ.
Η διαπλοκή υπήρχε πριν την κατανομάσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Νωρίτερα υπήρχαν οι όροι σύνδεση, αλληλεξάρτηση, αμοιβαιότητα, παρασκηνιακή συμμαχία. Χρειάστηκε όμως ένας όρος που θα τραβούσε την προσοχή και θα μετέτρεπε την "διαπλοκή" σε κάτι πολύ συγκεκριμένο, την αθέμιτη σχέση δηλαδή της κυβερνητικής εξουσίας του ΠΑΣΟΚ με τον καναλάρχη Χ, τον εκδότη Ψ και τον κατασκευαστή Ζου Ξου Ψου. Ηταν βέβαια ο ίδιος Κ. Μητσοτάκης που είχε διαμορφώσει ως πρωθυπουργός- όχι χωρίς συναινέσεις- ένα θεσμικό πλαίσιο για τη ραδιοτηλέοραση το οποίο είχε ανοίξει με χαλαρούς όρους το γήπεδο για τα ίδια πάνω κάτω επιχειρηματικά, προσωποπαγή συνήθως, σχήματα.
Τι εννοούμε διαπλοκή; Εννοούμε την ευνοιοκρατική μεταχείριση εκ μέρους της εξουσίας υπέρ επιχειρήσεων που πατάνε το ένα πόδι στα ΜΜΕ και το άλλο σε άλλα αντικείμενα, στα οποία η δράση τους τελεί υπό ενημερωτική ασυλία και πολιτική προστασία, ενώ οι ίδιες, στο μεταξύ αβαντάρουν τους πολιτικούς μηχανισμούς που τους στηρίζουν.
Η κοινωνία γενικά πιστεύει ότι αυτό ίσχυε και ισχύει σε τερατώδη έκταση.
Υπάρχει άραγε χώρα στον κόσμο όπου δεν αναπτύσσονται δεσμοί "αλληλοκατανοήσεως" μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματικών, μιντιοκρατικών ελίτ; Νομίζει κανείς ότι αυτό μπορεί να σταματήσει σε ένα πρωινό και μάλιστα να σταματήσει ξεκινώντας από την Ελλάδα;
Και ποιός πιστεύει ότι θεραπεύει τη διαπλοκή ένα καλύτερο σύστημα χορήγησης αδειών (το οποίο έπρεπε να υπάρχει, αλλά για άλλους λόγους); Εξίσου καλά οι νέοι καναλάρχες μπορούν να στήσουν τη διαπλοκή τους με την εξουσία, εφόσον οι συνειδήσεις είναι χαλαρές και εφόσον οι παλαιοβαλκανικού τύπου δομές στο οικονομικό- διοικητικό σύστημα το ευνοεί (ή και το επιβάλλει, κιόλας, για να μη σε φάει η μαρμάγκα της διαπλοκής των άλλων).
Η διαπλοκή είναι ένα πρόβλημα για τη δημοκρατία; Και ποιός δεν συμφωνεί; Μένει όμως να προσδιορίσουμε πόσο μεγάλο πρόβλημα είναι, σε σχέση με άλλα, όπως, ας πούμε, η παιδεία, με την οποία ασχολούμαστε πολύ λιγότερο, και μάλιστα πάνω σε πολύ εντοπισμένα αντικείμενα, εάν δηλαδή πρέπει ή δεν πρέπει να διδάσκεται ο μαθητής για την τραγωδία του Αβεσσαλώμ ή τη διαγωγή της κυρίας Πετεφρή.
Ήταν τα κανάλια και οι εφημερίδες ο παράγοντας που απέτρεπε τις κυβερνήσεις να πάρουν μέτρα για το ασφαλιστικό, τα ελλείμματα και τα αεροδάνεια; Εμείς, το αντίθετο θυμόμαστε. Κάθε τρεις και λίγο, πρωτοσέλιδα και εκπομπές έβγαιναν σε μανταλάκια και κεραμίδια και φώναζαν για την πορεία των οικονομικών δεικτών της χώρας. Μπορεί να σιγόνταραν, βέβαια, το κύμα της άρνησης της κοινωνίας να δεχθεί αλλαγές, αλλά αυτό δεν ήταν ζήτημα διαπλοκής, ήταν ζήτημα προστασίας της κοινωνικής αποδοχής των Μέσων.
Πιστεύει κανείς ότι τα ΜΜΕ ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις, βουλευτές, δημάρχους; Δεν μπορούμε να ανακαλέσουμε περίπτωση αξιωματούχου που την αναρρίχησή του στην εξουσία την οφείλει στα ΜΜΕ. Ο Α. Παπανδρέου, ας πούμε, ήταν καλός στο μπαλκόνι. Δεν τον ανέδειξε ωστόσο το μπαλκόνι πρωθυπουργό. Τον ανέδειξε η προσωπική του ικανότητα να εκπέμπει στη συχνότητα της κοινωνίας. Το μπαλκόνι ή σε ανεβάζει ή σε γκρεμίζει, ανάλογα με τον δικό σου χειρισμό. Ετσι και με τα ΜΜΕ: Δεν μπορούν να πουλήσουν κακό προϊόν. Σύμφωνοι, μπορεί κάποιος να εξασφαλίσει μια ατομική υπερπροβολή στα Μέσα. Δεν θα είναι αυτή όμως η αιτία της επιτυχίας του, δεν θα είναι έστω η αιτία της μακροημέρευσής του.
Δείτε το πράγμα στη μικροκλίμακα της αυτοδιοίκησης. Η Πάτρα γνώρισε οκτώ εκλογές πέντε διαφορετικών δημάρχων από το 1986 ως σήμερα. Ουδείς εξελέγη επειδή είχε τα ΜΜΕ μαζί του. Ολοι τους εκλέχτηκαν επειδή είχε διαμορφωθεί το κατάλληλο ρεύμα υπέρ τους ή κατά των αντιπάλων τους στην κοινωνία.
Υπάρχει, και θα υπάρχει, ζήτημα λειτουργίας των ΜΜΕ στο γενικότερο πολιτικό και οικονομικό σύστημα, αλλά στη συνείδηση όλων μας, και των πολιτικών, έχει μεγαλύτερη σημασία από την πραγματική, ακριβώς επειδή τα ΜΜΕ μας κάνουν γενικά μεγάλη εντύπωση. Αν ωστόσο η πολιτική διόρθωνε άλλους τομείς της χώρας, τα ΜΜΕ θα υποχρεώνονταν να γίνουν πιο σοβαρά, γιατί θα ήταν σοβαρό το κράτος και πιο σοβαροί όλοι μας ως κοινωνία. Είπαμε, αν.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:08:35]