Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 04:20      8°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η αποσάθρωση του δημόσιου σχολείου

Η αποσάθρωση του δημόσιου σχολείου



του Τάσου Σταυρογιαννόπουλου
Μπήκαμε στο δεύτερο μήνα του φετινού σχολικού έτους. Κάθε μέρα που περνάει γίνει όλο και πιο φανερό πως το δημόσιο σχολείο δοκιμάζεται. Οι αλλαγές που θεσμοθέτησε το Υπουργείο Παιδείας στο δημοτικό σχολείο και στο νηπιαγωγείο οδηγούν σε πλήρη οπισθοδρόμηση το εκπαιδευτικό σύστημα.

Συνισταμένη των αλλαγών δεν αποτελεί πια η παιδαγωγική διάσταση, αλλά μόνο η δημοσιονομική προσαρμογή. Αποτελεί πια κοινή παραδοχή, πως επιχειρείται ευθυγράμμιση με τους όρους και τις επιταγές των μνημονίων, που κατά τα άλλα «θα σκίζονταν σε μια μέρα»!

Τα πάντα καθορίζονται από ένα στόχο, που δεν είναι άλλος από τη μείωση του κόστους και για τούτο το λόγο έχει δρομολογηθεί περικοπή εκπαιδευτικού προσωπικού. Θύμα αυτή τη φορά η παιδεία, οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς. Η αποσάθρωση του νηπιαγωγείου και του δημοτικού σχολείου είναι ορατή πια στην εκπαιδευτική κοινότητα.

Τα ωρολόγια προγράμματα των σχολείων συντάσσονται με λογιστικό τρόπο και όχι με παιδαγωγικό, εφόσον οι δάσκαλοι συμπληρώνουν διδακτικές ώρες και στο ολοήμερο πρόγραμμα, οι εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων διδάσκουν σε πολλά σχολεία, αφού μειώθηκαν οι ώρες πολλών διδακτικών αντικειμένων (πληροφορική, αγγλική γλώσσα, μουσική κ.λπ.) και κάθε σχολείο συντάσσει ωρολόγιο πρόγραμμα με όσες διδακτικές ώρες έχει διαθέσιμες. Απλά…μπάχαλο!

Το ολοήμερο σχολείο έχει μετατραπεί σε παιδοφυλακτήριο, εφόσον καταργήθηκε ο υπεύθυνος δάσκαλος σε αυτό και η επίβλεψη των μαθητών γίνεται από εκ περιτροπής εκπαιδευτικούς.

Πολλά ολοήμερα τμήματα υπολειτουργούν και άλλα δε λειτουργούν καθόλου.

Η δεύτερη ξένη γλώσσα δε διδάσκεται στη συντριπτική πλειοψηφία των σχολείων. Ιδιαίτερα, η διδασκαλία της γερμανικής γλώσσας έχει καταντήσει κακόγουστο αστείο για εκατοντάδες μαθητές και τις οικογένειές τους.

Από πολλές τάξεις λείπουν εκπαιδευτικοί, κυρίως ειδικοτήτων, με αποτέλεσμα να χάνονται πολύτιμες διδακτικές ώρες για τους μαθητές και να παρατηρείται αδυναμία εφαρμογής ωρολογίου προγράμματος με πληρότητα.

Οι εκπαιδευτικοί, που ιδιαίτερα στα χρόνια της κρίσης που μαστίζει την ελληνική κοινωνία κατέθεσαν την ψυχή τους για να στηριχτεί το δημόσιο σχολείο αισθάνονται πληγωμένοι και απογοητευμένοι. Διαπιστώνουν, πως η περικοπή εκπαιδευτικού προσωπικού που επιχειρήθηκε με τις αλλαγές στο σχολείο, εκτός από το ότι οδήγησε στην ανεργία εκατοντάδες συναδέλφους, οδήγησε σε διάλυση εκατοντάδων οικογενειών εκπαιδευτικών, εφόσον ελαχιστοποιήθηκαν οι μεταθέσεις και οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών.

Το σχολικό κλίμα, δηλαδή η ατμόσφαιρα που επικρατεί στις σχολικές μονάδες, έχει διαταραχτεί, αφού οι αλληλεπιδράσεις από τις ευκαιριακές και αντιπαιδαγωγικές παρεμβάσεις στο παρεχόμενο εκπαιδευτικό έργο έχουν επηρεάσει την ψυχική διάθεση των εκπαιδευτικών και την απόδοσή τους.

Ο δάσκαλος σήμερα καλείται περισσότερο από ποτέ να αναλάβει πολλαπλούς ρόλους. Καλείται να διδάξει ένα νέο αναλυτικό πρόγραμμα, να αναπροσαρμόσει την ύλη σε όλα σχεδόν τα μαθήματα, να εφαρμόσει νέες μεθοδολογικές διατάξεις, να αναλάβει τη σίτιση των μαθητών του ολοήμερου. Καμία μέριμνα όμως δε λαμβάνεται για την επιμόρφωσή του, για τη διασφάλιση ήρεμου σχολικού κλίματος και για την ανάπτυξη οράματος σε κάθε σχολική μονάδα. Η πολιτεία αντί να αναλάβει τις ευθύνες της, τις μεταθέτει στους ώμους των εκπαιδευτικών.

Η αντίληψη που έχουν οι εκπαιδευτικοί για τις αλλαγές στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο είναι γενικά αρνητική. Συνεπώς, οι εκπαιδευτικοί για άλλη μια φορά καλούνται να εφαρμόσουν πρακτικές τις οποίες δεν τις πιστεύουν.

Οι ιδεοληψίες των κυβερνώντων επιχειρείται να βρουν εφαρμογή στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Το δημόσιο σχολείο αποσαθρώνεται. Το ολοήμερο σχολείο αποδομείται. Ο εκπαιδευτικός υποβαθμίζεται και καταρρακώνεται. Η απαξίωση του ρόλου του πιστοποιείται και από τους φετινούς βαθμούς εισαγωγής στα παιδαγωγικά τμήματα του Πανεπιστημίου. Τα οράματα του Κλάδου των εκπαιδευτικών για ενιαίο ολοήμερο σχολείο, όπου ο μαθητής δε θα χρειάζεται τη σάκα και τα βιβλία του στο σπίτι, πάνε περίπατο. Πιστώνεται στην ιστορία της εκπαίδευσης «άλλη μια μεταρρύθμιση που δεν έγινε».

Η Παιδεία αποτελεί τη γέφυρα, που οδηγεί στην ανάπτυξη, αποτελεί το μεγαλύτερο κεφάλαιο κάθε κοινωνίας. Εφόσον γίνει η σωστή επένδυση σε αυτήν, τότε αποφέρει το ουσιαστικότερο κέρδος για την κοινωνία, τη βιωσιμότητά της, την πρόοδό της και την ποιοτική της εξέλιξη. Στη χώρα μας η παιδεία βιώνει σήμερα μια πρωτοφανή αποσάθρωση με εξαιρετικά δυσμενείς συνέπειες για το μέλλον της ίδιας της χώρας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:20:30]