Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 03:45      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν ο Τουρκοκρητκός «έφυγε», ο Ερντογάν ήλθε…

Οταν ο Τουρκοκρητκός «έφυγε», ο Ερντογάν ήλθε…



Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σε μια ιστορικής σημασίας πρωτόγνωρη πρόκληση, αμφισβήτησε ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης κάνοντας κάτι που δεν διανοήθηκε κανείς άλλος Τούρκος ηγέτης να κάνει στο παρελθόν.
Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών για να μας πείσουν το 1923 για τη Συνθήκη της Λωζάνης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν αυτό ως νίκη. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης δώσαμε στους Ελληνες τα νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη»;
Μόνο που του διέφυγε μια σημαντική λεπτομέρεια. Οταν επισκέπτεσαι τα μικρασιατικά παράλια διαπιστώνεις ότι ουκ ολίγοι κάτοικοι τους, ιδίως έμποροι, μιλούν την ελληνική γλώσσα, έστω και σπαστά. Κάτι ανάλογο δεν συμβαίνει στα νησιά μας, του ανατολικού Αιγαίου.
Εχοντας από μια σπόντα της ζωής την τύχη (όπως συνειδητοποίησα εκ των υστέρων) να ζήσω για ένα μακρύ χρονικό διάστημα στη Σάμο, αντιλήφθηκα πόσο σημαντική υπόθεση είναι για τους κατοίκους των ακριτικών περιοχών η διαφύλαξη του πατριωτικού συναισθήματος.
Δεν ξέρω εάν ισχύει ακόμη, αλλά εκείνα τα χρόνια (δεκαετία του 1990) μια Κυριακή κάθε μήνα οι άνδρες των Ταγμάτων Εθνοφυλακής, οι οποίοι έως τα 60 ήταν υποχρεωμένοι να φέρουν όπλο, πήγαιναν στο πεδίο βολής για να ασκηθούν στη σκοποβολή.
Και το έκαναν με κέφι, έχοντας ωστόσο βαθιά εδραιωμένη την πίστη ότι το έκαναν αυτό για τις οικογένειες τους, για τα σπίτια τους.
Πρέπει να ζήσεις στις εσχατιές της Ελλάδας και να το βιώσεις αυτό για να το καταλάβεις.
Μερικά χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2004, λίγες μέρες αφότου η Εθνική μας πέτυχε ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά θαύματα με την κατάκτηση του Euro, βρέθηκα στο Κουσάντασι, μια πόλη που βρίσκεται απέναντι από τη Σάμο. Οι Τούρκοι είχαν και το έλεγαν τότε για την επιτυχία της Εθνικής μας με μια λέξη: «Χαριστέας»!
Μεταξύ άλλων, όμως, την προσοχή μου τράβηξε ένας υπερήλικας Τουρκοκρητικός, ντυμένος παραδοσιακά, ο οποίος λίγο πριν από τη δύση της ζωής του ήταν ένας ποταμός αναμνήσεων από τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη.
Αφού μιλήσαμε για λίγο και διάνθισε την κουβέντα μας με διάφορες κρητικές μαντινάδες, στο τέλος με κοίταξε στα μάτια και μου έδωσε ένα από τα καλύτερα μαθήματα πολιτισμού και ειρηνικής συνύπαρξης των λαών, λέγοντας: «Εμείς είμαστε αδέλφια. Οι μεγάλοι μάς βάζουν να τσακωνόμαστε. Εμείς δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα. Ελάτε στο σπίτι μου να φάμε και να πιούμε και να γυρίσετε στη Σάμο με το επόμενο πλοίο».
Αλλά η παρέα δεν πήρε το επόμενο πλοίο, ο Τουρκοκρητικός πιθανότατα δεν ζει πια, κι ο Ερντογάν ήλθε….






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:45:42]