Τρίτη 28 Μαρτίου 20:54      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Συνταγές για αφορισμούς

Συνταγές για αφορισμούς



Τον έκαναν "με τα κρεμμυδάκια": Σε φιλοπαίγμονα παραλληλισμό παλιομοδίτικης κοπής κατέφυγε ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος, στο πλαίσιο των ανταλλαγών του με τον Υπουργό της Παιδείας. Πάει πολύς καιρός από τότε που η ορολογία της κουζίνας ενέπνεε σκώμματα, παρομοιώσεις, απειλές. "Θα σε βράσω με ένα πράσο", "κολοκύθια τούμπανα", "κολοκύθια νερόβραστα" και άλλα συναφή, με τον καπαμά, επίσης, να συνοδεύει τέτοιες φράσεις, ως τρόπος μαγειρέματος σε πιάτο με αποκρουστικά χαρακτηριστικά. Ειδικώς η κολοκύθα εμπνέει το χοντροκομμένο λαϊκό χιούμορ, ίσως λόγω σχήματος, ίσως λόγω ασήμαντου περιεχομένου σε σχέση με τον όγκο. Παραλλήλως, "μάπας", χαρακτηρίζεται κάποιος ανόητος ή ασήμαντος, που όμως κομπορρημονεί, ίσως επειδή το λάχανο έχει πλουμιστή κατασκευή, με τα επάλληλα φύλλα να φαντάζουν σαν φορέματα, συνεπώς, το λάχανο, η μάπα, φαντασιώνεται τον άρχοντα, ενώ πρόκειται για ταπεινό στοιχείο, και δεν είναιτυχαίο ότι "μάπα" ονομάζεται σε πολλά μέρη η σφουγγαρίστρα, με τα σαρδανάπαλα απορροφητικά φύλλα. Την ίδια στιγμή, ο "μπάμιας", είναι ο γελοίος και κωμικός, ίσως λόγω της υφής του κηπευτικού, όπως αυτή ανακλά στον ουρανίσκο, ίσως και λόγω εμφανίσεως.
Οταν "σε βράζω με ένα πράσο", ή "με τα κρεμμυδάκια", δηλαδή στιφάδο, η χαιρέκακη λοιδωρία εμπνέεται από την οικτρή τύχη του λαγού ή του κόκκορα ή του χοίρου, και ενώ μεγαλοπιάνονταν, ο μεν λόγω εμφανίσεως, ο δε μέσω πονηρίας, ο τρίτος λόγω όγκου και εκτοπίσματος, αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων στα κρίσιμα, και να τους τώρα ξεπουπουλιασμένους, γδαρμένους, ακέφαλους, γελοίους να μπουρμπουληθρίζουν στην κατσαρόλα, μαζί με κοχλάζοντα μυρωδικά και ζαρζαβατικά.
Το φολκλορικό, δημώδες χιούμορ δεν είναι καθόλου λεπτό και ραφινάτο, γιατί οι συνθήκες ζωής στις αγροτικές κοινωνίες ήταν ωμές. Η αβρότητα ήταν ελάττωμα και αιτία παραμερισμού ή πηγή κινδύνων για το άτομα και την ομάδα. Η αστικοποίηση των μεταγενέστερων δεκαετιών δεν νάρκωσε τις γλωσσικές μνήμες. Οι λεκτικοί τύποι αυτοί παραμένουν ανθεκτικοί, ακόμα και αν οι νεότεροι δεν κατέχουν την αυθεντική καταγωγή ή τη σημασία τους.
Οταν βέβαια μετέρχεται αυτών των τύπων ένας κληρικός, θυμίζοντάς μας ιερωμένους που υποδυόταν ο Παντελής Ζερβός σε παλιές ταινίες της "Φίνος", δικαιώνεται ένα σχόλιό μας της περαμένης εβδομάδας, ότι δηλαδή η εκκλησία με την κοινωνία δεν είναι διαφορετικά στοιχεία, άλλο αν το ιερατικό σχήμα δίνει εξ ορισμού πνευματική κατεύθυνση στα μέλη του. Η τήρηση του όρου αυτού είναι γενικά επιθυμητή, αλλά μέσα σε χαλαρό πλαίσιο. Η ελληνική εκκλησία είναι κατ' εξοχήν χώρος όπου λέγεται και καμιά κουβέντα παραπάνω. Ακόμα κι αν δεν είναι βέβαιο αν αρέσει στον μεγαλοδύναμο, είναι βέβαιο ότι αρέσει στον λαό, με τον οποίο πρέπει εξίσου να τα έχεις καλά, γιατί και η εγκόσμια ζωή έχει τη σημασία της.
Προς το παρόν, το χέρι το Φίλη δεν έχει σαπίσει, αλλά περνά την ημερομηνία λήξης η δημοτικότητα του κόμματος. Αυτό δεν έγινε λόγω της ευχής του επισκόπου, μάλλον, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:54:37]