Πέμπτη 27 Ιουλίου 03:37      16°-26° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι αφυδατωμένοι σκελετοί των διεκδικήσεων

Οι αφυδατωμένοι σκελετοί των διεκδικήσεων



Ως πόλη της διεκδίκησης και όχι της αξιοποίησης και της αποκατάστασης χαρακτηρίζεται η Πάτρα. Η πόλη έχει γεμίσει με αφυδατωμένους σκελετούς διεκδικήσεων. Με κτίρια βουβά που η χρόνια εγκατάλειψη τα έχει καταστήσει χρήσιμα μόνο για το γύρισμα ταινιών θρίλερ, πάντα με τον κίνδυνο της κατάρρευσης και κατ' επέκταση του ισόβιου ενταφιασμού της ιστορίας τους και του πρωταγωνιστικού ρόλου που είχαν κάποτε διαδραματίσει στη ζωή της τοπικής κοινωνίας.
Ο ίδιος κίνδυνος απειλεί και το παραλιακό μας μέτωπο. Το διεκδικήσαμε, το κερδίσαμε, αλλά απομένει το επόμενο και μεγάλο βήμα που είναι αυτό της αξιοποίησής του. Η σημερινή εκδήλωση της «Π» και του Συλλόγου των Αρχιτεκτόνων δίνει το έναυσμα στο σύνολο των τοπικών δυνάμεων να συνεννοηθούν και να συνεργαστούν γύρω από τις προτεινόμενες μελέτες, ώστε ο Πατρινός να απολαύσει τα επόμενα χρόνια το παραλιακό μέτωπο που του αξίζει.
Τόσες κινήσεις, τόσες διαμαρτυρίες, τόσες πορείες έγιναν για να πέσουν τα κάγκελα που χωρίζουν την πόλη από τη θάλασσά της. Ας μην πάνε χαμένες. Το θαλάσσιο μέτωπο ας μετατραπεί σε κοινό μέτωπο. Να γίνει αφορμή για τη συνεννόηση και συνεργασία του συνόλου της πόλης. Αυτή τη φορά ας μην επιτρέψουμε το θέμα αυτό να μετατραπεί σε μέτωπο εγωιστικών αντιπαραθέσεων, μεγαλοστομιών και πολιτικών επιδείξεων. Ας μην επιτρέψουμε να γίνει κι αυτό άλλο ένα έρμαιο των συμπεριφορών που οδήγησαν την πόλη στη μιζέρια και στην υποβάθμιση. Στο κλείσιμο εργοστασιακών μονάδων και στην απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας. Δεκαετίες μετά, η πόλη φάνηκε ανάξια να σβήσει τα σημάδια της παρακμής της. Τα βιομηχανικά της κτίρια, εντός κι εκτός πόλης, στέκουν αναξιοποίητα, σαν φαντάσματα. Τα ιστορικά της κτίρια, όπως το πρώην κτίριο του Αρσακείου, το οποίο επιχειρεί να μας θυμίσει την παρουσία του άλλοτε με τους σοβάδες και άλλοτε με θρυμματισμένα τζάμια που πέφτουν στο πεζοδρόμιο, μέρα με τη μέρα φθείρονται και καθίστανται πλέον ακατάλληλα για τη στέγαση οποιασδήποτε δράσης.
Το μπαλκόνι της Πάτρας, το Δασύλλιο, και η μαρίνα, που κάποτε έσφυζαν από ζωή προσελκύοντας ντόπιους και περαστικούς, παραμένουν αναξιοποίητα με έντονα τα σημάδια της εγκατάλειψης. Διεκδίκησε η πόλη τη δημιουργία Αρχαιολογικού Μουσείου. Το πέτυχε αποκτώντας ένα μουσείο πρότυπο από κάθε άποψη, κτιριολογική, εκθεμάτων, εκθέσεων και άλλων δράσεων. Πόσοι Αχαιοί το έχουν επισκεφθεί; Πόσοι από τους φορείς που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία του το αγκάλιασαν εντάσσοντάς το στα προγράμματα προώθησης που διεξάγουν;
Και η τοπική κοινωνία, μολονότι διαθέτει μία αδιαμφισβήτητη δυναμική, ανέχεται να ζει ανάμεσα στα κουφάρια του ένδοξου παρελθόντος -αλλά και του παρόντος- αντικρίζοντας τη θάλασσά της πίσω από κάγκελα. Η πόλη για να ζωντανέψει έχει ανάγκη όλα τα κύτταρά της. Μόνο εάν εργαστούν όλα με τους βιορυθμούς που τους αναλογούν, θα προκύψει ένας υγιής και ολοζώντανος οργανισμός.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:37:27]