Κυριακή 22 Οκτωβρίου 23:52      12°-22° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι ουρές της αναξιοπρέπειας

Οι ουρές της αναξιοπρέπειας



Δυστυχώς, έχει ξανασυμβεί. Στα χρόνια μιας αδυσώπητης κρίσης, που δεν λέει να τελειώσει, έχουμε δει επανειλημμένως πολίτες να στήνονται στην ουρά για να πάρουν βασικά είδη διατροφής, είτε είναι λίγο κρέας είτε είναι ένα κιλό φέτα είτε φρούτα.
Ομως, τούτη τη φορά τα πράγματα ήταν κάπως διαφορετικά. Δεν ήταν κάποιοι παραγωγοί που έκαναν δωρεάν διανομή προϊόντων στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, δεν επρόκειτο για μια δράση που απευθυνόταν σε όλους για να προκληθεί ένας (δικαιολογημένος) συνωστισμός.
Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, που αφορά συγκεκριμένους δικαιούχους.
Επομένως, ήταν τουλάχιστον απαράδεκτο να σχηματιστούν τεράστιες ουρές από έναν απελπισμένο κόσμο που (βυθισμένος στην ανέχεια) έσπευσε στο Στάδιο για να πάρει αυτά που τού είπαν ότι δικαιούται να πάρει.
Ηταν ένα θέαμα αναξιοπρεπές, όχι για τους συμπολίτες μας που στριμώχτηκαν και σπρώχτηκαν για να προμηθευτούν στοιχειώδη αγαθά μερικών ημερών, αλλά γι' αυτούς που το προκάλεσαν, τουτέστιν για το ίδιο το κράτος.
Ο δήμαρχος Πατρέων Κώστας Πελετίδης δήλωσε επί λέξει: «Το προηγούμενο διάστημα, η δημοτική αρχή έκανε συγκεκριμένες προσπάθειες απευθυνόμενη στην Περιφέρεια και την Κυβέρνηση, απαιτώντας τα λίγα έστω προϊόντα να διανεμηθούν γρήγορα και στο σύνολό τους. Επιμείναμε στο σύνολο των προϊόντων, καθώς θεωρούμε αναξιοπρεπές να στηθεί ο δικαιούχος στην ουρά με άλλα 6.000 άτομα και να πάρει μία οδοντόκρεμα και μισό κοτόπουλο».
Συμφωνούμε απολύτως με τον δήμαρχο. Είναι όντως αναξιοπρεπές να σε στήνει το κράτος στην ουρά για να σου δώσει λιγοστά, αναγκαία, αγαθά που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να μπορείς να εξασφαλίζεις χωρίς δυσκολία, είτε με τον μισθό σου είτε με τη σύνταξή σου.
Βέβαια, εδώ και πολύ καιρό η Ελλάδα έχει πάψει να είναι μια κανονική χώρα. Εχουμε πάει δεκαετίες πίσω και θα αργήσουμε να συνέλθουμε, να ξαναγίνουμε αυτό που ήμασταν πριν από είκοσι ή και πριν από δέκα χρόνια ακόμη.
Αρκετοί ηλικιωμένοι παραλληλίζουν τις ουρές που σχηματίστηκαν (και) στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο μ' αυτές που προκαλούσε μεταπολεμικά η αποστολή της αμερικανικής βοήθειας σε μια κατεστραμμένη χώρα που προσπαθούσε να ορθοποδήσει.
Τα υπόλοιπα είναι, απλώς, Ιστορία. Με αργά και σταθερά βήματα η Ελλάδα κατάφερε να σταθεί στα πόδια της, ανασυγκροτήθηκε και έφτασε σε φρενήρεις ρυθμούς ανάπτυξης τη δεκαετία του '60.
Το επίτευγμα αυτό ήταν αποτέλεσμα πολλών και συντονισμένων προσπαθειών, υπομονής και επιμονής, από έναν ολόκληρο λαό που είχε βαθιά μέσα του την πίστη ότι μπορεί να φτιάξει ένα καλύτερο μέλλον.
Και το πέτυχε γιατί είχε ένα όραμα.
Σήμερα φαίνεται να μην υπάρχει τίποτα. Όχι μόνο δεν υπάρχει ένα σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, αλλά δεν υπάρχει και κάποια ελπίδα ότι μπορούμε να βγούμε από το τούνελ.
Ομως, όσο αυτά θα απουσιάζουν, οι ουρές κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί θα πολλαπλασιάζονται.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:52:16]