Κυριακή 22 Ιανουαρίου 10:16      3°-9° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ευπαθείς και απαθείς

Ευπαθείς και απαθείς



Πέρασε μάλλον απαρατήρητος ο τρόπος με τον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας εξήγγειλε στην ομιλία του, στη ΔΕΘ, ότι τα 246 εκατομμύρια ευρώ που θα εισπραχθούν από τις τηλεοπτικές άδειες θα διατεθούν για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους.
Ο Πρωθυπουργός ανέφερε χαρακτηριστικά: «Τα 246 εκατομμύρια θα τα δώσουμε εκεί όπου ανήκουν: Στον ελληνικό λαό. Σε συγκεκριμένες δράσεις για να στηρίξουμε κοινωνικές ανάγκες».
Καμία αντίρρηση, αλλά σε ποιες και σε ποιους θα (πρωτο)δοθούν αυτά τα 246 εκατομμύρια, εάν κι εφόσον μπουν στα ταμεία του κράτους; Στους ανέργους, που προσεγγίζουν το ενάμισι εκατομμύριο, στους υποαπασχολούμενους που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με μέσο όρο 300 ευρώ τον μήνα ή μήπως στους συνταξιούχους που διαβιούν πλέον πολύ κάτω από τα όρια της φτώχειας και βλέπουν τις συντάξεις τους να περικόπτονται συνεχώς;
Με εξαίρεση ένα μικρό ποσοστό, μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας συνιστούν πλέον αναπόσπαστο μέρος των λεγόμενων «ευπαθών ομάδων», όταν δεν κινούνται στις παρυφές τους.
Και είναι αυτή η ίδια κοινωνία, η οποία επίσης στην πλειονότητά της παρακολουθεί απαθής τον αργό θάνατό της. Λες και έχει συμβιβαστεί με την ιδέα ότι δεν μπορεί να αποφύγει το αναπόφευκτο.
Το πιστοποιούν αυτό όλες οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι, όσο περνά ο καιρός, τα ποσοστά των αναποφάσιστων, του λευκού και της αποχής εν όψει μιας πιθανής εκλογικής αναμέτρησης, ανεβαίνουν σταθερά.
Ενας κόσμος απογοητευμένος, που δεν περιμένει πια τίποτα από κανέναν. Ενας κόσμος που έχει βυθιστεί στον καναπέ του και έχει αποστασιοποιηθεί από τα πολιτικά δρώμενα πιστεύοντας, ότι «όλοι ίδιοι είναι». Ενας κόσμος που εφόσον διαπιστώνει (εδώ που τα λέμε βάσιμα) ότι η χώρα έχει περιέλθει στην απόλυτη εποπτεία των δανειστών, επιλέγει συνειδητά την αποχή ως μια λύση σιωπηρής αντίδρασης.
Αρνητική η προαναφερόμενη διαπίστωση, αλλά από μια άποψη και… ενθαρρυντική, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο. Αρκεί να σκεφτούμε ότι, εκτός της αποχής, υπάρχει και η επιλογή της ψήφου διαμαρτυρίας που εκφράζεται διά της προτίμησης ακραίων πολιτικών προσώπων και σχημάτων, η οποία οδηγεί συνήθως σε επικίνδυνες ατραπούς.
Μας το υπενθυμίζουν αυτό αρκετοί ευρωπαϊκοί λαοί, τα κράτη των οποίων μάλιστα δεν βιώνουν ανάλογες συνθήκες οικονομικής κρίσης, που αρχίζουν και αγκαλιάζουν πολιτικά σχήματα της Ακροδεξιάς, ρέποντας στο ρατσισμό και στην ξενοφοβία.
Οχι ότι και το ελληνικό πολιτικό σύστημα δεν έχει να αντιμετωπίσει ένα σοβαρότατο θέμα με τη Χρυσή Αυγή, αλλά προς το παρόν η ελληνική κοινωνία, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτα αντισώματα, ανθίσταται σθεναρά, παρά τις περί του αντιθέτου εντυπώσεις.
Εως πότε, όμως, οι Ελληνίδες και οι Ελληνες, ευπαθείς και απαθείς, θα υπομένουν καρτερικά το μαρτύριό τους;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:16:46]