Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 07:54      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 Δόκτωρ Τζέκιλ, Μίστερ Χάιντ, εν Πάτραις

Δόκτωρ Τζέκιλ, Μίστερ Χάιντ, εν Πάτραις



Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Τα δύο πρόσωπα μιας πόλης, που μπορεί να επαίρεται ότι είναι η τρίτη μεγαλύτερη στην Ελλάδα, αλλά δεν έχει καταφέρει να ξεφύγει από έναν αναχρονιστικό επαρχιωτισμό που την έχει βάλει για τα καλά στις ράγες μιας αδιέξοδης οπισθοδρόμησης.
Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Ο Δόκτωρ Τζέκιλ ευαισθητοποιεί κόσμο, με σκοπό το σώσιμο ενός δέντρου. Ομως, την ίδια ώρα, ο Μίστερ Χάιντ φροντίζει να κάνει τα πάντα για να αποτελεί το πράσινο, στο ίδιο πολεοδομικό συγκρότημα, μια ισχνή και αδύναμη μειοψηφία, που «πνίγεται» από καταθλιπτικές και κακόγουστης αισθητικής πολυκατοικίες, από επιβλητικούς όγκους τσιμέντου.
Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Ο Δόκτωρ Τζέκιλ ξεσηκώνει την τοπική κοινωνία για την απόδοση του θαλασσίου μετώπου στην πόλη, γιατί αυτό δικαιωματικά της ανήκει.
Αλλά ο Μίστερ Χάιντ έχει βάλει και συνεχίζει να βάζει το χέρι του ώστε άλλες παραλιακές περιοχές (που η πόλη ήδη έχει στα χέρια της και θα έπρεπε να είναι «κόσμημα») να βρίσκονται στο μαύρο τους το χάλι, να έχουν περιέλθει σε κατάσταση πλήρους εγκατάλειψης.
Δόκτωρ Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ. Τα δύο πρόσωπα της Πάτρας που αλληλοαναιρούνται με εντυπωσιακή ευκολία, που το ένα παίρνει ασμένως τη θέση του άλλου, χωρίς ενδοιασμούς, χωρίς ενοχές.
Καθημερινά εμείς οι ίδιοι προκαλούμε και βιώνουμε προφανείς αντιφάσεις στη λειτουργία της αχαϊκής πρωτεύουσας, αντικατοπτρισμός εν μέρει και της ανθρώπινης φύσης.
Ωστόσο, στη δική μας περίπτωση, ως πόλη, το πρόβλημα γιγαντώνεται από τη στιγμή που οι φορές που το ατομικό συμφέρον υπερβαίνει το συλλογικό είναι πολύ περισσότερες απ' αυτές που συμβαίνει το αντίθετο.
Πέραν των όποιων ελλείψεων, παραλείψεων και δυσλειτουργιών των εκάστοτε δημοτικών αρχών, για τη διαρκώς επιδεινούμενη κατάσταση της Πάτρας, σημαντικό μερίδιο ευθύνης έχουμε κι εμείς, ως δημότες, που δεν έχουμε καλλιεργήσει μια καλώς εννοούμενη τοπικιστική αντίληψη.
Υπό το πρίσμα αυτό, η κινητοποίηση για τη διεκδίκηση του θαλασσίου μετώπου ή οι εκκλήσεις για το σώσιμο της κουκουναριάς στην Αρόη, απλώς, λειτουργούν σαν άλλοθι που μάς δίνουν το δικαίωμα να είμαστε ήσυχοι με τη συνείδηση μας. Για να νιώσουμε ότι ως κοινωνικό σύνολο έχουμε εμπεδώσει μια αίσθηση συλλογικής ευθύνης, κι ας υιοθετούμε στην καθημερινότητα μας πρακτικές που αντιβαίνουν στο κοινό συμφέρον.
Στην κλασική νουβέλα του Σκωτσέζου συγγραφέα Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον, ο Δόκτωρ Τζέκιλ κάνει ένα πείραμα πάνω του με ένα φάρμακο που υποτίθεται πως θα χωρίσει από τον άνθρωπο το καλό και το κακό. Ομως, το πείραμα πηγαίνει στραβά και ο γιατρός μεταμορφώνεται στον κακό εαυτό του, τον Μίστερ Χάιντ, ο οποίος στο τέλος αυτοκτονεί.
Η συγκεκριμένη κλασική και διαχρονικής αξίας ιστορία, που βασίζεται στη διττή φύση του ανθρώπου, μάς διδάσκει ότι η καταστροφή που προκαλούμε σε εαυτούς και αλλήλους, στο τέλος, οδηγεί συχνά στην αυτοκαταστροφή μας.
Τροφή για σκέψη η διαπίστωση αυτή, ως προς την παρακμιακή πορεία της Πάτρας, που δεν μπορεί να αναστραφεί με κάποιες, μεμονωμένες, αναλαμπές.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:54:36]