Τρίτη 17 Ιανουαρίου 07:07      3°-10° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Επιτέλους, ανία ξανά

Επιτέλους, ανία ξανά



Δεν υπάρχουν πολλοί Αγανακτισμένοι στη Θεσσαλονίκη, αυτή τη φορά. Αυτά είναι μάλλον καλά νέα. Οχι ότι τα πράγματα πηγαίνουν απαραιτήτως καλύτερα, αλλά έχουμε κάπως εξοικειωθεί. Τουλάχιστον, δεν κυβερνούν οι άνθρωποι που με τους χειρισμούς τους κατά την περίοδο 2010-2015 έφεραν το αδιέξοδο. Αυτή την ερμηνεία δίνει στην κατάσταση ο Πρωθυπουργός. Νωρίτερα τα πράγματα ήταν καλά, το 2008 οι δείκτες εμφάνιζαν μια Ελλάδα ισχυρή. Συνεπώς επί Καραμανλή πήγαινε πρίμα η ζωή, ήρθαν οι επόμενοι και τα έκαναν ρόιδο. Για πρώτη φορά η αριστερά εμμέσως επαινεί κυβέρνηση της δεξιάς. Φαίνεται ότι ήταν η κυβέρνηση της σωστής δεξιάς. Ή μιας δεξιάς που δεν έχει πρόβλημα με την αριστερά. Αλλά και η αριστερά, δεν έχει πρόβλημα με την εθνικιστική δεξιά, γιατί να έχει με την μη εθνικιστική;
Δεν υπάρχουν Αγανακτισμένοι στη Θεσσαλονίκη, εκείνοι οι έξαλλοι άνθρωποι που μας πετροβολούσαν καθώς βγαίναμε από το Βελλίδειο, το 2011. Είμασταν εκεί για να καλύψουμε την ομιλία Παπανδρέου, δεν μας ήξεραν φυσικά, αλλά μας θεώρησαν ενόχους και συστημικούς μόνο και μόνο επειδή είχαμε βρεθεί στη συγκέντρωση. Ποιός ξέρει, μπορεί να είμαστε κι από τα δύο, αφού δεν είμαστε στην πλευρά των λιθοβόλων. Αγανακτισμένος δεν είναι πλέον ούτε ο Πρωθυπουργός. Είναι ήρεμος και ήπιος, προσπαθεί να δώσει εικόνα πρωθυπουργού όλων των Ελλήνων. Δεν λέει ούτε μια κουβέντα που να μην είναι συμβατή προς τις αντιλήψεις οιουδήποτε ακροατηρίου. Τον βλέπεις στο βήμα σταθερό, στέρεο, τον ακούς να μιλάει, και κάπου στο εικοσάλεπτο νιώθεις πιο βέβαιος για το μέλλον: Πάμε καλύτερα, οι ομιλίες πρωθυπουργών στη ΔΕΘ έγιναν ανιαρές όπως παλιά. Καμιά αξιομνημόνευτη ατάκα, κανένας οίστρος, παρά μόνο απολογισμός πεπραγμένων και εξαγγελίες προσεχών μέτρων και παρεμβάσεων.
Η εκδήλωση, για πρώτη φορά στα χρονικά που έχουμε να αναλογιστούμε, ξεκινά με αγιασμό, εκκλησιαστική χορωδία και Ανθιμο. Ο τελευταίος ανταποδίδει την κλήση του στο βήμα με απουσία κάθε νύξης που θα μπορούσε να αποτελέσει εκκλησιαστική παρενόχληση. Επιλέγει να δηλώσει ανησυχία για τη Θράκη. Αλλά αρκεί και μόνο ο αγιασμός για δώσει μηνύματα. "Τι είναι αυτά;" ρωτάει δίπλα μας μια μάλλον συμπαθούσα τον ΣΥΡΙΖΑ κυρία ένα γνωστό πρόσωπο του μιντιακού χώρου που εκφράζει το κόμμα απερίφραστα. "Το πρόγραμμα το φτιάχνει η HELEXPO" απαντά εκείνος παρελκυστικά. Αλλά όταν ακούγεται ο ψαλμός "σώζον Κύριε τον Λαό σου" δεν μπορεί να μην κάνει χιούμορ: "Εδώ είμαστε".
Η είσοδος του Αλέξη Τσίπρα θα πάρει χειροκρότημα. Κανενός άλλου. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι παράταξη βαρόνων. Αυτό έχει τα καλά του, αλλά οι βαρόνοι συμβάλλουν ώστε να κρατιέται το κοινωνικό σώμα υπό έλεγχο, με σύστημα προσωποπαγούς αναφοράς, χωρίς αυτούς σκορπίζει εύκολα μια κατάσταση. Αλλά το κοινό που βρίσκεται στην αίθουσα δεν έχει τέτοια διάθεση. Το δεύτερο πιο ηχηρό χειροκρότημα θα το πάρει ο Α. Τσίπρας όταν θα προεξοφλήσει εξάντληση της τετραετίας. Και το πιο ηχηρό, όταν μιλήσει για εκείνους που θεωρούσαν ότι είναι πάνω από τους νόμους. Ηδη με τις πρώτες του φράσεις, το κοινό αντιλαμβάνεται ότι μιλά για τους καναλάρχες και ξεσπά σε επευφημίες. Καμία άλλη διατύπωση του Πρωθυπουργού δεν θα συναγωνιστεί τη συγκεκριμένη σε σουξέ, ούτε οι εξαγγελίες του, ούτε κάν οι προγραμματικές του αναφορές στη Θεσσαλονίκη. Το ελληνικό κοινωνικό σώμα δεν συσχετίζει τις δομικές αναπτυξιακές παρεμβάσεις με την ατομική ανάπτυξη, όπως ξέρουμε. Συσχετίζει όμως την καταστροφή με την πληροφόρηση.
Η βραδιά θα κλείσει πολύ αργά. Εξω όλα είναι γλυκά, είναι η Θεσσαλονίκη που ξέρουμε, μια πόλη που έχει μια εξυπηρετική αντίφαση: Για μεγάλη, είναι μικρή. Σε μια περιορισμένη σχετικά ακτίνα παρατάσσονται μπιστρό, μεζεδοπωλεία, κλαμπ, μπαρ. Ενας νεόκοσμος εκεί έχει διακτινιστεί σαν ένας αυτόνομος αστερισμός. Η πολιτική ξαναπαίρνει τη θέση που είχε. Ξαναγινόμαστε κανονική χώρα. Εχουμε ακούσει ομιλία πρωθυπουργού, αλλά δεν έχουμε και πολλά να πούμε γι' αυτήν, πέρα από αυτόν τον τραβηγμένο παραλληλισμό της επικείμενης επετείου των 200 χρόνων από το `21, με την εικαζόμενη έξοδο από την Κρίση, στην οποία προσδίδονται χαρακτηριστικά παλιγενεσίας, επανάστασης, επανεκκίνησης, αλλά όχι και ανοιχτά αποτίναξης ξένου ζυγού. Δεν μπορούμε να ζητάμε αξιολογήσεις και εκταμιεύσεις και να συγκρίνουμε τους δανειστές με σουλτάνους. Ασε τον λαό να το κάνει, εμείς τώρα είμαστε πρωθυπουργοί.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:07:40]