Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 20:53      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αρχίζει το ματς!

Αρχίζει το ματς!



Καιρός ήταν. Και όχι μόνο με τα δεδομένα των τελευταίων χρόνων, αλλά και με τα παλαιότερα. Τότε που το ποδόσφαιρο ξεκινούσε εθιμοτυπικά τέτοιες μέρες, αρχές Σεπτέμβρη, και ήταν η καθιερωμένη γιορτή (κυρίως του ανδρικού πληθυσμού) μετά το μεσημεριανό φαγητό της Κυριακής.
Καιρός ήταν, λοιπόν, να δούμε και λίγη μπαλίτσα εμείς οι ποδοσφαιρόφιλοι, ανεξαρτήτως οπαδικών αποχρώσεων, να ξεχνιόμαστε περιστασιακά, να ξεφεύγουμε από τη γκρίζα καθημερινότητά μας.
Να γκρινιάζουμε για το πέναλτι που δόθηκε ή δεν δόθηκε, για το οφσάιντ που ήταν ή δεν ήταν, να τσακωνόμαστε (που λέει ο λόγος) με τον φίλο ή τον συνάδελφο που δεν έχει τα ίδια ποδοσφαιρικά πιστεύω μ' εμάς.
Οχι ότι έχουμε δα και κάνα ποδόσφαιρο υψηλών ποιοτικών προδιαγραφών. Ποτέ δεν είχαμε, και ας βγάζαμε μεγάλους μπαλαδόρους.
Οπως και ποτέ το ποδόσφαιρο μας δεν ήταν ένας «όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος». Ανέκαθεν υπήρχαν τα στημένα παιχνίδια, οι δωροδοκίες, η βία έστω και σε μια άλλη μορφή.
Ηταν τα χρόνια που οι κερκίδες ήταν τσιμεντένιες, αγοράζαμε εάν θέλαμε εκείνο το τετράγωνο «κάθισμα» από φελιζόλ, τρώγαμε πασατέμπο και πίναμε πορτοκαλάδα σ' εκείνο το μικρό ολοστρόγγυλο μπουκαλάκι, σαν μπαλάκι ένα πράμα, με το οποίο εξαγριωμένοι οπαδοί έκοψαν κυριολεκτικώς το αυτί δυστυχούς διαιτητή στο Αγρίνιο.
Και ήταν εκείνη επίσης, την ίδια εποχή, όταν ως πιτσιρικάδες οι άνω των σαράντα σήμερα παρακαλούσαμε έναν μεγαλύτερο να μάς πάρει από το χέρι και να μάς βάλει στο γήπεδο δωρεάν, που ξεσπούσαν τα ποδοσφαιρικά σκάνδαλα, το ένα μετά το άλλο.
Σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα από τότε, όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν.
Το γήπεδο (φαινομενικά) άλλαξε. Δεν κάθεσαι πλέον στο τσιμέντο αλλά σε πλαστικά καθίσματα, κι ας είναι φθαρμένα από τον καιρό. Δεν μιλάμε πια για την Α΄ Εθνική, μιλάμε για τη Super League. Τα περισσότερα ματς διεξάγονται κυρίως βραδινές ώρες, υπό το φως των προβολέων, αλλά όλα μεταδίδονται από την (συνδρομητική πια) τηλεόραση, η οποία καθορίζει τις ώρες της σέντρας. Οπως επέβαλε τώρα να ξεκινήσει το πρωτάθλημα από την… τρίτη αγωνιστική.
Εκείνο που δεν άλλαξε είναι η σκιώδης ατμόσφαιρα που πλανάται πάνω από τη «στρογγυλή θεά», η δυσωδία που αναδύεται από φαινόμενα διαφθοράς, η δύναμη των εκάστοτε ισχυρών που επιβάλλεται με την ισχύ του χρήματος και της διαιτησίας στους ασθενέστερους.
Α, δεν άλλαξε και κάτι άλλο. Η πραγματική, η ανιδιοτελής αγάπη των οπαδών για μια ομάδα που τους ακολουθεί έως τη δύση της ζωής τους.
Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, ο γράφων σημειώνει μετά λόγου γνώσεως ότι ένας οπαδός μπορεί να αλλάξει στον μάταιο τούτο κόσμο τα πάντα, εκτός από την ομάδα του.
Επάγγελμα αλλάζεις, τόπο ή και χώρα διαμονής αλλάζεις, κόμμα που ψηφίζεις αλλάζεις, σύντροφο αλλάζεις (αυτό κι αν δεν το αλλάζεις) θρησκεία αλλάζεις.
Εκείνο, όμως, που δεν αλλάζεις ποτέ είναι η πίστη σου σε μια ομάδα, η οποία είναι ισοβίως αδιαπραγμάτευτη.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:53:25]