Παρασκευή 26 Μαΐου 23:55      10°-20° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο μαρτυριάρης συνεταίρος

Ο μαρτυριάρης συνεταίρος



Σύμφωνα με τον αρχηγό του β' κυβερνητικού κόμματος, στο τέλος θα βολευτούν όλοι με τις τηλεοπτικές άδειες. Εκείνοι που τις θέλουν πράγματι, θα τις αγοράσουν από εκείνους που πλειοδότησαν (υπερθεμάτισαν) στον διαγωνισμό και δεν έχουν τα λεφτά. Και γιατί να πλειοδοτήσουν, εάν δεν είχαν τα λεφτά;
@Εκδοχή 1η: Για να υποδυθούν τον ισχυρό. Ενα 15ημερο πανελλήνιας προσοχής είναι κάτι που πολλοί επιθυμούν.
@Εκδοχή 2η: Για να παραστήσουν τον λαγό. Στην πόκα, ο παίκτης αυτός λέγεται αβανταδόρος. Χτυπάει, για να γίνει παιχνίδι. Αβανταδόρους χρησιμοποιούν οι λέσχες, ακόμα και τα καζίνα. Πάει ο αβανταδόρος να παίξει, και τηλεφωνεί στους δημοσιογράφους για δώσει την πληροφορία (έχει γίνει) ώστε να γίνει διαφήμιση και να τρέξει ο κόσμος.
@Εκδοχή 3η: Για να πάρουν την άδεια και να μοιραστούν τη μπίζνα με κάποιον που θέλει να πληρώσει για να μη μείνει έξω από τον χορό. Ωστε να βολευτούμε όλοι, και να μη χάσει ο κόσμος τα κανάλια του.
Ο,τι κι αν ισχύει από τα τρία- μπορεί να ισχύουν και τα τρία- η παραδοχή αυτή του κ. προέδρου και καίριου εταίρου του βασικού κυβερνώντος κόμματος, δεν κάνει και πολύ καλό στην έξωθεν καλή μαρτυρία σε μια διαδικασία που έγινε προκειμένου να εξυγιανθεί μια γενικά παθογενής κατάσταση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάσταση ήταν παθογενής, και ότι η αυτορύθμισή της δεν υπηρετούσε τον ελεύθερο ανταγωνισμό, αλλά αποτελούσε μια καταχρηστική περίπτωση, με ανακλάσεις που έπλητταν το πολιτικό σύστημα και την εικόνα του στην κοινωνία:
@Το τηλεοπτικό οικοδόμημα δεν ήταν νομιμοποιημένο, παρά μόνο επιφανειακά. Στην ουσία ήταν αυθαίρετο.
@Οι πελώριες ελλειμματικές καταστάσεις δεν είναι υγιής συνθήκη, όταν μάλιστα επηρεάζουν το τραπεζικό σύστημα και εν τέλει την πολιτική ζωή. Το επιχείρημα ότι "τα δάνεια εξυπηρετούνται" δεν είναι αρκετό για όσους ανησυχούν για τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Η εξασφάλιση των δανείων, η οποία σου επιτρέπει να ανταγωνίζεσαι τις άλλες επιχειρήσεις, δεν γίνεται χωρίς πίεση ή πολιτικές διαμεσολαβήσεις, όπως είδαμε με την περίπτωση της παρέμβασης του κυβερνώντος κόμματος για να δανειοδοτηθεί μια κομματική εφημερίδα, η οποία, παρεμπιπτόντως, καταφέρνει να εξασφαλίζει διαφήμιση ασύμμετρη προς την κυκλοφορία της. Γίνονται σε άλλες δημοκρατίες αυτά;
Είναι βέβαια γνωστό ότι οι ρίζες αυτών των φαινομένων μας πάνε στην Ελλάδα του 1900. Ο όρος "διαπλοκή" μπορεί να λανσαρίστηκε ως μετάφραση αντίστοιχου αγγλικού το 1990, αλλά οι όροι "αμοιβαιότητας" μεταξύ πολιτικής ελίτ (και βλαχοελίτ), ενημερωτικών δικτύων, οικονομικής εξουσίας είναι παμπάλαια υπόθεση στη χώρα. Η οποία υπήρξε κράτος όπου η κατανομή των πόρων υπόκειτο κατά μείζονα λόγο στην ευχέρεια των πολιτικών πλειοψηφιών που έλεγχαν το κράτος και που ανέπτυσσαν με την οικονομική εξουσία σχέσεις αμφιμονοσήμαντες, αλλά και αλληλεξάρτησης.
Δεν έχουμε ενδείξεις ότι αυτό πρόκειται να αλλάξει.
Δεν έχουμε ενδείξεις ότι η νέα πολιτική εξουσία περιορίστηκε στη θέσπιση ενός συστήματος αδειοδότησης και κράτησε το πόδι της έξω από την περιοχή όπου αναπτύχθηκαν οι διεργασίες και οι ζυμώσεις για την εκδήλωση προσφορών.
Αδιάψευστος μάρτυρας ο πρόεδρος που λέγαμε. Μιλά σαν άνθρωπος στον οποίο καταλήγουν πληροφορίες τις οποίες η εξουσία θεωρεί αναγκαίο και αυτονόητο να συλλέγει, αν μη και μετέχοντας στα γεγονότα που προκαλούν οι αποφάσεις της. Αποφάσεις που ελήφθησαν για να προκαλέσουν ειδικά γεγονότα, τα οποία η εξουσία παρακολουθεί. Οχι μακρόθεν, αλλά μέσα από τον κύκλο.
Αυτό είναι ένα μεγάλο ασυμβίβαστο. Το οποίο είναι κραυγαλέο. Με μεγάλη της χαρά η κυβέρνηση έγινε μέρος του προβλήματος που κάλεσε τον εαυτό της να λύσει.
Και αυτό δεν θα έχει καλό τέλος.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:55:57]