Κυριακή 26 Μαρτίου 01:41      7°-19° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ελεγχος στο λούκι

Ελεγχος στο λούκι



Λίγο πριν έρθει η πρώτη βροχή, μυρίζουν βροχή τα πάντα γύρω. Καμία έκπληξη. Την ανήγγελλαν, δύο μέρες τώρα, πριν καν σφίξουν τα σύννεφα, οι μετεωρολόγοι, και μέσω αυτών οι δημοσιογράφοι, με τη ροπή μας να διαφημίζουμε τα καιρικά φαινόμενα σαν πιάτα του μενού του Αρμαγεδδώνα. Μάλιστα, λίγες ώρες πριν βρέξει ο Δήμος Πατρέων απεύθυνε προειδοποίηση στους πολίτες, να ελέγξουν σχάρες, φρεάτια, λούκια. Για να μην έχουμε τα περυσινά, που χρειαζόταν κανό η Αγίου Ανδρέου.
Πώς μπορείς να ελέγξεις ένα λούκι; Ρίχνεις μόνος σου νερό και κοιτάς να δεις αν έφτασε. Αλλά όχι, δεν το κάναμε. Περιμένουμε να βρέξει. Κι αν δεν φτάσει το νερό, θα πάρουμε μια ομπρέλα και θα πάμε βλαστημώντας να δούμε τι θα τρέχει με το ρημάδι του λούκι. Δεν θα έχουμε ειδικό εργαλείο, και θα γρατσουνάμε το εσωτερικό του σωλήνα με κάποιο σύρμα. Βλαστημώντας χειρότερα.
Ολοι την περιμέναμε τη βροχή, αλλά σήμερα το πρωί βγήκαμε με εντελώς καλοκαιρινά ρούχα, χωρίς ομπρέλες, με ακατάλληλα παπούτσια. Ψιλομουσκεύτηκαν οι πεζοί, χοντρομουσκεύτηκαν οι εποχούμενοι στα δίτροχα. Κι αρχίσαμε τα καθιερωμένα, αυτές τις κουραστικές ευχές για "καλό χειμώνα" και τις εκφράσεις δυσαρέσκειας για την έλευση του φθινοπώρου, το τέλος των διακοπών, των ονείρων, των οραμάτων, των αποδράσεων, των ψευδαισθήσεων, της σχόλης. Κανείς δεν χειροκροτεί το τέλος της οχληρής εφίδρωσης, της ανίας, κι αυτού του άχαρου διλήμματος με τις δύο ανυπόφορες όψεις: Ερήμωση στην πόλη ή συνωστισμός στους δρόμους των ακτών;
Ο ποιητής βρήκε το απόφθεγμα ότι με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι, και όλοι το αναπαράγουν σαν τσιτάτο, ίσως ο ποιητής παραλλήλισε τις σκληρές σταγόνες των σεπτεμβριάτικων βροχών με σφαίρες που πολυβολούν τα ρούχα, τα λασπωμένα παρμπρίζ, τις αμμώδεις ακτές και την άσφαλτο, ενώ τα σύννεφα μοιάζουν με χυτήριο από το οποίο παράγεται μολύβι κι ατσάλι για αυτά τα οδυνηρά βλήματα που γαζώνουν την φιλοθερινή μας συνείδηση. Αλλά ευτυχώς που υπάρχουν και οι ποιητές που λυτρώνονται από τον θάνατο αυτόν, απολαμβάνουν τα νέα χρώματα, τις μουσκεμένες οσμές, την αποκατάσταση των ισορροπιών στον κοινωνικό σφυγμό, τα νέα "θα" στις δουλειές και στα προσωπικά στοιχήματα. Γουστάρουν ακόμα και το άνοιγμα της ομπρέλας που τους μετατρέπει σε σκούρο ή εμπριμέ μανιτάρι κάτω από τον ουρανό, ωραία εικόνα για φωτογράφους, όταν τραβούν από ψηλά.
Ετσι κι αλλιώς, το καλοκαίρι δεν έχει σκοτωθεί, αλλά κάνει τον πεθαμένο, όπως έκαναν παλιά οι μονομάχοι, όταν τους την έπεφταν τα λιοντάρια. Μόλις ο κόσμος απομακρυνθεί, ξαναβγαίνει ένας ήλιος, η θάλασσα μένει εκεί που ήταν, ήσυχη και φιλική, χωρίς Επίμονους Λουόμενους, αλλά αμίλητους, ειρηνικούς επισκέπτες. Μετά ο Νοέμβριος θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Ο χειμώνας που καταριόμαστε είναι υπόθεση μερικών εβδομάδων. Διαλέξτε: Ή προσευχόμαστε να κυλούν οι μέρες και οι μήνες, σαν μια υποχθόνια σειρήνα να μας παρακινεί να επισπεύδουμε το φάγωμα των ψωμιών μας, ή προσπαθούμε να δίνουμε ένα κάποιο νόημα στο κάθε πεντάλεπτό μας. Αν το πετύχουμε αυτό, η ζωή κάνει ένα άλμα πάνω από τον τεχνητό διαχωρισμό "ωραίος- άσχημος", και γίνεται απλώς ενδιαφέρουσα. Εξ αρχής μπορούσε να γίνει, άλλο αν παίρνει καθενός μας κάτι χρόνια για να το καταλάβει.
Σηκώνονται χέρια εδώ: Ενστάσεις για τις τυραννίες της καθημερινότητας. Είναι το άλλο κόλπο της σειρήνας που λέγαμε. Σε κάνει να μεγαλοποιείς τα πράγματα, προκειμένου να σε πείθει να μην αντιστέκεσαι στην επιθυμία της να σε εξοντώσει. Το πετυχαίνει αυτό αφαιρώντας σου το βασικό όπλο που μπορείς να μεταχειριστείς, δηλαδή την υπέροχη δυνατότητα καθενός μας να προσδίδει κάποια σημασία στη ζωή του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:41:43]