Δευτέρα 29 Μαΐου 18:15      13°-26° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εν οίδα, ότι ουδέν χαμπάριασα

Εν οίδα, ότι ουδέν χαμπάριασα



Από σήμερα, πρέπει να πληρώνει κανείς στο κέντρο της Πάτρας για να σταθμεύσει στα σεσημασμένα πλαίσια των οδών. Αλλά και αν δεν πληρώνει, δεν θα έχει συνέπειες. Θα παίρνει μια ειδοποίηση που θα του εξηγεί ότι πάρκαρε σε χώρο όπου η στάθμευση επιτρέπεται για μέχρι μία ή δύο ώρες, ανάλογα τη θέση, και χρεώνεται για 0,30 λεπτά ανά ώρα. Τόσο ήταν το παλιό εκατοστάρικο. (Ασχετο, αλλά ακόμα και σήμερα οι παλιότεροι κάνουν αναγωγή των ποσών σε δραχμές, για να καταλαβαίνουν καλύτερα την τάξη του μεγέθους, μόνο που έχουν ξεχάσει πια ποιός ήταν ο μισθός τους σε δραχμές, οπότε χαράμι πάει η αναγωγή).
Αλλά γιατί να πληρώνεις, αφού δεν προβλέπεται σε αυτή τη φάση πρόστιμο στους παραβάτες; Τριάντα λεπτά δεν είναι αιτία χρεοκοπίας (αν και κάποιοι δεν έχουν ούτε αυτά), αλλά δεν είναι και παιχνίδι. Υπάρχει κόσμος που θέλει να είναι νομοταγής (ή που δεν θέλει να μην είναι) αλλά δεν του καλαρέσει να πιάνεται αφελής. Οι περίοδοι χάριτος ακυρώνουν τα νέα μέτρα.
Επιπλέον, ακούγεται σπάνιο να προηγείται η εφαρμογή ενός μέτρου από την ενημέρωση γι' αυτό. Αυτό που έχει γίνει από τον Δήμο δεν είναι ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας για ένα καινούργιο σύστημα. Μια συνέντευξη τύπου και μερικά ρεπορτάζ με πρωτοβουλία των ανθρώπων του Τύπου σε χρονική ακτίνα μηνών δεν αποτελεί οργανωμένη εκστρατεία πληροφόρησης. Ούτε βέβαια αποτελούν εργαλείο πληροφόρησης τα ενημερωτικά σημειώματα, σε παρμπρίζ χρηστών που μπορεί να έκαναν ευκαιριακή κάθοδο στο κέντρο.
Υπάρχει βέβαια η τέλεια λύση, αυτή που εφαρμόζει το Υπουργείο Οικονομικών. Το οποίο κινείται στην αρχή "είσαι υποχρεωμένος να ξέρεις, άρα φρόντιζε να μαθαίνεις". Και αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο οι ηλικιωμένοι δεν χάνουν λεπτό από τα δελτία ειδήσεων. Φοβούνται ότι κάτι θα αλλάξει πάλι με τα Ε9 ή θα θεσπιστεί κάποιο τέλος και θα τους διαφύγει η πληροφορία, με κίνδυνο να τους κατασχεθεί η σύνταξη ή να τους δημευθεί η περιουσία. Ετσι και με τη στάθμευση: Παρκάρει ο άλλος, τρώει την κλήση, τρέχει να δει τι γίνεται. Θα έκανε καλό και στον Τύπο αυτό. Να μάθει ο κόσμος ότι αν δεν παρακολουθεί τα ΜΜΕ της πόλης του, αυτό μπορεί να έχει και συνέπειες.
Είναι κι αυτό μια πτυχή της τοπικής ζωής. Κάποιες χιλιάδες συμπολίτες που ποτέ δεν ξέρουν ότι υπάρχει μαραθώνιος δρόμος, λαμπαδηδρομία, μέρα χωρίς αυτοκίνητο, λιτανεία, πολιτική συγκέντρωση, γιατί "δεν μας το έχει πει κανείς".
Και άρα είναι ένα ερώτημα: Πώς να ρυθμίσεις τις λειτουργίες ενός πολεοδομικού συγκροτήματος εάν έχεις πληθυσμό με νοοτροπία κατοίκου και ενοίκου, αλλά όχι πολίτη. Ενα στοιχείο που προσδιορίζει ένα άτομο με αστική ταυτότητα και με αίσθηση ότι ανήκει σε μια συντεταγμένη κοινότητα, είναι το ενδιαφέρον για τα κοινά όπως αυτά καθρεπτίζονται στην εναλλασσόμενη ατζέντα του τύπου.
Περίπου όπως στα χωριά. Οταν η καμπάνα χτυπούσε, οι χωρικοί αισθάνονταν υποχρεωμένοι να πάνε να ενημερωθούν για την αιτία. Ηταν δύσκολο να μετέχεις στην τοπική ζωή αποκομμένος από πληροφόρηση για τα μικρά και τα μεγάλα της. Σήμερα, στις πόλεις, το "α, εγώ δεν ξέρω τίποτα", έχει γίνει ψωμοτύρι. Εκφέρεται θυμωμένα κιόλας, λες και το σύστημα οφείλει να σου τηλεφωνεί εξατομικευμένα και να σε κατατοπίζει προσωπικά. Φυσιολογικό. Το "δεν διαβάζω εφημερίδα", όπως παλιά το "δεν παρακολουθώ κουλτουριάρικες ταινίες", εκφέρεται σαν θριαμβολογία, με περηφάνεια, σαν τεκμήριο ανωτερότητας.
Αλλά βέβαια και γι' αυτό, όπως και για όλα τα υπόλοιπα, φταίνε οι δημοσιογράφοι και όχι ο νομιμοποιημένος μικροαστισμός που καθαγιάστηκε μια εικοσαετία τώρα από τα μαζικά ΜΜΕ. Δημοκρατία είναι, κατ' αρχάς, όχι απλώς να αποδέχεσαι τις μαζικές τάσεις αλλά να τύπτεσαι εάν δεν τις συμμερίζεσαι .



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [18:15:43]