Σάββατο 25 Μαρτίου 11:44      7°-19° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το νησί των θησαυρών

Το νησί των θησαυρών



Στην Ελλάδα ευκολότερα μπορείς να δεις να παραπέμπεται σε δίκη εκείνος που υπολογίζει τα ελλείμματα, παρά εκείνοι που τα παράγουν. Είναι πολύ λογικό: Και στην ιατρική διώκεται κάποιος για ενδεχόμενη λάθος διάγνωση, η οποία ταλαιπώρησε ασθενή υπέρ το δέον ή και σε εσφαλμένη κατεύθυνση (πήγα για ένα σφράγισμα και μου έκοψε το πόδι).
Από την άλλη, η δημιουργία των ελλειμμάτων είναι πολυάνθρωπη παραγωγή. Δεν είναι μόνον εκείνοι που προβαίνουν στις αποφάσεις ή εκείνοι που δαπανούν τους πόρους, είναι και εκείνοι που ζητούν περαιτέρω δαπάνες, και μάλιστα επιτακτικά. Χρόνια τώρα (ακόμα και τώρα, φυσικά) όλη η Ελλάδα ζητούσε κονδύλια και προσλήψεις. Αυτό ήταν φυσιολογικό, από τη στιγμή που δεν υπήρχαν άλλες πηγές για να χρηματοδοτήσουν την απασχόληση στην επιθυμητή έκταση. Μαζί τα δαπανήσαμε, επομένως. Αυτή η διατύπωση είναι κυριολεκτικώς ορθότερη αλλά και αισθητικά-ηθικά πιο εύστοχη. Οχι η άλλη, η χοντροκομμένη.
Για την υπόθεση του υπολογισμού των δημοσίων οικονομικών μας, έχει γίνει μεγάλος ντόρος. Φαίνεται ότι καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο υπολογισμός των ελλειμμάτων προκάλεσε την καταστροφή. Πέρασε πολύς χρόνος, και προκαλούνται διαθλάσεις στον τρόπο με τον οποίο η πραγματικότητα καταχωρείται στον εγκέφαλό μας ως ανάμνηση.
Πλανώμαστε, συνεπώς, όσοι πιστεύαμε όλον αυτόν τον καιρό ότι η καταστροφή επήλθε επειδή αδυνατούσαμε να βρούμε δανειστές με βατά επιτόκια.
Τα επιτόκια- έτσι νομίζαμε- ήταν ιλιγγιώδη, και αυτό- έτσι καταλήξαμε να πιστεύουμε- θα οδηγούσε μια μαθηματική ακρίβεια σε ταχεία- εικάσαμε- χρεοκοπία, αφού σε λίγες εβδομάδες- είχαμε στρεβλά συμπεράνει- δεν θα μπορούσαμε να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, παρά μόνο μπουκάροντας στην αποθήκη διαθεσίμων της Τραπέζης της Ελλάδος, οπότε θα ξεμέναμε από διαθέσιμα, από δανεικά, από χώρα και από Τράπεζα Ελλάδος.
Χτυπήσαμε λοιπόν την πόρτα των ξένων δυνάμεων μόνοι μας, ζητήσαμε κάλυψη. Εκείνοι αφ' ενός επειδή η προσφορά των Ελλήνων στον πολιτισμό ήταν (και είναι) πελώρια, αφ' ετέρου επειδή μια δική μας κατάρρευση θα συμπαρέσυρε τις δικές τους τράπεζες και οικονομίες, συμφώνησαν να μας διαθέτουν λεφτά μέχρις ότου μπορέσουμε να δανειζόμαστε μόνοι με ευχέρεια. Για να γίνει αυτό, όμως, και για να διασφαλιστεί η αποπληρωμή των δανείων μας, απαίτησαν να ισχύσουν ορισμένοι όροι στην κατεύθυνση μιας ανελαστικής, ταχείας, αυστηρής και μάλλον εξουθενωτικής ανασυγκρότησης. Αξίωσαν μάλιστα, και πέτυχαν, να επιτηρούν απ' ευθείας την τήρηση των όρων αυτών.
Συνεπώς από τότε χρονολογείται η ανάμειξη των ξένων δυνάμεων στα εσωτερικά μας, και δεν συνέβη τώρα για πρώτη φορά, όπως διαπίστωσε ενοχλημένος ο Πρόεδρος της Βουλής, καταλογίζοντας ωμότητα στην παρέμβαση της Κομισιόν για τη δίωξη του στελέχους που υπολόγισε τα οικονομικά μας.
Θεωρώντας ότι ο σφαλερός αυτός υπολογισμός ήταν αιτία του κακού, ουσιαστικά δηλώνουμε πως δεν σκοπεύαμε να πάρουμε μέτρα εξορθολογισμού του διοικητικού και οικονομικού μας μοντέλου σαν κι αυτά που έχουμε πάρει. Θα παίρναμε άλλα, τα οποία μπορεί και να ήταν συμβατά με τα προγράμματα τύπου Ζαππείων (ανάπτυξη) και Θεσσαλονίκης (να δώσουν εκείνοι που κλέψανε) , που παρουσιάζονταν στους έλληνες πολίτες ως βατά και βιώσιμα, αλλά δεν κατέστη δυνατόν να εφαρμοστούν ούτε κατ' ένα λέπι, επειδή έχουμε αναλάβει άλλες δεσμεύσεις, συνεπεία εκείνης της σφαλερής μέτρησης των ελλειμμάτων.
Διότι το σχέδιο ήταν, όπως όλο το πεζοδρόμιο και οι συμπατριώτες πεζοδρομιακής αντιλήψεως είχαν κατανοήσει, να μας τυλίξουν, να μας ελέγξουν, να μας αρπάξουν την περιουσία, ρευστή, αέρια και στερεά, και να μας καθυποτάξουν. Η Ευρώπη είναι μια ήπειρος πειρατών (Μόργκαν, Φράνσις Ντρέικ, Κοκκινογένης, Τζόν Σίλβερ) η οποία καιροφυλακτούσε σε βάρος μας επί δυο αιώνες. Μέχρι που ήρθε ο λάθος υπολογισμός των ελλειμμάτων και μπήκαμε στην ανάγκη τους. Είναι άλλωστε γνωστό ότι εμείς μόνο από κερκόπορτες μπορούμε να πιαστούμε, αντιθέτως προς τα λοιπά έξυπνα πουλιά που πιάνονται από τη μύτη.
Συνεπώς, ουλίτιδα είχαμε, και μας έκοψαν το πόδι, αντί αυτού που επιδιώκαμε εμείς, να βγάζουμε τα μάτια μας, δηλαδή, αλλά με αναισθησία.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:44:31]