Τετάρτη 26 Ιουλίου 13:44      17°-30° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι άνθρωποι που χάσαμε, αυτοί που κερδίσαμε

Οι άνθρωποι που χάσαμε, αυτοί που κερδίσαμε



«Χρειαζόμαστε Πατρινούς των ιδεών και της ουσίας» σημείωνε εύστοχα η εφημερίδα που κρατάτε στα χέρια σας στο προχθεσινό κύριο άρθρο της, με αφορμή την οδυνηρή απώλεια του Παναγιώτη Ραμπαβίλα. Και στην οποία ήρθε να προστεθεί ακόμη μία σημαντική, αυτή της Μαρίας Καρέλα.
Είναι προφανές ότι, όταν φεύγουν από τη ζωή επιφανείς συμπολίτες που διέπρεψαν στον επαγγελματικό τους τομέα και συνεισέφεραν ποικιλοτρόπως στα κοινά, αποκομίζουμε τη δικαιολογημένη αίσθηση ότι η τοπική κοινωνία γίνεται φτωχότερη, θεωρώντας ότι αφήνουν πίσω τους ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Ο Σαρλ Ντε Γκώλ είχε πει κάποτε ότι «τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αναντικατάστατους», θέλοντας να δείξει πολύ απλά ότι ουδείς είναι αναντικατάστατος. Ενδεχομένως αυτή να είναι μια από τις πιο σοφές κουβέντες που έχουν ειπωθεί.
Μια βόλτα στο Α' Νεκροταφείο της πόλης, όπου είναι θαμμένοι αυτοί που έγραψαν μεγάλο μέρος της ιστορίας της Πάτρας με τα έργα τους και την εν γένει προσφορά τους, αποδεικνύει του λόγου το αληθές.
Οπως η φύση απεχθάνεται το κενό, έτσι κατ' επέκταση και η ζωή δεν τα πάει καλά μαζί του και σπεύδει να το καλύψει όπου παρουσιάζεται. Ισως με τον ίδιο τρόπο, ίσως με κάποιον άλλο, αλλά το καλύπτει.
Κάθε πόλη χάνει και κερδίζει ανθρώπους. Η Πάτρα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει την εξαίρεση του κανόνα. Αλλωστε, ο πληθυσμός της είναι σε μεγάλο βαθμό ανομοιογενής, υπό την έννοια ότι η πλειοψηφία του έλκει την καταγωγή της από άλλα μέρη.
Αναμενόμενο αυτό, από τη στιγμή που η πόλη δέχθηκε από τα τέλη του 19ου αιώνα σημαντικές προσμίξεις, κυρίως από τα Ιόνια Νησιά, όταν η εσωτερική μετανάστευση επικεντρώθηκε στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Και αργότερα, από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όταν ξεκίνησε η λειτουργία του Πανεπιστημίου Πατρών, χιλιάδες νέοι άνθρωποι ήλθαν σ' αυτήν στο πέρασμα των χρόνων.
Ουκ ολίγοι απ' αυτούς μετά από την ολοκλήρωση των σπουδών τους παρέμειναν εδώ, «ρίζωσαν» στην πόλη. Παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένειες και «πολιτογραφήθηκαν» Πατρινοί.
Και κοντά σ' αυτούς και αρκετοί άλλοι που από ένα συναπάντημα της τύχης βρέθηκαν στην Πάτρα και την επέλεξαν για τόπο διαμονής τους, που την αγάπησαν πραγματικά και ρίχτηκαν στη δική τους μάχη για να την κάνουν καλύτερη, είτε μέσα από τη δουλειά τους είτε συμμετέχοντας στον στίβο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Η περίπτωση του σημερινού δημάρχου Πατρέων, του Κώστα Πελετίδη, είναι ενδεικτική.
Βέβαια, όλα αυτά τα χρόνια η αχαϊκή πρωτεύουσα έχασε και ανθρώπους, και όχι μόνο λόγω της αναπόφευκτης φυγής τους από τη ζωή.
Πολλοί ήταν αυτοί που εγκαταστάθηκαν σε άλλες πόλεις ή και σε άλλες χώρες, επίσης λόγω σπουδών και επαγγελματικού προσανατολισμού.
Και στις μέρες μας, εκατοντάδες είναι τα Πατρινόπουλα που ήδη έχουν πάρει τον δρόμο της ξενιτιάς, θύματα μιας αδυσώπητης κρίσης που δεν λέει να τελειώσει.
Μεταξύ μας, αυτή κι αν είναι μια μεγάλη και δυσαναπλήρωτη απώλεια…








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:44:58]