Σάββατο 25 Μαρτίου 06:05      7°-19° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μόλις 100 χιλιόμετρα απ

Μόλις 100 χιλιόμετρα απ' την Πάτρα



Οι Ολυμπιακοί του Ρίο - σήμερα στις δυο τα ξημερώματα ήταν προγραμματισμένη η Τελετή Εναρξης- θυμίζουν κάτι από Ελλάδα.
Η διεθνής αθλητική κοινότητα εξακολουθεί να δυσπιστεί αν τελικά οι Βραζιλιάνοι θα καταφέρουν να αντεπεξέλθουν στο οργανωτικό βάρος της κορυφαίας διοργάνωσης παγκοσμίως.
Οπως ακριβώς δυσπιστούσε ο Ρογκ και οι επιτελείς του λίγες μέρες πριν αρχίσουν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας. Τρεις εβδομάδες μετά η ΔΟΕ μιλούσε για τους καλύτερους Αγώνες που διοργανώθηκαν έβερ…
Ομως, οι ομοιότητες δεν σταματούν εδώ. Μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης στην Βραζιλία αναθεματίζει την ανάληψη των Αγώνων ως μια παρανοϊκή πολιτική επιλογή που θα καταβαραθρώσει την ήδη ασθμαίνουσα οικονομία της χώρας και θα διογκώσει την φτώχεια.
Στην Ελλάδα αυτό συνέβη με χρονοκαθυστέρηση μιας και το καλοκαίρι του 2004 όλη η χώρα ανέπνεε σ' ένα κύμα περηφάνιας και εθνικής ανάτασης.
Και μόνο όταν ξέσπασε η δημοσιονομική καταιγίδα οι Ολυμπιακοί Αγώνες μπήκαν στο κάδρο της καταδίκης, ως βάρος επαχθές για τους ώμους μας. Αλλά και ως άλλοθι μέρους της πολιτικής τάξης όταν βιαστικά προσπαθούσε να βρει συντετμημένη και ευθεία απάντηση στο γιατί φτάσαμε ως εδώ.
Βάρος αλλά και ευκαιρία. Και η Αθήνα, η Ελλάδα απέτυχαν παταγωδώς να εξαργυρώσουν την επιταγή που άφησε πίσω του το 2004 - όπως, ομοίως, απέτυχε και η Πάτρα να εκμεταλλευτεί την Πολιτιστική του 2006.
Αλλωστε, οι Αγώνες δεν τελειώνουν όταν σβήνουν τα φώτα τους στις πόλεις που τους φιλοξενούν. Μάλλον τότε αρχίζουν.
Το παράδειγμα της Βαρκελώνης είναι εμβληματικό. Ως η πόλη που επισκίασε σε τουριστική δημοφιλία και οικονομική ανάπτυξη το Παρίσι, το Λονδίνο και την Ρώμη, μπαίνοντας σε διάδρομο απογείωσης μετά τους Ολυμπιακούς του 1992.
Και νωρίτερα, το Μόντρεαλ του Καναδά. Χάρη στους Αγώνες του 1976 η πόλη μετεβλήθη σε ισχυρό οικονομικό, πολιτιστικό και τουριστικό κέντρο της βόρειας Αμερικής, βελτιώνοντας κατακόρυφα την ποιότητα ζωής των τεσσάρων εκατομμυρίων πολιτών της. Οπως και η Ατλάντα το 1996.
Ακόμα και η Κίνα, με τους Αγώνες του Πεκίνου, δήλωσε στην υφήλιο την οικονομική της υπεροχή και τον πολιτισμικό της πλούτο. Και μαζί άρχισε να δέχεται εκατομμύρια τουρίστες που, μετά τους Αγώνες του 2008, έπαψαν να την βλέπουν με επιφύλαξη.
Αναρίθμητα παραδείγματα με εξαίρεση, φυσικά, την Αθήνα. Που δεν κατάφερε να επενδύσει στην επιτυχία των Αγώνων και αντί, μετά το 2004, να συμπαρασύρει την χώρα σε μια τροχιά οικονομικής ανόδου, επέλεξε την οδό της συνήθους ελληνικής αβελτηρίας.
Αυτές τις μέρες θα ξαναθυμηθούμε πόσο σπουδαίο αθλητικό, πολιτιστικό και οικονομικό γεγονός είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες που γεννήθηκαν 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας.
Οποιαδήποτε άλλη χώρα, του μεγέθους της Ελλάδας, είχε μια τέτοια παρακαταθήκη δεν θα υποχρεούνταν ποτέ να κόψει μισθούς και συντάξεις. Θα είχε επενδύσει στην παγκόσμια αναγνωρισιμότητα του «προϊόντος». Και συνεχώς θα κέρδιζε. Εμείς;





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:05:01]