Σάββατο 21 Ιανουαρίου 04:22      4°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κατά τη Σία, «υπάρχουν και χειρότερα»

Κατά τη Σία, «υπάρχουν και χειρότερα»



«Προτιμώ τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στη Γαλλία, τη Γερμανία και αλλού στην Ευρώπη. Ξαφνικά μάς πειράξανε οι καταλήψεις;» δήλωσε με έμφαση στον ΣΚΑΪ η αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας Σία Αναγνωστοπούλου.
Σωστή, από μια άποψη. Εδώ κυβέρνηση της Αριστεράς κόβει μαχαίρι τις συντάξεις (και όπου να 'ναι και τους μισθούς) στις καταλήψεις θα κολλήσει τώρα; Αλλωστε αυτές πρέπει να υπάρχουν για να λειτουργούν σαν ιδεολογικοπολιτικό άλλοθι για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ομολογώ πάντως ότι αδυνατώ να αντιληφθώ το σκεπτικό της συντοπίτισσας υπουργού και να την ακολουθήσω στη συλλογιστική της.
Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ως αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας θα έπρεπε να κάνει το αυτονόητο, καταδικάζοντας την κατάληψη ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος. Αυτό ήταν το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει.
Εάν την ίδια δεν την ενοχλεί το γεγονός ότι το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης τελούσε επί μακρόν υπό κατάληψη, λυπάμαι αλλά υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα, το οποίο συναρτάται με τη θεσμική θέση που κατέχει, τη σημασία της οποίας δείχνει να μην αντιλαμβάνεται.
Πώς είναι δυνατόν κοτζάμ αναπληρώτρια υπουργός Παιδείας να δικαιολογεί τις καταλήψεις δημοσίων χώρων, ακόμη και πανεπιστημίων, με το σκεπτικό «υπάρχουν και χειρότερα»;
Με βαρύ βιογραφικό σπουδών και με μεγάλο μορφωτικό επίπεδο, η κυρία Αναγνωστοπούλου θα τα έβρισκε σκούρα εάν είχε απέναντι της ένα μέσο πολίτη που θα της έλεγε ότι δεν θα πέρναγε ούτε σαν σκέψη από το μυαλό των διαμαρτυρόμενων καταληψιών από τη Μεγάλη Βρετανία, την Ελβετία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που κατέλαβαν με άνεση το ΑΠΘ, να επιχειρούσαν κάτι ανάλογο στις χώρες τους. Προσθέτοντας ότι ήλθαν στην Ελλάδα με σκοπό να κάνουν πράγματα που στα δικά τους κράτη είναι αδιανόητα. Μήπως δεν είναι έτσι;
Αλλωστε, ως χώρα, προς τα έξω περνάμε σαφές μήνυμα: «Ελάτε να ασχημονήσετε εδώ, αν δεν σας αφήνουν στην πατρίδα σας». Κι αυτό, ονομάστηκε «No Border Αλληλέγγυοι».
Τολμά, για παράδειγμα, κανένας στη Μεγάλη Βρετανία, που θεωρείται πρότυπο στην ανώτατη εκπαίδευση, να κάνει κατάληψη πανεπιστημιακού ιδρύματος;
Πριν καν περνούσε την πύλη του πανεπιστημίου θα τον είχε περιλάβει η Σκότλαντ Γιάρντ με συνοπτικές διαδικασίες, πέραν του ότι την ασφάλεια των πανεπιστημίων ελέγχουν σεκιούριτι.
Η κυρία Αναγνωστοπούλου το ξέρει αυτό πολύ καλά, όπως το ξέρουν και όσοι από τον χώρο της Αριστεράς (εφόσον έχουν την οικονομική δυνατότητα) εμπιστεύονται τη Γηραιά Αλβιόνα για τις πανεπιστημιακές σπουδές των παιδιών τους. Τυχαίο;
Ομως, το θέμα μας δεν είναι η Μεγάλη Βρετανία, αλλά η Ελλάδα στην οποία τα πανεπιστήμια είναι ξέφραγα αμπέλια και οι καταλήψεις τόσο αυτών όσο και άλλων δημοσίων χώρων αντιμετωπίζονται σαν ένα φυσιολογικό φαινόμενο, ακόμη και από κυβερνητικά στελέχη!
Επομένως, ποιος είπε ότι η κρίση που διανύουμε είναι μόνο οικονομική; Είναι και μια βαθύτατα πολιτική και πολιτισμική κρίση. Δεν έχουμε πιάσει απλώς τον πάτο του βαρελιού. Τον ξύνουμε και κοντεύουμε να τον φάμε κι αυτόν.
Και μετά, τα βάζουμε με την κακομοιριά μας γιατί δεν είμαστε και δεν πρόκειται να γίνουμε ποτέ μια κανονική χώρα….




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:22:38]