Τρίτη 17 Ιανουαρίου 09:07      3°-10° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 Τα Ψηλαλώνια, η Παναχαϊκή και οι μπουλντόζες

Τα Ψηλαλώνια, η Παναχαϊκή και οι μπουλντόζες



Αλήθεια, πόσοι Πατρινοί γνωρίζαμε ότι στο κάτω μέρος της πλατείας Βουδ, στην αρχή της οδού Γ. Ολυμπίου, έως τις αρχές της δεκαετίας του '60 δέσποζε η έπαυλη του Αγγλου σταφιδέμπορου απ' τον οποίο πήρε το όνομά της η περιοχή;
Στο ίδιο σημείο σήμερα, μια τυπική τριώροφη οικοδομή πατά στις βάσεις των αρχαίων αγαλμάτων και προτομών που είχε τοποθετήσει στην αυλή του ο Θωμάς Βουδ.
Και να, κοίτα εδώ, μας λέει το πρωί του Σαββάτου ο Δημήτρης Ασπρος, διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Data Rc. Μας δείχνει την κορυφή της οδού Γούναρη, πριν του Τσολιά, εκεί που άλλοτε εκτεινόταν μια πλατιά γέφυρα και κάτω της ένας χείμαρρος με αφετηρία τα Σύνορα.
Σημάδια της γέφυρας υπάρχουν ως σήμερα, κοντά στην οδό Κ. Παλαιολόγου. Μόνο που όσοι πεζοπορούμε ή οδηγούμε και περνάμε συχνά από εκεί δεν γνωρίζουμε την ιστορία τους. Οπως δεν γνωρίζουμε την ιστορία πολλών σημείων αυτής της πόλης.
«Τι είχαμε, τι χάσαμε» ήταν το περασμένο Σάββατο ο τίτλος του δεύτερου μέρους των «Επιλογών» της «Πελοποννήσου» - σε επιμέλεια Τάσσου Σταθόπουλου- για τα αρχιτεκτονικά κομψοτεχνήματα της πόλης που ισοπεδώθηκαν κάτω απ' τη βάρβαρη και άναρχη επέλαση της κακογουστιάς των πολυκατοικιών.
Μια έκδοση με σπάνιες φωτογραφίες, με συγκρίσεις του τότε και του τώρα, με ιστορικά στοιχεία και ένα βαθύ αίσθημα μελαγχολίας για την Πάτρα και την ιστορία που κατεδαφίσαμε.
Στο εξώφυλλο, η θρυλική έπαυλη Βουρλούμη, στην γωνία Αθανασίου Διάκου και Ψηλαλωνίων, με τα δώδεκα αγάλματα των θεών του Ολύμπου στην οροφή της και τη σκαλιστή μαρμάρινη είσοδο της, αντίγραφο της εισόδου του Ερεχθείου.
Το οίκημα, όταν κατεδαφίστηκε, ανήκε στην Παναχαϊκή. Η ομάδα δεν μπορούσε να το συντηρήσει και, έτσι, ο λίβας της αντιπαροχής το συμπαρέσυρε. Στη σημερινή πολυκατοικία η ερασιτεχνική Παναχαϊκή είναι ιδιοκτήτρια ενός μαγαζιού (καφετέρια) και λίγων διαμερισμάτων.
Δεκάδες τέτοιες ιστορίες παρήλασαν στις σελίδες των «Επιλογών» της «Πελοποννήσου», για να μας δείξουν ότι η εξέλιξη συχνά δεν ισούται με την πρόοδο. Το αύριο δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ότι είναι καλύτερο απ' το χθες, όσο κι αν έχει αναγορευθεί σε πολιτικό και κοινωνικό διακύβευμα στο οποίο άπαντες ομνύουν.
Μελαγχολία, λοιπόν, αναμεμειγμένη με θυμό για την Πάτρα που χάθηκε, θυσιάζοντας την αρχοντιά και την φινέτσα της στο όνομα της φτηνής στέγης, του ασανσέρ και του λουτροκαμπινέ.
Η έρευνα του Τάσσου Σταθόπουλου δεν είναι ιστορία. Είναι διδαχή και υπενθύμιση. Είναι ένας ηχηρός συναγερμός ώστε στην νέα εποχή κρίσης και ανάγκης, αυτή που διανύουμε, να μην συμβιβαστούμε με πλάγιες εκπτώσεις και παραχωρήσεις στην διατήρηση της απομείνασας αρχιτεκτονικής μας κληρονομιάς.
Η Πάτρα -όπως και το Αίγιο- θα μπορούσαν να είναι σήμερα ένα ζωντανό αρχιτεκτονικό μουσείο με πανευρωπαϊκή αναφορά. Δεν είναι, όμως. Γιατί όταν έμπαιναν μπρος οι μπουλντόζες δεν ξέραμε τι καταστρέφαμε.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [09:07:17]