Παρασκευή 24 Μαρτίου 19:59      9°-23° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο θυμόσοφος του τοίχου στο Ωδείο

Ο θυμόσοφος του τοίχου στο Ωδείο



Σ' έναν τοίχο της οδού Αγίου Γεωργίου, κοντά στο Αρχαίο Ωδείο, ένας θυμόσοφος του δρόμου έχει γράψει με μαύρο σπρέι ότι το συνηθισμένο δεν σημαίνει ότι είναι και φυσιολογικό.
Και έτσι είναι. Το ότι κανείς εξοικειώνεται με μια πραγματικότητα, συνήθως ζοφερή, κακόγουστη και γκρίζα δεν έπεται ότι η πραγματικότητα παύει να ενοχλεί, να προσβάλλει την αισθητική, την ζωή, την καθημερινότητα μας.
Παράδειγμα. Ο ίδιος δρόμος, η Αγίου Γεωργίου, στο πάνω πεζοδρόμιο της -από την Αγίου Νικολάου έως την πλατεία- αναδίδει μια εικόνα βαριάς εγκατάλειψης. Ξερά χόρτα, σκουπίδια, σκόνη, χώμα και, βεβαίως, μονίμως παρκαρισμένα ΙΧ πάνω στην κίτρινη διαγράμμιση.
Η ίδια εικόνα, αν όχι χειρότερη, και στις Σκάλες Αγίου Νικολάου, σ' ένα σημείο της Πάτρας εμβληματικό που, εν τούτοις, σπανίως συναντά μιας κάποιας μορφής φροντίδα και συντήρηση.
Συνηθισμένη πραγματικότητα, λοιπόν. Ομως, καθόλου φυσιολογική, καθόλου αποδεκτή ή συμβατή με το κέντρο μιας μεγάλης πόλης οι κάτοικοι της οποίας πληρώνουν τέλη και φόρους περιμένοντας αντίκρισμα.
Χωρίς να σημαίνει ότι πολλοί εξ ημών δεν είμαστε εξίσου υπαίτιοι για την γκρίζα εικόνα της Πάτρας σε πολλά σημεία της.
Ενα άλλο παράδειγμα. Σκάλες Γεροκωστοπούλου, αργά την νύχτα Κυριακής. Πεταμένα μπουκάλια μπίρας, τσαλακωμένα αλουμινένια κουτάκια, αφημένα προφανώς από τους νεολαίους που κατά τα λοιπά δίνουν ζωή, παλμό και ένταση στις Σκάλες.
Άλλη μια συνηθισμένη κατάσταση, όχι όμως φυσιολογική. Και ένα σημάδι αποθάρρυνσης. Η νεολαία που διαρρηγνύει τα ιμάτια της ζητώντας άλλες κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές, έναν καλύτερο και περισσότερο υπεύθυνο κόσμο, στο τέλος της βραδιάς και της συζήτησης αφήνει το σκουπιδομάνι της πίσω, μιμούμενη όσους πυρετωδώς κατακεραυνώνει.
Προφανώς, στα αμφιθέατρα ή στις τάξεις των Λυκείων κανείς δεν μπήκε στον κόπο να εξηγήσει ότι η φροντίδα του δημόσιου χώρου είναι κουλτούρα, είναι πολιτισμός και πολιτική πράξη.
Ναι, ο δήμος έχει πελώρια ευθύνη για την αφρόντιστη πόλη. Για τα βρώμικα και αποκρουστικά σημεία της. Για το κοκτέιλ δυσοσμίας που συναντά σε κάθε δεύτερο βήμα του ο τολμηρός περιπατητής.
Εχει την ευθύνη που του αναλογεί για τις απεριποίητες γωνιές, για τις φυλλωσιές που κρύβουν τα φανάρια, για τις συνηθισμένες - όχι φυσιολογικές- δυσαρμονίες στην εικόνα της πόλης.
Ομως, την ίδια ευθύνη έχει και ο μεσόκοπος ταξιτζής που προχθές την νύχτα, λίγο πριν τις έντεκα, με κλαρίνα στο διαπασών, σταμάτησε στην Αγίου Ανδρέου και Τσαμαδού και άδειασε στο ρείθρο του πεζοδρομίου το γεμάτο τασάκι του. Μισό βήμα απ' τον κάδο απορριμμάτων.
Λεπτομέρεια. Δέκα λεπτά πριν είχε περάσει απ' το σημείο η σκούπα του δήμου με τρεις υπαλλήλους.
Ο θυμόσοφος του τοίχου είχε δίκιο. Το συνηθισμένο δεν είναι φυσιολογικό. Κι αν συνηθίσαμε μια πόλη, μια ζωή, μια καθημερινότητα γεμάτη σκουπίδια και ανορθογραφίες, δεν σημαίνει ότι η εξοικείωση με το γκρίζο το κάνει φωτεινό.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [19:59:02]