Δευτέρα 27 Μαρτίου 03:51      9°-19° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μιας οκτάρας νιάτα

Μιας οκτάρας νιάτα



Ούτε ο Κων. Καραμανλής, ούτε ο Κώστας Καραμανλής, ούτε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ούτε ο Γιώργος. Αλλά ούτε και ο Κ. Σημίτης. Ούτε φυσικά ο Κώστας Μητσοτάκης. Κανείς τους δεν θα είχε διατελέσει πρωθυπουργός εάν ίσχυε η διάταξη που εισηγείται ο Α. Τσίπρας: Να κατοχυρωθεί συνταγματικά οκταετές όριο θητείας στο κοινοβούλιο. Ολοι τους έγιναν πρωθυπουργοί αφού είχαν διατελέσει οκτώ χρόνια βουλευτές, άρα δεν θα μπορούσαν να είναι υποψήφιοι για το κοινοβούλιο. Στη θέση τους θα είχαν γίνει άλλοι πρωθυπουργοί. Νεότεροι, ασφαλώς. Καλύτεροι; Εμπειρότεροι;
Η πρόταση Τσίπρα κολακεύει την παγιωμένη απαξιωτική άποψη που σοβεί στην κοινωνία για τους επαγγελματοποιημένους βουλευτές αλλά και για το βουλευτικό σώμα, εν συνόλω, ακόμα κι αν πρόκειται για πολύ φρέσκα εκλεγμένο μέλος του κοινοβουλίου. Η απαξίωση αυτή είναι καρπός πολλών διεργασιών, με καταλύτη ασφαλώς την κρίση. Υπάρχει όμως και μια δόση φθόνου για όσα θεωρούμε πως συνεπάγεται το αξίωμα: Αντιμισθία, προβολή, καλοζωισμός, αναρρίχηση στο κοινωνικό τζετ σετ, πρόσβαση σε εργαλεία που σε διασφαλίζουν στο διηνηκές. Τα αφορίζουμε λόγω δημοκρατικής ευαισθησίας και νομιμοφροσύνης ή θα επιθυμούσαμε να βουτήξουμε κι εμείς λίγο ψωμάκι σ' αυτή τη χύτρα;
Ούτως ή άλλως, με έναν περίεργο τρόπο, η απαξίωση αυτή στρέφεται επί της ουσίας εναντίον του ίδιου του κοινωνικού σώματος: Οι βουλευτές με την ψήφο τη δική μας εκλέγονται, δεν διορίζονται με ευνοιοκρατία. Αφού λοιπόν είμαστε σοφός και προικισμένος λαός, απλώς κομμάτι προδομένος, πώς γίνεται να αυταπατώμεθα και να εξαπατώμεθα συνέχεια ή να εκλέγουμε πρόσωπα χαμηλής στάθμης, επιρρεπή στη φαυλότητα και τον εκτροχιασμό;
Η πρόταση Τσίπρα έρχεται να νομιμοποιήσει την άποψη ότι η θητεία στο πολιτικό σύστημα εκμαυλίζει τους αιρετούς και δηλητηριάζει τη δημοκρατία. Ενδεχομένως ότι η ίδια η δημοκρατία είναι η Κίρκη, όπως προσομοίαζε ο Γώργιος Παπανδρέου το Παλάτι, που μεταμορφώνει τους λεβέντες ναύτες του Οδυσσέα σε χοίρους. Αντί, δηλαδή, ο πρωθυπουργός της χώρας να αντιτάξει στο ισοπεδωτικό αντι-συστημικό πνεύμα την αντίληψη ότι η Βουλή αποτελεί φάρο για την κοινωνία και εγγυητή των ελευθεριών, των δικαιωμάτων, των προοπτικών του λαού, έρχεται να την αντιμετωπίσει, με προληπτικές θεραπείες, σαν δυνητικό διαφθορείο συνειδήσεων.
Οχι πως ο κίνδυνος αυτός δεν καραδοκεί, ιδιαίτερα όταν η εξουσία και η ισχύς δίνουν τα όπλα και παρέχουν τους πειρασμούς να κατοχυρώνει κανείς οιονεί αυτονομήσεις και να κτίζει προσωπικά παρακράτη, σχετικοποιώντας ή παραβιάζοντας νόμους και ηθικές αρχές. Σ' αυτή την περίπτωση έχουν οι ηγεσίες την ευθύνη να απολακτίζουν τους αμαρτωλούς, με εξοστρακισμό ή απομόνωση, ώστε να θεραπεύονται οι ιστοί πριν προσβληθούν από αλλοιώσεις.
Ούτως ή άλλως, είναι αντίφαση να διακηρύσσεις ως στόχο τον περιορισμό του "αρχηγισμού" στις κυβερνήσεις και τα κόμματα εξουσίας, και ταυτόχρονα να παράγεις μια Βουλή άπειρων και κουμπωμένων μελών, τα οποία θα αποβάλλονται ακριβώς τη στιγμή κατά την οποία θα έχουν εξοικειωθεί εντελώς με το καθήκον τους και τις λειτουργίες του κοινοβουλίου, της εκτελεστικής εξουσίας, της διοίκησης και των θεσμών. Τότε θα λες, φύγε εσύ, να μπει ένας καινούργιος, που θα κάνουμε δύο χρόνια να ακούσουμε τη φωνή του. Τέτοιους θέλουμε. Να δεις τι έχουν να πάθουν οι αρχηγοί των κομμάτων. Θα κάνουν "Α" και θα πέφτει το κοινοβούλιο πρηνηδόν, λες και μπήκε ISIτζης με μπαζούκα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:51:22]