Κυριακή 23 Ιουλίου 21:33      23°-34° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο πιο καλός ο μαχητής

Ο πιο καλός ο μαχητής



Δεν θα τελειώναμε με τον εκλογικό νόμο. Εχουμε και συνταγματική αναθεώρηση. Διαβάσαμε τις προτάσεις που προωθεί για διαβούλευση ο πρωθυπουργός. Για να αξιολογήσεις μια θεραπεία, πρέπει να έχεις ξεκαθαρίσει ποιά είναι η ασθένεια.
Η γενικόλογη διατύπωση ότι οι αλλαγές αποσκοπούν σε καλύτερη λειτουργία της δημοκρατίας, δεν μας καλύπτει. Η λειτουργία της δημοκρατίας κατ' αρχάς είναι ζήτημα αγωγής και αντίληψης. Δεν είναι θέμα συντάγματος.
Είδαμε, για παράδειγμα, την πρόβλεψη αυξημένης πλειοψηφίας για την εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας. Είχε θεσπιστεί με σκοπό να υποχρεώνει το κυβερνητικό κόμμα να αναζητά συναινέσεις, ώστε να εκλέγεται Πρόεδρος ευρείας αποδοχής. Στην πράξη, το μέτρο αξιοποιήθηκε σε άλλη κατεύθυνση, κόντρα στη βούληση του συνταγματικού νομοθέτη, προκειμένου η αντιπολίτευση να προκαλεί εκλογές και να επισπεύδει εξελίξεις που θεωρούσε πως θα την ευνοούσαν.
Αλλά και πάλι η ασέβεια προς το πνεύμα του Συντάγματος τίθετο στην κρίση του λαού. Μπορούσε να καταδικάσει την πρόκληση εκλογών, μπορούσε να την επιβραβεύσει. Τελικός κριτής είναι πάντα ο λαός, ακόμα και αν οι επιλογές του δεν είναι οι καλύτερες. Οι εσφαλμένες επιλογές διορθώνονται με μια επόμενη ορθότερη επιλογή. Και αν ενδιαμέσως έχει προκληθεί ζημιά; Α, μην τα θέλουμε όλα δικά μας. Η ιστορία δεν παράγεται σε εργαστήριο, υπό συνθήκες αποστείρωσης, χωρίς τριβές και με ιδανικές θερμοκρασίες.
Σε κάθε περίπτωση, το πνεύμα που βλέπουμε να διατρέχει τις κινήσεις Τσίπρα είναι η σπουδή του να του αναγνωριστεί αυτό που του στέρησε η αναγκαστική του υποταγή στους δανειστές. Δηλαδή, η δημοκρατική του ταυτότητα και η μεταρρυθμιστική του πρόθεση, σε φιλολαϊκή κατεύθυνση. Η τελευταία περιλαμβάνει σε μεγάλη (αν όχι και αποκλειστική) την ικανοποίηση του δημοσίου αισθήματος.
Θεσμοθέτηση νέων κανόνων για την τέλεση αλλά και τον ρόλο των δημοψηφισμάτων, ας πούμε. Γνωρίζαμε ότι το δημοψήφισμα προβλέπεται από το σύνταγμα. Τώρα επιδιώκουμε να μπορεί να διοργανώνεται ευκολότερα και συχνότερα. Η πρόβλεψη αυτή εμπεριέχει το στοιχείο της κολακείας προς τον λαό. Ξεχνάμε ότι η λαϊκή επιταγή εξυπηρετείται με το σύστημα της αντιπροσώπευσης στο πρόσωπο της εκλεγμένης κυβέρνησης, την οποία επανεκλέγεις ή αντικαθιστάς στις κάλπες. Γιατί πρέπει να βασανίζουμε το θέμα με παράλληλα συστήματα που μπορεί να αποτελέσουν τροχοπέδη στην εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης πολιτικής; Εάν οι αποφάσεις στη ζωή καθοδηγούνταν αποκλειστικά από στιγμιαίες, μπορεί και επιπόλαιες παρορμήσεις, κανείς μας δεν θα πήγαινε στον οδοντογιατρό του. Κατά βάση, όμως, ξέρουμε ότι ορισμένα πράγματα πρέπει να γίνονται, κι ας είναι στενόχωρα. Εξ ου και οι εκλογές δεν γίνονται κάθε 15 μέρες, αλλά κάθε 4 χρόνια. Σκοπός είναι να αποκρυσταλλώνεται μια ώριμη αίσθηση για την πορεία των πραγμάτων και να κρίνεται νηφαλιότερα μια κατάσταση.
Η επιλογή Τσίπρα διακρίνεται από ένα πείσμα. Του είπαν ότι ήταν βαρύτατο σφάλμα το περυσινό δημοψήφισμα. Εκείνος μας λέει με τον τρόπο του ότι ήταν σωστό και ότι θα κάνει κι άλλα. Εδώ, προκύπτει ένα κομβικό ερώτημα. Η αριστερά ξεπήδησε από την ιστορική ανάγκη της υπεράσπισης των λαϊκών δυνάμεων. Συχνά βλέπουμε να υποκύπτει στον πειρασμό να αναφέρεται στον λαό με γνώμονα το μαζικό και όχι το ποιοτικό στοιχείο. Λιγότερο μας ενδιαφέρουν γιατί είναι οι πολίτες και περισσότερο γιατί είναι οι περισσότεροι. Στην περίπτωση αυτή διολισθαίνεις από τη θέση του αριστερού κινήματος σε εκείνη του δημοκόπου. Είναι πολιτικά συμφερότερο, αλλά όχι και πολύ αισθητικά ωραίο ούτε βέβαια και ωφέλιμο.
Ακούγαμε προ ημερών τον Πρωθυπουργό από το βήμα κάποιων εγκαινίων (και φυσικά θα μιλήσει σε εγκαίνια ένας πρωθυπουργός, όλοι θέλουν την ταύτιση με σαξες στόρι) να γκρινιάζει για τα οικονομικά και μιντιακά συμφέροντα που τον πολεμούν. Είναι ο δέκατος πρωθυπουργός που στήνει την καριέρα του πάνω σ' αυτό το σχήμα. Από έναν πολιτικό της αριστεράς, και δη νέον άνθρωπο, περιμένεις πια να ακούσεις μια καινούργια φράση, μια καινούργια ιδέα. Αλλά όχι. Παίζουμε το έργο "Ο καλός λαός, άρα ο καλός πολιτικός που τον εκπροσωπεί, και τα κακά συμφέροντα". Τα δημοψηφίσματα, η κατάργηση του νόμου που προστατεύει τους φαύλους υπουργούς, η εκλογή προέδρου από τον λαό. Αυτά. Και τίποτε άλλο. Αλλά και τι είχαμε δει που να μας κάνει να υποθέτουμε πως θα ήταν κάτι άλλο;



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:33:17]