Πέμπτη 23 Μαρτίου 06:28      6°-22° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι πνιγμοί στη θάλασσα

Οι πνιγμοί στη θάλασσα



Η θάλασσα μπορεί να σε δροσίσει. Μπορεί να σε γαληνέψει. Μπορεί να σε θρέψει. Αλλά και μπορεί να σε πνίξει. Το αυτό ισχύει με τα εκλογικά συστήματα. Εξαιρουμένων εκείνων που θεσπίστηκαν με σκοπό τη λαθροχειρία, η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα ενός εκλογικού συστήματος είναι ζήτημα συγκυριών και προαίρεσης. Αν η πανίδα των κομμάτων και των στελεχών είναι πλούσια, σφριγηλή, αξιόλογη, φερέγγυα, είναι πιθανόν (αλλά όχι σίγουρο) ότι μια κυβέρνηση συνεργασίας είναι μια συμφέρουσα περίπτωση για τη χώρα. Από την άλλη, μια κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί να είναι αποδοτική εάν όσοι την πλαισιώσουν, παρατάξεις και πρόσωπα, προτάσσουν το δημόσιο συμφέρον και δεν παγιδεύουν τις καταστάσεις και τις εξελίξεις με βάση ιδιοτελείς και εγωκεντρικές προτεραιότητες. Στην άλλη πλευρά του φεγγαριού: Μια κυβέρνηση ενός αυτοδύναμης πλειοψηφίας μπορεί να παρουσιάσει ροπή στην αλαζονία, τον εκφυλισμό, τη διαφθορά ή να προκαλέσει διπολισμούς που θα εγκλωβίσουν τα ζητήματα της χώρας στην παγίδα των υποχρεωτικών διαφωνιών, κάτι που στην Ελλάδα συνέβη σε πολλά λεπτά μέτωπα όπως στην παιδεία, αλλά όχι στην άμυνα, ίσως γιατί εκεί οι παίκτες σου ξεκαθαρίζουν πώς θα παίξεις για να μη σου τύχει κάποια εθνική στραβή, τύπου Κύπρος 1974. Μπορεί όμως μια μονοκομματική κυβέρνηση να είναι χαρισματική, ευέλικτη, παραγωγική.
Το ερώτημα ποιο εκλογικό σύστημα είναι το καλύτερο, δεν παίρνει απάντηση μονολεκτική. Μας οδηγεί σε ένα γενικότερο ερώτημα που αφορά τα κίνητρα όσων εμπλέκονται στα κοινά. Ούτως ή άλλως, αρκετή τερατογένεση προκαλεί η ίδια η λαικη βούληση, όπ δίδαξε η νωπή εμπειρία, ανεξαρτήτως από συστήματα. Και αυτό συμβαίνει σε περιόδους κρίσεων και θολούρας, όταν- αντί να να επικρατεί η νηφαλιότητα, η σωφροσύνη, το μέτρο- καθοδηγούν τις επιλογές μας ο οίστρος, το πάθος, το σύμπλεγμα. Οι παράμετροι αυτές συνέβαλαν κατά πολύ στη συγκρότηση του πολιτικού μας προσωπικού, τελευταία, αλλά και την πολιτεία του.
Καθώς όμως οι ηφαιστειογενείς εκπομπές καταλαγιάζουν, τον πρώτο λόγο παίρνουν οι δυνάμεις της ωριμότητας, της σύνεσης και της ευθύνης. Ο κυβερνοΣΥΡΙΖΑ είχε τα φόντα να μετεξελιχθεί σε έναν τέτοιο πολιτικό οργανισμό, δείχνει όμως, με τα διλήμματα που θέτει στα κόμματα και την κοινωνία, ότι προτιμά να λειτουργεί καιροσκοπικά. Μένει να δούμε εάν αυτό θα είναι πρόβλημα για τον ίδιον ή θα αποτελέσει πρόβλημα για τον τόπο. Ή και τα δύο. Δεν θα αργήσουμε καθόλου να το μάθουμε. Δεν θα έχει μπει καν το 2017. Είσαι στη θάλασσα. Ή θα επιπλεύσεις ή θα πνιγείς.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:28:01]