Πέμπτη 25 Μαΐου 11:48      13°-23° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καταλάβαμε τι δεν καταλάβαμε

Καταλάβαμε τι δεν καταλάβαμε



Του πήρε κάποια ώρα του συναδέλφου να μας εξηγήσει τι είναι αυτή η ιστορία με το εικονικό πόκεμον. Ελπίζουμε να είναι εικονικό, δηλαδή. Δεν ξέρεις τι γίνεται σήμερα. Πολλοί γύρω σου δείχνουν πραγματικοί, ενώ δεν είναι. Το καταλαβαίνεις στον καθρέφτη. Δεν έχουν είδωλο. Τα σώματά τους είναι περατά. Περνάει το χέρι σου από μέσα. Αλλο αν δεν το κάνεις, γιατί είναι αγενές.
Αλλά λέγαμε για τα πόκεμον. Του πήρε ώρα για να μας εξηγήσει. Δεν καταλάβαμε, αλλά καταλάβαμε τι δεν καταλάβαμε. Αυτό ήταν μια πρόοδος. Κατά το ρεπορτάζ, στην Πάτρα πάνω από 1200 άτομα δήλωσαν φίλοι του παιχνιδιού. Πόσοι ήσαν άραγε εκείνοι που μαζεύονταν στην παραλιακή και χορεύανε όλοι μαζί εκείνον τον χορό που είχε λανσάρει ένας παχουλός Κορεάτης; Υπάρχει κάτι κοινό σε αυτά. Πάντως, μη σε παραξενεύει. Δεν μπορείς να αποκηρύσσεις ένα παιχνίδι σαν παραλήρημα όταν εσύ ο ίδιος έχεις παίξει "Θανάση" σε καφενείο. Τα πράγματα σήμερα είναι πιο περίπλοκα, συνεπώς η εποχή θα απαντήσει με έναν πιο προχωρημένο τρόπο. Οι υπολογιστές εφοδιάζονται με δυνατότητες που τους επιτρέπουν να εντάσσουν μέσα στον κόσμο παράλληλους κόσμους. Γιατί να μην κάνεις χρήση των επιπλέον κόσμων; Σου μοιάζει αφύσικο, αλλά πιο αφύσικο είναι να αρνείσαι το αφύσικο αν το καλοσκεφτείς. Για τους νεότερους ανθρώπους που είναι εξοικειωμένοι με την τεχνολογία, όλα αυτά είναι πις οφ κέικ. Οι παλιότεροι θέλουν λίγη ώρα για να πάρουν μπροστά. Αλλά μη φανταστείς. Το πολύ να καταλάβουν τι τρέχει με τα πόκεμον. Αμα βγει κάποιο άλλο μαραφέτι, θα χρειαστεί να τους τα ξαναπείς από την αρχή. Δεν έχουμε μάθει τις δυνατότητες που έχει το τηλέφωνό μας, γιατί αρνούμαστε να μάθουμε να τις χρειαζόμαστε. Μας αρκεί η ανάγκη των δικών μας περιττών.
Περισσότεροι κόσμοι, λοιπόν. Τι καλύτερο; Η τεχνολογία σου δίνει την ευκαιρία να φτιάχνεις το δικό σου συμπαντάκι με το δικό σου γκατζετάκι, και να βρίσκεσαι με τους άλλους, να βγάζει καθένας το συμπαντάκι του, να παίζεις, να ανταλλάσσεις συμπαντάκια, όπως μικρός στο σκάμμα της πλατείας ή στην αμμουδιά. Ειδάλλως, δεν θα σου μιλάνε και θα απομονωθείς. Θα έχεις βέβαια τα συμπαντάκια σου. Αλλά ακόμα και ο θεός δημιούργησε το άνθρωπο γιατί του έλλειπε κάτι στο φλίπερ: Η αγωνία. Νωρίτερα πήγαιναν κι έρχονταν οι αστρόσκονες, αλλά δεν είχε φάση. Φάση έχει όταν κάποιος νιώσει το αίσθημα του κινδύνου. Τσακ. Ο Αδάμ. Πλατς. Η Εύα. Φφφφσ. Το φίδι. Μετά ήρθε το μήλο και ο Αδάμ αποβλήθηκε από την επιφάνεια. Ο Αβελ έπαθε χειρότερα. Τα πόκεμον είναι ένα είδος πόκεμαν και ποκεγούμαν.
Χρειαζόμαστε κώδικες κοινούς. Οσο τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα, είναι όλο και πιο αναγκαίο να μιλάμε μεταξύ μας στα δίκτυα, να μη λείπουμε ποτέ, να δηλώνουμε παρουσία, να μετατρέπουμε σε παρουσία την απουσία και να την καθιστάμε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα από την παρουσία, να χορεύουμε τους ίδιους χορούς, να βρισκόμαστε στην παραλιακή για να χορέψουμε τους ίδιους χορούς, να βαφόμαστε με παραπλήσια τατουάζ, να χρησιμοποιούμε νεόκοπους ιδιωματισμούς, να κυνηγάμε πόκεμον. Που είναι πραγματικά, χωρίς να είναι. Απόδειξη της πραγματικότητάς τους είναι ότι πριν υπάρξουν, δεν υπήρχαν. Μετατρέπουμε σε υποστατό το ανυπόστατο δια της παραδοχής, δια της συμμετοχής. Παρωδούμε αυτό που μας συνεπαίρνει. Καταθέτουμε μαζί, μέσα σε έναν παραληρηματικό σουρεαλισμό, το αίτημά μας για έναν κόσμο πιο αθώο. Οσοι αιώνες και να μας χωρίζουν από τον Αδάμ, μας διακατέχει η ίδια παιδικότητα. Η ίδια ζοχάδα για την υποχρέωση να τρως τον άρτο σου καταθέτοντας τον ιδρώτα του προσώπου σου. Το κυνήγι του πόκεμον είναι μια διαμαρτυρία.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [11:48:12]