Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 06:22      12°-22° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μιράντα Βατικιώτη: «Με ελκύουν το μυστήριο και η σκοτεινή ατμόσφαιρα»

Μιράντα Βατικιώτη: «Με ελκύουν το μυστήριο και η σκοτεινή ατμόσφαιρα»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Πολυτάλαντη, πρόσχαρη και φωτεινή -κι ας τρελαίνεται για μυστήρια- η Μιράντα Βατικιώτη βρέθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου στην Πάτρα και την «Πρωτοπορία» για την παρουσίαση του βιβλίου της «Οι 4 εποχές του κυρίου Ανανία» (εκδ. Πικραμένος). Ευκαιρίας δοθείσης, λοιπόν, ανοίγει τα χαρτιά της στην «ΠτΚ».
Χορός, θέατρο, συγγραφή. Με ποια σειρά σε διεκδίκησαν;
Η πένα ήρθε πρώτη, όταν ξεκίνησα να γράφω ψέματα στο αγαπητό μου ημερολόγιο. Πήγαινα δημοτικό τότε. «Αγαπητό μου ημερολόγιο, σήμερα το πρωί με πήγε η γιαγιά στο πάρκο να παίξω και εκεί γνωρίσαμε έναν αστροναύτη, που μας πήρε μαζί του στο διάστημα να μας πει ένα μυστικό». Εθίστηκα στο γράψιμο και όσο περνούν τα χρόνια χρειάζομαι όλο και μεγαλύτερες δόσεις. Το θέατρο και ο χορός ήρθαν αργότερα και ήρθαν μαζί. Το πρωί θέατρο στο Πανεπιστήμιο, το απόγευμα εντατικός χορός και σεμινάρια.

Το «Μαγικό ρολόι», διήγημα μυστηρίου για παιδιά, είχε προταθεί για Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (2005). Πώς και πρωτο-απευθύνθηκες σε μικρούς αναγνώστες;
Με αφορμή την ιδέα ενός φίλου, το 2005, έγραψα ένα θεατρικό έργο για παιδιά, το οποίο ανεβάσαμε ως παράσταση στην Αθήνα την ίδια χρονιά. Κάπως έτσι μου ανοίχτηκε το τοπίο της συγγραφής για παιδιά. Κάπως έτσι μου ανοίχτηκε και το τοπίο της συγγραφής με ευρεία απεύθυνση. Μέχρι τότε έγραφα για μένα και για τους φίλους μου. Ξαφνικά χρειάστηκε να «μπω στο μυαλό» κάποιου αγνώστου και να δημιουργήσω κάτι, το οποίο θα μοιραστώ μαζί του. Πέρασα τόσο ωραία, γράφοντας με γνώμονα πως ο δέκτης θα είναι ένα παιδί, που στη συνέχεια έγραψα ένα σωρό παιδικά παραμύθια -το «Μαγικό ρολόι» ήταν αυτό που πήρε τον δρόμο της έκδοσης.

Κατά πώς φαίνεται, σε ελκύει η σκοτεινή ατμόσφαιρα.
Το μυστήριο και η σκοτεινή ατμόσφαιρα ως στοιχεία με ελκύουν μονίμως, ανεξαρτήτως δέκτη και πλαισίου. Μ' αρέσουν η ανατροπή κι η αγωνία, με κρατούν σε δημιουργική εγρήγορση. Τα βάζω σε ό,τι κι αν γράφω.

Οι «4 Εποχές του κυρίου Ανανία», αστυνομικό μυθιστόρημα για ενήλικες, ήταν, συνεπώς, μονόδρομος;
Ηταν μάλλον η φυσική εξέλιξη των συγγραφικών μου εμμονών. Ηρθε μια στιγμή που χρειάστηκα την καθαρότητα του είδους, την επικέντρωση στο σασπένς και την ανατροπή.

Κεντρικός ήρωας ο εκκεντρικός επιθεωρητής Γεώργιος Παπαδόπουλος. Πώς εμπνεύστηκες τον χαρακτήρα αυτό;
Εδώ χρειάζεται να εξηγήσω με ποιο τρόπο δουλεύω όταν γράφω. Δημιουργώ μυστήριο στον ίδιο μου τον εαυτό με το να μην προσχεδιάζω τίποτα -έτσι μόνο καταφέρνω να τελειώνω αυτά που ξεκινώ. Οταν ξεκίνησα να γράφω τις «4 εποχές του κυρίου Ανανία», το μόνο που ήξερα ήταν ποιος έκανε τον φόνο, πώς τον έκανε και γιατί. Ο χαρακτήρας του Παπαδόπουλου δεν ήταν προσχεδιασμένος. Τα μόνα χαρακτηριστικά που του είχα «φορέσει» ήταν ότι είναι συγκεντρωτικός τύπος και του αρέσουν οι ανορθόδοξες τακτικές στη δουλειά του. Αφέθηκα να τον γνωρίσω μέσα από το γράψιμο, τον άφησα να ζωντανέψει όπως θέλει ο ίδιος και να με εκπλήξει.

Κι ο Αλέξης Αλεξάκης, ο Αβερελ, όπως αποκαλεί τον βοηθό του;
Η αρχική μου επιλογή για έναν Αβερελ βοηθό προέκυψε απ' την προσπάθεια να τονίσω τον συγκεντρωτικό χαρακτήρα του Παπαδόπουλου. Αλλά πολύ σύντομα βρέθηκα αντιμέτωπη με τον καταπληκτικό Αλέξη Αλεξάκη. Παρ' όλο που του είχα «φορέσει» τον ρόλο του όχι και τόσο εύστροφου βοηθού, στην πορεία απέδειξε πως έχει πολλά να πει. Το κεφάλαιο με τίτλο «Το πορτατίφ» είναι αφιερωμένο σ' αυτόν, γιατί χωρίς τους Αλεξάκηδες δεν πάμε πουθενά.

Ο φόνος διαπράττεται στην Πάτρα, το πτώμα βρίσκεται σε μια ξαπλώστρα της παραλίας του Αγ. Βασιλείου. Σπούδασες θεατρολογία στο Παν/μιο της πόλης μας, εξέδωσες το βιβλίο σου στις πατρινές εκδόσεις Πικραμένος. Τι σε «δένει» με την Πάτρα;
Πέρα από την Αθήνα, δεν έχω ζήσει για μεγάλο διάστημα σε άλλη πόλη, παρά μόνο στην Πάτρα. Είναι μεγάλο το δέσιμο και επειδή μού είναι μια γνώριμη πόλη κι αγαπημένη αποφάσισα να κάνω συγγραφικές βόλτες ξανά στους δρόμους και τις παραλίες της μέσω του Παπαδόπουλου. Την έχω συνδέσει με υπέροχες αναμνήσεις και καθοριστικές μεταβάσεις σε προσωπικό επίπεδο. Της χρωστάω χάρη.

Στην ιστορία σου «παίζει» και το σουσαμένιο κουλούρι. Να υποθέσω ότι ο Μάρκαρης είναι από τους αγαπημένους σου συγγραφείς; Αλλοι;
Είμαι μεγάλη θαυμάστρια του Μάρκαρη, έχω διαβάσει άπαντα, ομοίως και του Μανκέλ. Από εκεί και πέρα, τα αστυνομικά που έχω διαβάσει είναι διάσπαρτα ανάμεσα σε άλλα διαβάσματά μου. Δεν έχω σύστημα ως αναγνώστρια: Αυτή την περίοδο διαβάζω για χιλιοστή φορά τον «Βασιλιά Ληρ» και ταυτόχρονα το «It chooses you» της συνονόματής μου Miranda July.


Χιούμορ, σασπένς και κριτική στάση
Χιούμορ και σασπένς χαρακτηρίζουν το βιβλίο σου. Ο συνδυασμός τους ήταν προαποφασισμένος ή «βγήκε» αυθόρμητα; Πώς τα πήγες με το «ζύγι» για να πετύχει η δοσολογία;
Μόνο το σασπένς ήταν προσχεδιασμένο. Ολα τ' άλλα έγιναν εν βρασμώ. Οσον αφορά το αν τα πήγα καλά στο ζύγι, η νεκροψία θα το δείξει.

Πέραν του φόνου και της εξιχνίασής του, θίγεις και φλέγοντα σημερινά ζητήματα. Ρατσισμός, ενδοοικογενειακή/ενδοσχολική βία, κρίση κ.ά. Για τις περικοπές μισθών διαβάζουμε: «Αλλο το να διεκδικείς τα εργασιακά σου κι άλλο να κάνεις σωστά τη δουλειά σου! […] Αντί να ξεσπάσουμε εκεί που πρέπει, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε για μια πιο υγιή κοινωνία, πάμε και ξεσπάμε στην ίδια την κοινωνία! […] Ούτε να οργανωθούμε είμαστε άξιοι ούτε να αγαπήσουμε τις δουλειές μας».
Αυτά τα λόγια τα λέει σε ένα ξέσπασμα θυμού ο Παπαδόπουλος στον συνεργάτη του, τον Πέτρου. Ο Πέτρου, στις επόμενες αράδες, θα του απαντήσει «είσαι μηδενιστής και δειλός». Εδώ, ως συγγραφέας, δεν εκφράζω κάποια άποψη ούτε παίρνω το μέρος κάποιου εκ των δύο, αλλά διερευνώ μέσω του διαλόγου διαφορετικές στάσεις ζωής και θέασης του κόσμου. Κι επειδή οι αλλαγές που έχουν συντελεσθεί στην κοινωνία μας τόσο σε κοινωνικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο, είναι πολυδιάστατες σαν τον Αλεξάκη, χρειάζεται ακούραστη κριτική στάση. Το ότι σχολιάζω μια σειρά από ζητήματα μέσα στο βιβλίο ούτε κι αυτό ήταν προσχεδιασμένο. Τοποθέτησα την πλοκή στην Ελλάδα του σήμερα και όλα τ' άλλα ήρθαν και με βρήκαν. Ωστόσο, δεν προσπάθησα να τα αποφύγω και το αποτέλεσμα είναι να θίγονται μέσα από την πλοκή και τις ποικίλες στάσεις των χαρακτήρων του βιβλίου.

Ανήκεις στη γενιά που «τρικλοποδιάζει» η κρίση. Πώς το αντιμετωπίζεις;
Προσπαθώ να διατηρώ τον τρόπο που σκέφτομαι ενεργητικό και να αναζητώ νέες διατυπώσεις.

Υπάρχει κάτι νέο στα σκαριά; «Κρυφοκοιτάγματα» εκτός αστυνομικής λογοτεχνίας;
Αυτή την περίοδο ερευνώ μαζί με τον Παπαδόπουλο και τον Αλεξάκη μια νέα υπόθεση και είμαι πολύ κοντά στο να πιάσω τον δολοφόνο. Στο πίσω μέρος του μυαλού έχω κι άλλες δύο υποθέσεις στα σκαριά, με την ίδια αστυνομική ομάδα. Και παραδέχομαι πως κρυφοκοιτώ και σ' άλλες φόρμες, αλλά ακόμα είναι νωρίς για τέτοιου είδους αποκαλύψεις.

Ετερα σχέδια στους υπόλοιπους τομείς ενασχόλησής σου;
Να συλλάβω τον δολοφόνο που κυνηγάω φέτος, να βρω το καινούργιο πτώμα που με περιμένει στα σκαριά και να τελειώσω το διδακτορικό μου.

Πλάνα για το καλοκαίρι;
Αμμος μέσα στα παπούτσια, άμμος μέσα στο βιβλίο, άμμος μέσα στο τετράδιο και βιταμίνη D. Αλλιώς δεν ανοίγω την πόρτα στον Σεπτέμβρη.



ΜΙΡΑΝΤΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ
ΟΙ 4 ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΑΝΑΝΙΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΙΚΡΑΜΕΝΟΣ, 2016, ΣΕΛ. 400, ΤΙΜΗ 16 ΕΥΡΩ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:22:37]