Τρίτη 23 Μαΐου 13:53      14°-24° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Φοβάμαι για τον κόσμο που έρχεται

Φοβάμαι για τον κόσμο που έρχεται



Για πολλά χρόνια δημοσιογράφος της Πάτρας, με μακρά θητεία στο ρεπορτάζ, απέφευγε να περάσει απ' την οδό Βότση, στο σημείο που τον Απρίλιο του 1991 είχε σημειωθεί η πολύνεκρη έκρηξη.
Στις παρέες διηγείτο το ψυχολογικό σοκ που είχε υποστεί, τη φρίκη και τον φόβο, όταν εκείνο το μεσημέρι είχε τύχει να βρίσκεται κάπου στη Ρήγα Φεραίου και είχε σπεύσει να δει τι συνέβαινε.
Η Πάτρα δεν ξαναβρέθηκε ποτέ στο κέντρο ενός τυφλού χτυπήματος, εν τούτοις πέρασαν αρκετά χρόνια έως ότου ο δημοσιογράφος ξανακατέβει τη Βότση ως την Αγίου Ανδρέου.
Ο φόβος είναι η πρώτη, η αμεσότερη και μονιμότερη αντίδραση ύστερα από ένα γεγονός που αφήνει πίσω του δεκάδες θύματα. Και το πρώτο μεγάλο κέρδος των παρανοϊκών που τον προκαλούν.
Ο φόβος γεννά ανασφάλεια, η ανασφάλεια θολώνει την κρίση και τροφοδοτεί την ακινησία, η ακινησία ευνοεί την οπισθοδρόμηση, η οπισθοδρόμηση κονταίνει ανθρώπους και κοινωνίες και χτίζει ανορθόδοξες πολιτικές συμπεριφορές και ιδεοληψίες.
Το νέο μακελειό στην Γαλλία συντάραξε την υφήλιο. Ακόμη και τα έμπλεα ναρκισσισμού και ελαφρότητας μέσα κοινωνικής δικτύωσης πλημμύρισαν χθες από αναρτήσεις συμπαράστασης, από πένθιμες κορδέλες αλλά και απροκάλυπτες δηλώσεις φόβου.
«Φοβάμαι πολύ για τον κόσμο που έρχεται», έγραψε στο τουίτερ, κάτω απ' την φωτογραφία με το νεκρό κοριτσάκι, μια 35χρονη μαμά απ' το Ρίο.
Ας αφήσουμε στην άκρη τις πολιτισμικές, πολιτικές και θρησκευτικές ερμηνείες του φανατικού ισλαμισμού και ας μείνουμε στο πεδίο του φόβου.
Του φόβου που μας μετατρέπει σε εύκολη λεία, σ' ευάλωτους στόχους, σε δέκτες κάθε σκοταδιστικής αναγωγής, όπου η ξενοφοβία και ο ρατσισμός μπερδεύονται με την πρόθυμη παραχώρηση δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων.
Και κάπως έτσι, υπό το πρίσμα του φόβου, εξηγείται η άνοδος σ' όλη την Ευρώπη ακροδεξιών μορφωμάτων και ημιπαραφρόνων ηγετίσκων που τρυπώνουν στα αποκαΐδια κάθε επίθεσης και με νωπό τον όλεθρο μεγεθύνουν, υπογείως, τον φόβο.
Ξέρουν τι κάνουν και πότε εμφανίζονται. Αλλωστε, η δημοκρατία, η ελευθερία, τα ατομικά δικαιώματα, χάνουν την αίγλη τους όταν αντιπαρατίθενται με την φωτογραφία ενός νεκρού από τρομοκρατικό χτύπημα κοριτσιού, με την κούκλα του πλάι.
Χάνουν τη δύναμή τους ως αξίες μιας ανοικτής, ανεκτικής κοινωνίας, θαμπώνουν όπως ο πανικός και ο τρόμος παραμορφώνουν το οπτικό μας πεδίο.
«Φοβάμαι πολύ για τον κόσμο που έρχεται», λέει η 35χρονη απ' το Ρίο. Αν δεν σταθούν ψηλά οι αξίες που οικοδόμησαν την Ευρώπη, αν η δύναμη τους δεν αναβλύσει στις κρίσιμες στιγμές, τότε ο κόσμος που έρχεται θα είναι, πράγματι, τελείως διαφορετικός.
Ενας αστυνομοκρατούμενος κόσμος -το έχουμε ζήσει αυτό στην Ελλάδα- όπου δεν θα μπορείς να κινηθείς ελεύθερα, να ταξιδέψεις ελεύθερα, να πεις τη γνώμη σου ελεύθερα, να ψυχαγωγηθείς ελεύθερα, να γράψεις ελεύθερα, να πιστεύεις σ' ένα κράτος δικαίου.
Ναι, αυτόν τον κόσμο φοβόμαστε.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:53:57]