Τετάρτη 26 Ιουλίου 22:03      17°-30° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Στεριά κανείς;

Στεριά κανείς;



Η συνεννόηση είναι πολύ χρήσιμη λειτουργία, εφόσον αξιοποιείται για χρήσιμο σκοπό. Ισχύει και για τη λεγόμενη εθνική συνεννόηση. Αν μια κυβέρνηση απεργάζεται ένα καλό εθνικό σχέδιο, ιδιαίτερα σε περίοδο πολύ μεγάλων δυσκολιών, οι αντίπαλοί της θα πρέπει, ατύπως έστω, να μην τη δυσκολεύουν περισσότερο από όσο επιβάλλει ο κανόνας της διακριτότητας, τον οποίο προβλέπει το δημοκρατικό παιχνίδι.
Είστε σίγουροι ότι η κυβέρνηση έχει καταλήξει σε ένα καλό εθνικό σχέδιο; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι, και γι' αυτό συνέστησε στην κυβέρνηση να φύγει. Το έπραξε και για λόγους στρατηγικής και επικοινωνίας. Θεώρησε ότι η συναίνεση, όταν μάλιστα αφορά μια απηνή και αντιπαραγωγική φορολογική επίθεση, απειλεί την αντιπολίτευση με απώλεια πυξίδας και επιτρέπει στην κυβέρνηση να την καταπιεί. Αντιθέτως, ο Ευ. Μεϊμάράκης διαφώνησε με την επιλογή Μητσοτάκη (και με όλες τις άλλες επιλογές του) και αντέτεινε ότι το "φύγετε" δεν είναι σωστή πολιτική. Γενικά, στην αξιωματική αντιπολίτευση υπάρχει πολύς κόσμος που θεωρεί τη σκληρή γραμμή έναντι Τσίπρα, ιδιορρυθμία. Εχουμε και καλοκαίρι.
Και πυροδοτήθηκε ένας νέος κύκλος συζητήσεων με αυτό το αντικείμενο: Πώς πρέπει να φέρεται μια αντιπολίτευση σε μια κυβέρνηση που κατά βάση φορολογεί και δεν εκσυγχρονίζει εκ θεμελίων τη χώρα.
Είναι γεγονός ότι ιεραρχούμε πρωτότυπα τα θέματα της πολιτικής ατζέντας. Σε περιόδους κρίσεων, ιδίως, υποτίθεται ότι περισσότερη σημασία έχει πώς κυβερνούν οι κυβερνήσεις, παρά πώς αντιπολιτεύονται οι αντιπολιτεύσεις. Πολύ περισσότερο όταν δεν εξαρτάται από τις ψήφους της δεύτερης η υπερψήφιση των μέτρων της πρώτης. Και φυσικά όταν τα μέτρα αυτά επηρεάζουν απ' ευθείας και άμεσα τον πολίτη. Αν ο κόσμος βρίζει για την αύξηση του ΕΝΦΙΑ και την παγίωσή του, σε περίπτωση που συμπαραταχθεί με το μέτρο η αντιπολίτευση, ο κόσμος θα βρίζει και την αντιπολίτευση και θα εφαρμόσει πολιτικά αντίποινα, στρεφόμενος υπέρ αντισυστημικών κομμάτων. Ξέρετε.
Επιπλέον, δεν ξέρουμε πόση σημασία έχει το να ζητά η αντιπολίτευση από την κυβέρνηση να φύγει, εάν η κυβέρνηση θέλει να μείνει και έχει τεχνικά και πολιτικά τη δυνατότητα να το κάνει.
Αλλωστε, μια αντιπολίτευση είναι φυσιολογικό να ζητάει εκλογές. Δουλειά της είναι να διατείνεται ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα.
Πολλοί, βέβαια, λένε ότι δουλειά της αντιπολίτευσης είναι να αντιπολιτεύεται τα πάντα. Αυτό είναι σωστό, αλλά υπό τον όρο να μην παραπλανά ανήθικα τον κόσμο. Οταν δεσμεύεσαι ότι θα καταργήσεις τον ΕΝΦΙΑ, οφείλεις να εργαστείς ώστε ο φόρος να καταργηθεί. Δεν έχεις δικαίωμα να διατείνεσαι ενσυνειδήτως εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που θα κάνεις. Αλλά και αν άθελά σου παραπλανάς, και πάλι έκθετος είσαι, εάν πρόκειται για ζητήματα πολύ μεγάλης σημασίας. Και είναι διαβρωτικό για τη δημοκρατία να λένε τα κόμματα μπαρούφες σε φάση εθνικής περιπέτειας, γιατί ο κόσμος παύει να εμπιστεύεται το σύστημα. Δεν μπορεί ένα υπεύθυνο κόμμα να θεωρεί το δικό του όφελος έξω από το όφελος της κοινωνίας και της χώρας. Αυτό λέγεται αμοραλισμός.
Εν πάση περιπτώσει, οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν μια πολιτική η οποία πρέπει κάπου να οδηγεί. Και οι αντιπολιτεύσεις αντιπροτείνουν εναλλακτική πολιτική, ζυγισμένη και εφαρμόσιμη. Αυτά έχουν σημασία. Και φοβόμαστε ότι πολύ λιγότερη συζήτηση γίνεται γι' αυτά, και πολύ περισσότερη για τα υπόλοιπα.
Και άλλες φορές μας έτρωγε η παρέλκυση, αλλά τότε δεν είχαμε χρεοκοπία. Βρισκόμαστε ακόμα στο πέλαγος, άλλοι με βάρκες, άλλοι με σωσίβια και άλλοι μέσα στο νερό. Και το θέμα μας είναι αν θα βγάζουμε καπετάνιους με ενισχυμένη αναλογική, αντί να διερωτώμαστε πού είναι η στεριά και πώς θα φτάσουμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:04:00]