Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 23:46      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Νόμος του ποδοσφαίρου

Νόμος του ποδοσφαίρου



Στο ποδόσφαιρο κερδίζει ο καλύτερος. Αυτή η φράση έχει πολλές παγίδες. Κερδίζει ο καλύτερος στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Αλλά και πάλι η διατύπωση είναι απατηλή. Μια ομάδα μπορεί να έχει βάλει κάτω την αντίπαλη, να της έχει αλλάξει τα φώτα στις επιθέσεις, να χάσει δέκα ευκαιρίες, και να ηττηθεί από μια στραβοκλωτσιά. Θα έχει όμως και πάλι κερδίσει ο καλύτερος, εκείνος δηλαδή που θα έχει δώσει την πιο αποτελεσματική απάντηση στο βασικό ζητούμενο του αγώνα: Να βάλεις παραπάνω γκολ από τον αντίπαλο. Βλέπεις, στο ποδόσφαιρο είναι ωραίο να παίζεις θεαματικά και χορταστικά, είναι επίσης ωραίο η ανάπτυξή σου να είναι η επιστημονικά ορθή, αλλά το ζητούμενο του αθλήματος είναι να νικήσεις εσύ το παιχνίδι. Εκτός αν σου αρκεί να λένε για σένα ότι παίζεις την καλύτερη μπάλα, όπως λέγανε για τον Ηρακλή της εποχής του Χατζηπαναγή. Είναι κι αυτό ένα παράσημο, αλλά μερικές φορές η ποιότητα είναι το άλλοθι του λούζερ. Δεν τα πας καλά με τις απαιτήσεις τις επιτυχίας, άρα ενοχοποιείς τα στοιχεία της για να δικαιολογήσεις το έλλειμμά σου σε δίψα για νίκη και σε προσήλωση στους κανόνες της.
Η Πορτογαλία δεν ήταν η καλύτερη ομάδα στη φετινή διοργάνωση, αλλά, όπως η Ελλάδα του 2004, είχε αυτό το στοιχείο που χρειαζόταν για να είναι η νικήτρια του τουρνουά. Αυτό ήθελε. Είναι άλλωστε αμφίβολο αν μπορούσε να κάνει κάτι διαφορετικό. Αν ψάχνεις για καλύτερη μπάλα, τα πρωτεία θα τα έχουν οι Γερμανοί και οι Γάλλοι. Αν ψάχνεις για επικότερες εμφανίσεις, τα πρωτεία τα έχουν οι Ιταλοί. Αν σε ενδιαφέρει το διασκεδαστικό στοιχείο, το χρώμα, οι ιδιότυπες συνδηλώσεις, τότε μιλάμε για Ουαλλία, Ιρλανδία. Αν συμπαθείς τα ξεπεσμένα πράγματα, που έχουν και κάποια ποιητική χροιά, πας προς Πολωνία ή Ουγγαρία, αλλά θα ξεμείνεις από ομάδα. Εκτός αν σου πάει η γοητεία που αποπνέει η Κροατία, κάτι μεταξύ υψηλοφροσύνης, ποιότητας, ξιππασιάς αλλά και φιλοπατρίας.
Αλλά μπορεί να πηγαίνεις με την Πορτογαλία ακριβώς επειδή γουστάρεις τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα ματς. Σπιρτάδα, οργάνωση, αλληλοκάλυψη, πονηριά, γενναιότητα, τσιγκουνιά, ένα στρατιωτικό σώμα που συνδυάζει αλληλεγγύη και επιμονή, γιατί ξέρει πως πρέπει να επενδύσει σε αρετές σκληροτράχηλου χαρακτήρα, γιατί σε ανοιχτό πεδίο μάχης, την έχει βαμμένη.
Στο ποδόσφαιρο κερδίζει ο καλύτερος. Ο κάθε φορά καλύτερος. Εκείνος που είναι καλύτερος στη φάση που θα κρίνει το ματς. Είναι σαν το σκάκι. Μπορεί να κριθεί από μια αβλεψία, ένα έλλειμμα αυτοσυγκέντρωσης στην 18η κίνηση, που θα βασανίσει τον παίκτη για ένα δίωρο ακόμα, μέχρι να παραδώσει τον βασιλιά. Ομως, για να κερδίσει ένας καλύτερος, θα πρέπει να υπάρχει μια ποικιλομορφία ετεροτήτων, και αυτή είναι που κάνει το ποδόσφαιρο να αξίζει τον κόπο. Αυτή, αλλά και η κατανόηση των δυσκολιών που έχει το σπορ. Δεν είναι κυνηγητό στο χορταράκι. Εχει τρέξιμο, σκάσιμο, πόνο, αγωνία, διαρκή ανάγκη να ξεπερνάς τον εαυτό σου. Αν το κατανοείς αυτό, βρίσκεις πολύ θέμα να χαζέψεις ακόμα και σε ένα κόρνερ.
Βλέποντας πάντως την Πορτογαλία να νικάει, βγάζεις ένα λάθος συμπέρασμα. Οτι το ποδόσφαιρο έχει αλωθεί από την τακτική των αμυντικόστροφης σκοπιμότητας. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Το συμπέρασμα είναι ότι τα κύπελλα τα παίρνουν εκείνοι που είτε επιβάλλονται με την αδιαμφισβήτητη ανωτερότητά τους είτε φτάνουν με κλεφτοπόλεμο στο γκολ όταν η ανωτερότητα των άλλων δεν είναι εν τέλει και τόσο αναμφισβήτητη.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:46:35]