Παρασκευή 20 Οκτωβρίου 06:25      12°-22° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κουρελαρία στους τοίχους της Πάτρας

Κουρελαρία στους τοίχους της Πάτρας



Πάντα θα υπάρχει μια αφορμή για να στηλιτεύσει κανείς τις πολλές ανορθογραφίες αυτής της πόλης.
Και πάντα θα υπάρχουν ανορθογραφίες που θα γεννούν αφορμές. Τελευταίο παράδειγμα το αναπαλαιωμένο σπίτι που γεννήθηκε ο Κωστής Παλαμάς, στην οδό Κορίνθου.
Το οίκημα, επί χρόνια ερμητικά κλειστό και αναξιοποίητο, χάρη σε μια υψηλής αξίας αρχιτεκτονική παρέμβαση, μετατρέπεται σ' ένα νέο, πολυδύναμο χώρο πολιτισμού για την Πάτρα και ετοιμάζεται ν' ανοίξει σύντομα τις πόρτες του στο κοινό της πόλης.
Και πριν καλά καλά ολοκληρωθούν οι εργασίες, οι τρεις καμάρες της πρόσοψης γέμισαν από κακόγουστες μαύρες γραμμές και αφίσες, για να μας θυμίζουν, προφανώς, ότι απ' την Πάτρα των συνθημάτων στους τοίχους και της αχαλίνωτης αφισορύπανσης δεν γλυτώνουν ούτε κτίρια με ιδιαίτερη ιστορική αναφορά.
Η εικόνα μιας πόλης - κουρελαρία, όπου σε κάθε δρόμο, σε κάθε οίκημα, σε κάθε διαθέσιμη επιφάνεια ο καθένας μπορεί ανενόχλητος ν' αδειάσει ένα κιβώτιο σπρέι ή ν' αναρτήσει την αφίσα του, τείνει να γίνει γνώρισμα της Πάτρας.
Μόνο η Αθήνα, κυρίως στις περιοχές κάτω απ' την Ομόνοια, και η Θεσσαλονίκη, στη δυτική πλευρά της, μπορούν κάπως να μας συναγωνιστούν.
Αλλες πόλεις, απ' αυτές που έως πρότινος θεωρούσαμε υποδεέστερες της δικής μας, αναμετρήθηκαν με την κακογουστιά και τη βάναυση παραμόρφωση του δημόσιου χώρου και επικράτησαν.
Η Πάτρα, παρά τις κατά καιρούς πομπώδεις προειδοποιήσεις περί άτεγκτης και ανυποχώρητης εφαρμογής του Κανονισμού Καθαριότητας, παρά το αυστηρό ύφος δημάρχων, αντιδημάρχων και λοιπών εμπλεκομένων, ποτέ δεν κατάφερε να προφυλάξει ακόμα και τα πιο εμβληματικά της κτίρια απ' την επέλαση βανδάλων «φιλοσόφων».
Απόδειξη το ίδιο το Δημαρχείο. Κτίριο που συμβολίζει την οικονομική ακμή αλλά και την οικονομική πτώση της Πάτρας (περιήλθε στον Δήμο το 1911, επί των ημερών του Δημητρίου Βότση, όταν πτώχευσε ο σταφιδέμπορος ιδιοκτήτης του Μακρυγιάννης) και που σήμερα συχνά λεηλατείται απ' το αφισομάνι και την κόκκινη και μαύρη μπογιά.
Και μαζί του όλα τα νεοκλασικά της Πάτρας. Στα πιο πιθανά ή απίθανα σημεία. Ακόμη και κοντά στην πλατεία Βουδ ή στη συμβολή Σατωβριάνδου και Τζουρτζ, κοντά στο Αρσάκειο, κάθε ανακαινισμένο αρχοντικό γίνεται ο πρώτος στόχος των «ιδεολόγων» του τοίχου.
Και κάπως έτσι, τα πολιτικά συνθήματα, οι οπαδικές κραυγές, η ερωτική απελπισία ή ο ερωτικός ενθουσιασμός, αντί να βρουν άλλα κανάλια εκτόνωσης, εκτονώνονται στις φρεσκοβαμμένες προσόψεις.
Είναι και αυτό ένα σημάδι ασχήμιας, ένα στοιχείο που επιτείνει το γκρίζο και συμπιέζει το χρώμα. Κάνοντας την Πάτρα λιγότερο όμορφη, λιγότερο φιλόξενη και ελκυστική σ' εκείνους που την κατοικούν.
Ενας χωροτάκτης-πολεοδόμος θα μιλούσε για ασέβεια του δημόσιου χώρου. Ενας κοινωνιολόγος θα σταματούσε στην λέξη ασέβεια. Που εν πολλοίς καθορίζει πολλές απ' τις συμπεριφορές μας, ως κραυγαλέα δήλωση ελλειμματικής παιδείας και μετεξεταστέου πολιτισμού.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:25:41]