Πέμπτη 19 Οκτωβρίου 12:19      13°-25° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο λαϊκισμός δεν έχει ούτε χρώμα ούτε πατρίδα

Ο λαϊκισμός δεν έχει ούτε χρώμα ούτε πατρίδα



Μετά την επικράτηση του Brexit στη Μεγάλη Βρετανία, ο πρώτος που την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια ήταν ο πρωτεργάτης του «Leave» Μπόρις Τζόνσον, ο οποίος ξεκαθάρισε ότι δεν θα συμμετάσχει στην κούρσα διαδοχής του Ντέιβιντ Κάμερον για την πρωθυπουργία.
Τον ακολούθησε η πλέον χαρακτηριστική φιγούρα της εκστρατείας του Brexit, ο Νάιτζελ Φάρατζ, ο οποίος παραιτήθηκε από την ηγεσία του ξενοφοβικού κόμματος UKIP. Και μάλιστα, λίγες μέρες μετά από τις θριαμβολογίες του για το επερχόμενο τέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τυχαίο; Δεν νομίζω!
Οι τύποι, αν δεν είναι πολύ έξυπνοι, είναι τουλάχιστον διορατικοί. Αντιλαμβάνονται πλέον τις δραματικές επιπτώσεις που θα έχει το Brexit υπέρ του οποίου πρωταγωνίστησαν, όχι για το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ενωσης που ονειρεύονταν να γκρεμίσουν, αλλά για την ίδια τους τη χώρα που πάει τώρα να βαρέσει διάλυση.
Δεν ήξεραν τι θα προκαλούσαν με το Brexit; Ή μήπως το ήξεραν αλλά δεν το είχαν συνειδητοποιήσει και αφήνουν τώρα τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, ελπίζοντας παράλληλα ότι οι συμπατριώτες τους δεν θα τους πάρουν με τις πέτρες; Διαλέγετε και παίρνετε.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, αποδεικνύονται τζάμπα μάγκες, όπως τζάμπα μάγκες είναι και όλοι όσοι καλλιεργούν για ίδιον πολιτικό όφελος τον λαϊκισμό, πιστεύοντας ότι δεν θα κληθούν να πληρώσουν στο τέλος το βαρύτατο τίμημά του.
Βέβαια, κάποιοι εκ των θιασωτών του λαϊκισμού είναι τυχεροί και τη γλυτώνουν. Καλή ώρα όπως οι «δικοί μας», οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που είχαν την προνοητικότητα να μετατρέψουν εγκαίρως σε «Ναι» το «Οχι» του περυσινού δημοψηφίσματος, πριν αρχίσουν να βαράνε για την Ελλάδα, όχι νταούλια, αλλά τίποτα όργανα προέλευσης Βενεζουέλας.
Οπως είχαν και την τύχη που δεν τους είπαν οι εταίροι μας «χαρήκαμε για τη γνωριμία» και δεν μας τραγούδησαν: «See you later alligator»!
Στο Ηνωμένο Βασίλειο (που όπως πάει η δουλειά δεν θα παραμείνει και Ηνωμένο για πολύ) οι εκεί λαϊκιστές του Brexit, και να ήθελαν, δεν μπορούν να έχουν την ίδια τύχη με τους «δικούς μας».
Διότι στα μέρη τους έχουν μια Σκωτία που σηκώνει τώρα κεφάλι και ζητά πάλι δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της, όπως έχουν και μια Βόρειο Ιρλανδία που τής άνοιξε η όρεξη και θέλει να ενσωματωθεί στη «μαμά»-χώρα, την Ιρλανδία.
Επομένως, πώς να σταθούν μετά τύποι σαν τον Τζόνσον και τον Φάρατζ; Και πώς να μην φύγουν, καθότι -όπως λέει και μια λαϊκή παροιμία- «του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ»;
Ο λαϊκισμός δεν έχει ούτε χρώμα ούτε πατρίδα. Απευθύνεται είτε σε αφελείς είτε σε απελπισμένους ανθρώπους, οι οποίοι νιώθοντας ξεκρέμαστοι θέλουν απεγνωσμένα να πιαστούν από κάπου, παραβλέποντας τη σύγκρουση με την πραγματικότητα.
Και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, εκείνο που δεν ξέρουν οι απανταχού λαϊκιστές ή και να ξέρουν το ξεχνούν, είναι ότι ο λαϊκισμός είναι ένα τέρας που στρέφεται τελικά κυρίως εναντίον αυτών που τον εκτρέφουν.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:19:50]