Κυριακή 23 Ιουλίου 01:46      20°-33° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Για ένα πλοίο που δεν έχουμε

Για ένα πλοίο που δεν έχουμε




Οι αδελφοί Γιώργος και Δημήτρης Στεφάνου είναι από την Ανδρο. Εδώ και χρόνια δραστηριοποιούνται επιχειρηματικά στον χώρο της ποντοπόρου ναυτιλίας.
Το 2011 απέκτησαν το πρώτο τους πλοίο, με σκοπό να το δρομολογήσουν για το νησί τους, την Ανδρο, καθώς και για άλλα νησιά των Κυκλάδων.
Το απόγευμα της Τετάρτης, στο λιμάνι της Ραφήνας, ήταν δεμένο το νέο απόκτημα τους, το Superferry ΑΝΔΡΟΣ. Ενα πλοίο υπερσύγχρονο και πλήρως ανακαινισμένο, με την τελευταία λέξη της διακόσμησης, που… ντρέπεσαι να κυκλοφορήσεις στο εσωτερικό του.
Εκείνη τη μέρα, σε μια ιδιαίτερα εγκάρδια ατμόσφαιρα, πραγματοποιήθηκε η τελετή αγιασμού του πλοίου, χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Μητροπολίτη Σύρου κ.κ. Δωρόθεου Β΄, παρουσία εκπροσώπων των Αρχών και εκατοντάδων προσκεκλημένων.
Με τρεμάμενη σχεδόν φωνή, παλλόμενη από συγκίνηση, ο ένας εκ των δύο αδελφών, ο Δημήτρης Στεφάνου, αναφέρθηκε σε ένα όνειρο χρόνων που έγινε πραγματικότητα. Μίλησε για το πλοίο που ζητούσαν με τα χαρακτηριστικά που ήθελαν και απαιτούνταν για το Αιγαίο και τελικά το βρήκαν στην Ιαπωνία, για τη μετασκευή του που έγινε από ελληνικά χέρια στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος.
«Δεν προτιμήσαμε την Τουρκία, δεν πήγαμε στην Κίνα, ήλθαμε στην πατρίδα μας σ' αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάει», είπε και πρόσθεσε με νόημα: «Η πατρίδα μας χρειάζεται παράθυρα ανοικτά για να αναπνεύσει».
Ως ένα τέτοιο παράθυρο, ο ίδιος προσδιόρισε την επιλογή αυτού και του αδελφού του να αποκτήσουν ένα ακόμη πλοίο, να το μετασκευάσουν στην Ελλάδα, και φυσικά να το δρομολογήσουν σε γραμμή των Κυκλάδων με επίκεντρο την ιδιαίτερη πατρίδα τους, την Ανδρο.
Ετυχε να βρεθώ στη συγκεκριμένη τελετή και ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα, όχι μόνο από το πλοίο, αλλά και από τους εν λόγω Ανδριώτες που, συνεχίζοντας μια μεγάλη παράδοση και σε πείσμα των δύσκολων καιρών που διανύουμε, παίρνουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο επιχειρηματικό ρίσκο, στηρίζοντας το νησί τους και κατ' επέκταση την Ελλάδα.
Δεν το κρύβω ότι, ως Πατρινός, κάπου ζήλεψα. Ηταν τότε που με έπιασε το παράπονο και αναρωτήθηκα: «Γιατί να μην έχουμε κι εμείς, ως πόλη, ως τοπική οικονομία, τουλάχιστον ένα πλοίο τοπικών συμφερόντων στις γραμμές με την Ιταλία»;
Η απάντηση έρχεται από γνωστό ναυτιλιακό παράγοντα: «Γιατί δεν υπήρξε και δεν υπάρχει η απαραίτητη συνεννόηση».
Ετσι, επειδή δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας κάνοντας το αυτονόητο, δεκαετίες τώρα, πλοία έρχονται και παρέρχονται, αλλά εμείς εξακολουθούμε να παραμένουμε θεατές.
Παρακολουθώντας και θαυμάζοντας ταυτόχρονα, όποτε μάς δίνεται η ευκαιρία, αξιόλογες επιχειρηματικές προσπάθειες με διάθεση προσφοράς στον τόπο και στη (δοκιμαζόμενη) οικονομία.
Οπως αυτή των αδελφών Στεφάνου από την Ανδρο.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:46:03]