Παρασκευή 21 Ιουλίου 03:31      20°-33° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ουδέν προσωρινότερον του μονίμου

Ουδέν προσωρινότερον του μονίμου



Βγάλαμε δύο συμπεράσματα. Πρώτον, ότι δεν έπρεπε να κοπούν τα κονδύλια για αγορά εφημερίδων στις υπηρεσίες του δημοσίου. Δεύτερον, ότι οι δικαστές δεν έχουν ακίνητη περιουσία.
Αμφότερα τεκμαίρονται από μια δικαστική απόφαση. Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου έκρινε ότι το τέλος στην Ακίνητη Περιουσία δεν είναι αντισυνταγματικό. Βάσισαν την ετυμηγορία τους στο σκεπτικό ότι το τέλος επιβλήθηκε από σοβαρούς δημοσιονομικούς λόγους και ότι δεν είναι μόνιμο αλλά προσωρινό. Για τους σοβαρούς δημοσιονομικούς λόγους ούτε συζήτηση. Στην Ελλάδα οι χρεοκοπίες έρχονται συχνότερα από το καρναβάλι. Ομως, αν η υπηρεσία του Αρείου Πάγου ήταν συνδρομήτρια του τύπου, η Ολομέλεια θα είχε προσέξει πως, αντίθετα από τους όποιους ισχυρισμούς του συνηγόρου του δημοσίου, το τέλος έχει επιβληθεί εδώ και μια πενταετία και θα ισχύσει τουλάχιστον για άλλη μία. Οι κυβερνητικοί παράγοντες έχουν μιλήσει για το 2021, που θα έχουμε και τα διακόσια χρόνια από την επανάσταση της 25ης Μαρτίου. Θα το γνώριζαν επίσης αν το πλήρωναν οι ίδιοι οι δικαστές, ως φυσικά πρόσωπα. Αλλά φαίνεται ότι μένουν στο νοίκι.
Θα μπορούσε, βέβαια, κάποιος να ισχυριστεί πως μια δεκαετία δεν είναι μόνιμη κατάσταση, αλλά παροδική. Επειδή μιλούσαμε, ας πούμε, για το 1821, οι έλληνες προσωρινά έμειναν κάτω από τον ζυγό των Οθωμανών, ο οποίος κράτησε μόνο τετρακόσια χρόνια. Παρωνυχίδα, αν υπολογίσεις ότι ο νεότερος πολιτισμός έχει ηλικία όχι πάνω από 5.000 έτη. Τι είναι για 20-30 χρόνια ένας φόρος πού, αν αθροιστεί, δεν ξεπερνά το 20-30% της αξίας του ακινήτου;
Κατά τα λοιπά, φαίνεται ότι στοιχεία αντισυνταγματικότητας δεν εντοπίστηκαν στις άλλες πτυχές του ζητήματος. Μπορείς, ας πούμε, να φορολογείς μια περιουσία χωρίς να είναι βέβαιο ότι σου αποδίδει εισόδημα. Μπορείς να την φορολογείς και αν ακόμα το εισόδημα που σου αποδίδει είναι φορολογημένο με άλλους τρόπους, άρα μπορεί κάποιος να φορολογείται πολλαπλά για το ίδιο εισόδημα, αντίθετα με τον ποινικό νόμο που λέει ότι μόνο μια τιμωρία μπορεί να σου επιβάλλεται για ένα αδίκημα. Ο αστικός νόμος προκύπτει από το ίδιο σύνταγμα, αλλά δεν είναι υποχρεωτικό, όπως φαίνεται, να διέπει η ίδια αρχή όλους τους νόμους. Μπορείς, επίσης, να φορολογείς κάποιον χωρίς να είναι εξακριβωμένη η φοροδοτική του ικανότητα. Μπορείς επίσης να τον φορολογείς για κάτι που έχει, ακόμα και αν δεν μπορεί να το ξεφορτωθεί, όταν η ζήτηση των ακινήτων είναι μηδαμινή. Του ζητάς, δηλαδή, να το απεμπολήσει επί ζημία του, να επιλέξει δηλαδή υποχρεωτικά μια δυσμενή κατάσταση, έναντι μιας επίσης δυσμενούς εναλλακτικής. Στον ποινικό νόμο αυτό λέγεται εκβιασμός, αλλά ο αστικός νόμος είναι άλλο πράγμα.
Εφόσον, λοιπόν, μπορείς να φορολογείς κάποιον (προσωρινά) για κάτι που έχει μόνο και μόνο επειδή το έχει, μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα. Να φορολογούμε με βάση αυτό που είσαι. Είσαι ψηλός και ωραίος; Θα έχεις πάει καλά με τα κορίτσια μέχρι σήμερα. Σκάσε μας ένα χιλιάρικο. Είσαι καλλίφωνος; Αρα είσαι το νούμερο ένα στις παρέες της Τσικνοπέμπτης. Δώσε δύο χιλιάρικα (η φωνή τραβάει και γυναίκες). Είσαι ανεκδοτολόγος; Πεντακοσάρικο. Μιμείσαι τους καθηγητές του σχολείου; Εξακόσια.
Τώρα, βέβαια, αν κάποιος είναι καλλίφωνος, είναι ψηλός, λέει ανέκδοτα, έχει ταλέντο Μητσικώστα και του έχει γράψει και η μάνα του σπίτι, την έχει φορέσει. Ούτως ή άλλως, αυτό γίνεται και τώρα. Εχεις επάγγελμα, κατοικία και αυτοκίνητο; Θα σε φορολογούμε από όπου κρατιέσαι. Με την άδεια του Αρείου Πάγου. Προσωρινά. Γύρω στα 30 χρόνια. Οσο κράτησε και ο Πελοποννησιακός Πόλεμος. Τι έγινε μετά; Κατάρρευσαν η Αθήνα και η Σπάρτη, και τους πήρε αμπάριζα ο Αλεξάντερ ο Γκρέιτ, που ήταν και ωραίο παιδί.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [03:31:50]