Τρίτη 30 Μαΐου 16:07      14°-25° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σοφία Δημοπούλου: Γράφοντας μια ιστορία πίσω από την Ιστορία

Σοφία Δημοπούλου: Γράφοντας μια ιστορία πίσω από την Ιστορία



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Εγραψε ένα αγωνιώδες μυθιστόρημα, με τον φόβο και την καχυποψία να κυριαρχούν. Εποχή Χούντας, βλέπετε. Τίτλος του «Η ζωή απέναντι» (εκδ. Μεταίχμιο). Με αφορμή την παρουσίασή του στην Πάτρα και στο «Βυζαντινό» στις 24 Ιουνίου, η αχαϊκής καταγωγής Σοφία Δημοπούλου μιλάει στην «Π».
Σε μια δύσκολη για τη χώρα περίοδο, γράψατε ένα βιβλίο για μια μαύρη, παλαιότερη, εποχή. Επί χούντας. Τι «κέντρισε» την πένα σας;
Ηθελα να γράψω ένα βιβλίο για να περιγράψω τα συναισθήματα των απλών ανθρώπων σε μια δύσκολη χρονική περίοδο, μια περίοδο της νεότερης Ελλάδας, που δεν έχουμε ασχοληθεί αρκετά μαζί της. Με ενδιέφερε να πω μια ιστορία πίσω από την Ιστορία ενσωματώνοντας και τις δικές μου μνήμες, ζωντανεύοντας πρόσωπα πραγματικά.

«Η ζωή απέναντι», ο τίτλος. Που θα πει η γειτόνισσα ονόματι Ζωή που στήνει καρτέρι στο αντικρινό παράθυρο, αλλά και η ζωή που ορισμένοι δεν βιώνουν σε αντίθεση με κάποιους άλλους που «σηκώνουν τα μανίκια και τη βουτάνε από τα μαλλιά». Πείτε μας γι' αυτή σας την ιδέα.
Ο τίτλος αποτελεί ένα λογοπαίγνιο. Η Ζωή, η απέναντι γειτόνισσα, παρατηρεί τους ήρωες από το παράθυρο, ενώ εκείνοι παρατηρούν τη ζωή τους να περνά από την απέναντι όχθη, χωρίς να τη βιώνουν πραγματικά. Ο καθένας ας κρατήσει την εκδοχή του τίτλου που του ταιριάζει καλύτερα.
Ο κεντρικός ήρωας, ο δάσκαλος Ευάγγελος Μητρόπουλος, έχει ταχθεί στη ζωή που του επιβάλλει το επάγγελμά του, η κοινωνική του θέση, οι επικίνδυνοι καιροί. Στον αντίποδα, οι γυναίκες της ζωής του. Γένους θηλυκού η τόλμη;
Και η αγάπη και η ελευθερία και η εμπιστοσύνη και η ζωή είναι γένους θηλυκού, μα ας μη μεροληπτούμε. Στο βιβλίο, αυτό ακριβώς ήθελα να πω. Δεν είναι πάντα οι άνδρες οι τολμηροί και οι ασυμβίβαστοι σε μια ιστορία, όσο οι γυναίκες συμβιβάζονται με τη μοίρα τους. Πολλές φορές συμβαίνει το αντίθετο. Ηθελα να δείξω λιγάκι και την αμφιβολία μου για τα στερεότυπα.
«Η πατρίδα ήταν μια έννοια δυσνόητη. Eνα ψηφιδωτό ήταν από ανθρώπινες ψυχές περασμένες, παρούσες και μελλοντικές. Τι μπορούσε αυτός, μια μικρή ψηφίδα να κάνει; […] Ενιωθε πως ζούσε σε λάθος χώρα ή πως η χώρα του ζούσε τη λάθος ιστορία» διαβάζουμε, αναφορικά με την αίσθηση που έδινε η τότε δικτατορία… Αντιστοιχίες με το σήμερα υπάρχουν;
Αν και δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την περίοδο εκείνης της Χούντας με την τωρινή οικονομική συγκυρία, ακόμα κι αν πρόκειται για μια οικονομική δικτατορία στην πραγματικότητα, υπάρχουν εντούτοις αρκετές ομοιότητες. Οι άνθρωποι δεν είναι ευτυχισμένοι ούτε στη μια ούτε στην άλλη περίπτωση. Στη Χούντα γιατί περιορίζονται οι ελευθερίες τους από το καθεστώς, στην τωρινή κατάσταση από την οικονομική δυσπραγία που περιορίζει τη δυνατότητα κίνησης, εργασίας, ακόμα και μόρφωσης. Κι αυτό δεν είναι μια φυσιολογική κατάσταση για τους πολίτες και τότε όλοι αισθάνονται πως ζουν σε λάθος εποχή, σε λάθος τόπο.
Τα επιγράμματα στην αρχή κάθε κεφαλαίου είναι από τον «Μικρό Ναυτίλο» του Ελύτη. Μπορεί η εν λόγω συλλογή να αποτελέσει φάρο στη δύσβατη πορεία μας; Η επίδρασή της σ' εσάς;
Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή του μεγάλου μας ποιητή είναι ένα συμπύκνωμα της ελληνικής ιστορίας. Κάθε φράση ακτινοβολεί ελληνικό φως και απηχεί όλες τις αλήθειες της ζωής, όπως πρέπει καθένας να τις βιώνει. Κάθε λέξη έχει σε μένα μια δύναμη ψυχικής ανύψωσης. Λειαίνει τον φόβο μου, την αγωνία μου, κατευνάζει τους θυμούς μου, ενδυναμώνει το πείσμα μου για ζωή. Πιστεύω πως οι στίχοι του «Μικρού Ναυτίλου» έχουν την ίδια επίδραση σε όλους τους αναγνώστες κι αυτή ακριβώς τη λειτουργία θα ήθελα να επιτελέσουν και στο βιβλίο μου. Να μαλακώσουν τις ψυχές σαν εναρκτήριο χάδι, σαν υπόσχεση.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:07:03]